2025 წელი კინომიუზიკლებისთვის ერთგვარი თავშეკავებული, მაგრამ რევოლუციური პერიოდი გამოდგა. ცხადია, „KPop დემონებზე მონადირეები“ წლის ერთ-ერთი განმსაზღვრელი ფილმი იყო (მიუხედავად იმისა, დაგეუფლათ თუ არა პირადად „ჰანტრიქსისა“ და „საჯა ბოისის“ ცხელება), თუმცა ისეთმა სურათებმა, როგორებიცაა „ცოდვილები“, „ლურჯად ნამღერი სიმღერა“ და თუნდაც მიუზიკლთან ახლოს მდგომმა, ითან ჰოუკის მონაწილეობით შექმნილმა „ცისფერმა მთვარემ“ აჩვენა, თუ როგორ შეუძლია ჟანრს სხვადასხვა ფორმისა და სახის მიღება. თუმცა, „უიკედი: სამუდამოდ“ – მიმართ პატივისცემის მიუხედავად, 2025 წლის ყველაზე გაბედული და მკაფიო კინომიუზიკლი უდავოდ „ენ ლის აღთქმა“ იყო. XVIII საუკუნის რელიგიური სექტის, შეიკერების დამაარსებლისა და ლიდერის, ენ ლის (ამანდა სეიფრიდი) ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ერთგვარი ექსპერიმენტული ეკრანიზაცია „ენ ლის აღთქმა“ ეკუთვნის მონა ფასტვოიდსა და ბრეიდი კორბეტს – შემოქმედებით დუეტს და რეალურ ცხოვრებაში პარტნიორებს, რომლებიც ოსკაროსანი „ბრუტალისტის“ უკან იდგნენ. ამჯერად, ფასტვოიდი რეჟისორის სავარძელში იჯდა და ფილმი კორბეტთან ერთად დაწერილი სცენარის მიხედვით გადაიღო, რაც მათი როლების ცვლილებას ნიშნავდა წინა ნამუშევარში. მიუხედავად ამისა, „ენ ლის აღთქმა“ ისეთივე უკომპრომისო და გაბედულია თავისი ხედვით, როგორც მათი წინა ნამუშევრები, რის გამოც კინოაკადემიამ ფილმი მრავალი ოსკარის ნომინაციით დაასაჩუქრა. ოჰ, მოიცადეთ, ჩემი შეცდომაა: „ენ ლის აღთქმამ“ ნულოვანი ნომინაცია მიიღო აკადემიის ჯილდოებზე, მიუხედავად კრიტიკოსების შესანიშნავი შეფასებებისა (იხ.: მისი 87% Rotten Tomatoes-ზე ამ სტატიის წერის მომენტისთვის), რამაც ის 2026 წლის ოსკარის ერთ-ერთ უდიდეს სკანდალურ შემთხვევად აქცია. მან ასევე ძლივს გაახმა ხმა კინოთეატრებში გამოსვლისას და დღემდე 3 მილიონ დოლარზე ნაკლები შემოსავალი მოუტანა სალაროებში. საბედნიეროდ, ყველას, ვინც გამოტოვა ეს მართლაც უნიკალური სანახაობა, შესაძლებლობა ექნება მისი ნახვა ციფრულად 2026 წლის 10 მარტიდან. პატივი უნდა მივაგოთ: მონა ფასტვოიდი და ბრეიდი კორბეტი სრულად არიან თავდადებულნი არაკომერციული ისტორიული დრამების შექმნას, რომლებიც გაცილებით ძვირად გამოიყურება, ვიდრე მათი დაბალი რვანიშნა ბიუჯეტი მოიაზრებდა. „ენ ლის აღთქმის“ შემთხვევაში, წყვილმა შექმნა ფილმი, რომელიც რეალური ენ ლის საკულტო, მაგრამ მგზნებარე რელიგიურ რწმენას ისეთივე სერიოზულად აღიქვამს, როგორც თავად იგი, და აფასებს, თუ რამდენად რადიკალური იყო მისი ეგალიტარული მიდგომა ქრისტიანული დოქტრინისადმი თავის დროზე. რა თქმა უნდა, აქ ყველაზე გამორჩეული ასპექტი შეიკერების საგალობლებზე დაფუძნებული მუსიკალური ნომრებია, რომლებიც ექსტატურ თანამედროვე საცეკვაო მოძრაობებს ტრადიციულ ფორმაციულ მოძრაობებთან აერთიანებს, რათა ვიზუალურად განასახიეროს შეიკერების მიდგომა თავიანთი რწმენისადმი. ამავდროულად, ფასტვოიდისა და კორბეტის ამბიციები უახლეს ფილმში კვლავაც აღემატება მათ შესაძლებლობებს. „ენ ლის აღთქმის“ ზოგიერთი მონაკვეთი ყურადღების გადამტანად შაბლონურია, სასიცოცხლო მოვლენები სწრაფად არის ნახსენები ხმის გადაცემისას ან ხდება ეკრანის მიღმა, რაც ფილმს ზედმეტად გაწელილსა და ამავდროულად ზედმეტად გამხდარს ტოვებს (პრობლემა, რომელიც, ჩემი აზრით, „ბრუტალისტსაც“ ჰქონდა). თუმცა, ნუ მისცემთ მის ნაკლოვანებებს უფლებას, შეგაჩეროთ ამ ფილმის ნახვისგან, როდესაც ის 2026 წლის 10 მარტს ჩვეულ ციფრულ პლატფორფებზე (მათ შორის Apple TV, Prime Video და Fandango at Home) გამოვა. უფრო ზუსტი აღწერის არარსებობის გამო, შეიძლება ითქვას, რომ ეს ფილმი (და ამანდა სეიფრიდის სანახაობრივი, უკომპრომისო შესრულება) სწორედ ისაა, რასაც „კინოს“ ცნება გულისხმობს. იმავე მიზეზით, აუცილებლად მოგინდებათ ნახოთ (გამაღიზიანებლად, ერთადერთი) ბონუს მასალა, რომელიც ფილმს ციფრულ ვერსიაში მოყვება: კადრს მიღმა ხედვა „კვლევაზე, დეკორაციებზე, ოპერატორულ ნამუშევარზე, ქორეოგრაფიაზე, მუსიკასა და კოსტიუმების დიზაინზე, რომელიც ფილმის მომაჯადოებელ და არაჩვეულებრივ იერსახესა და განწყობას ქმნის“. ეს ის იშვიათი შემთხვევაა, როდესაც ეს მრავალფეროვანი ზედსართავი სახელები ნამდვილად გამართლებულია.