რამდენადაც ამაღელვებელი არ უნდა ჩანდეს Prime Video-ს ახალი „Blade Runner“-ის შოუ, მისი სრულყოფილი მეტოქე შესაძლოა Netflix-ის მომავალი ფილიპ კ. დიკის ადაპტაცია გახდეს. მიუხედავად იმისა, რომ „Blade Runner“-ის ფრენჩაიზი მრავალი თვალსაზრისით ორიგინალურია, რიდლი სკოტი ფილმის წერისას დიდწილად ეყრდნობოდა ფილიპ კ. დიკის „ოცნებობენ თუ არა ანდროიდები ელექტრო ცხვრებზე?“-ს (Do Androids Dream of Electric Sheep). ფილიპ კ. დიკის გავლენა სამეცნიერო ფანტასტიკის ფრენჩაიზზე გასაკვიფრი არ არის, თუ გავითვალისწინებთ, რომ მან ჟანრის საფუძვლები ჩამოაყალიბა. თუმცა, საინტერესოა, რომ მისი გავლენის მიუხედავად, მისი ნამუშევრების მხოლოდ მცირე რაოდენობის პირდაპირი ადაპტაციაა შექმნილი დიდ და მცირე ეკრანებზე. ეს რიცხვი, საბედნიეროდ, მალე გაიზრდება მომავალი სერიალით „Blade Runner 2099“ და Netflix-ის ფილიპ კ. დიკის პირდაპირი ადაპტაციით. მრავალი წარმოუდგენელი სამეცნიერო ფანტასტიკის შოუ იგეგმება 2026 წლისთვის და მომავალი წლებისთვის. თუმცა, მათ შორის ორი ყველაზე ამაღელვებელია: „Blade Runner“-ის მსგავსად, „The Future is Ours“ ასევე დაფუძნებულია ფილიპ კ. დიკის წიგნზე, „The World Jones Made“. მიუხედავად იმისა, რომ „The World Jones Made“ არ მიეკუთვნება მძიმე სამეცნიერო ფანტასტიკის კიბერპანკ-კატეგორიას, „Blade Runner“-ის მსგავსად, ის ეხმიანება ფილიპ კ. დიკის ბევრ საერთო თემას. მაგალითად, „Blade Runner“-ის რეპლიკანტების მსგავსად, „The World Jones Made“-ის ნარატივში გენეტიკურად მოდიფიცირებული მუტანტები იქმნება და მათ უბრალო საკუთრებად ან ექსპერიმენტულ ანომალიებად აღიქვამენ. ისევე, როგორც როი ბეტი და სხვა რეპლიკანტები შეპყრობილნი არიან თავიანთი წინასწარ განსაზღვრული ვარგისიანობის ვადით, „The World Jones Made“-ის ტიტულოვან პერსონაჟს სწყევლის მისი უნარი, ერთი წლით ადრე იწინასწარმეტყველოს მომავალი. ფილიპ კ. დიკის ორივე სამყაროში, გადაჭარბებული რეგულირება და კონტროლი იწვევს სულიერ სიცარიელეს მასებში. შედეგად, ორივეს მთავარი გმირები საბოლოოდ იმედგაცრუებულნი ხდებიან სისტემებით, რომლებსაც ემსახურებიან. ფილიპ კ. დიკის ნამუშევრებმა ამ დრომდე მხოლოდ მცირე რაოდენობის დასამახსოვრებელი სატელევიზიო და კინო ადაპტაცია მიიღო, მათ შორის: „განსხვავებული აზრი“ (Minority Report), „კაცი მაღალ კოშკში“ (The Man in the High Castle), „სრული გახსენება“ (Total Recall) და „ბნელი სკანერი“ (A Scanner Darkly). ამის გამო, ამაღელვებელია, რომ მისი ისტორიები საბოლოოდ უფრო მეტ აღიარებას მიიღებს „Blade Runner 2099“-ისა და Netflix-ის „The Future is Ours“-ის მეშვეობით. თუმცა, იმის გათვალისწინებით, რომ მისი ადაპტაციები ხშირად არათანაბარია, Netflix-ს მოუწევს ფრთხილად მიუდგეს „The World Jones Made“-ის საკუთარ ვერსიას. ფილიპ კ. დიკის ნამუშევრების ეკრანზე სწორად გადმოტანა ადვილი საქმე არ არის, რადგან მისი პროზა ხშირად აბსტრაქტულ ფილოსოფიაზეა ორიენტირებული, ვიდრე წრფივ და მკაცრ სიუჟეტურ ხაზზე. ამის გამო, მისი ბევრი კარგი ადაპტაცია, მაგალითად, „კაცი მაღალ კოშკში“, წინააღმდეგობრივი შეფასებებით მიიღეს. „Blade Runner“-მა კი, ფილიპ კ. დიკის ხედვის ბევრი რამ სწორად გადმოსცა ისე, რომ მკითხველთა მაღალი მოლოდინებით არ იყო შეზღუდული. „Blade Runner“-ის ორივე ფილმმა დიდი სარგებელი ნახა ფილიპ კ. დიკის სამეცნიერო ფანტასტიკის ნამუშევრებში არსებული ფილოსოფიური სიღრმის პატივისცემით. „The World Jones Made“ განპირობებულია „რელატივიზმის“ კონცეფციით, რომელიც მიგვანიშნებს, რომ არავის შეუძლია აბსოლუტური ჭეშმარიტების ცოდნის პრეტენზია ჰქონდეს. რადგან ჭეშმარიტება და მორალი არასტაბილურია და პერსპექტივაზეა დამოკიდებული, მომავლის განჭვრეტის უნარიც კი ვერ უზრუნველყოფს რეალობაზე სრულ კონტროლს. „Blade Runner 2099“ Prime Video-ზე 2026 წელს გამოვა. მიუხედავად იმისა, თუ როგორ შეცვლის Netflix-ის ვერსია ფილიპ კ. დიკის წიგნის საწყის მასალას, მან უნდა უზრუნველყოს, რომ „Blade Runner“-ის მსგავსად, პრიორიტეტული იყოს ორიგინალური მოთხრობის ძირითადი ფილოსოფიური კითხვების შენარჩუნება რელატივიზმზე, ადამიანის ეგოს სისუსტესა და კაცობრიობის მიერ გაურკვევლობის მიუღებლობაზე. თუ Netflix შეძლებს ფილიპ კ. დიკის ადაპტაციის სწორად განხორციელებას, ის შესაძლოა Prime Video-ს „Blade Runner“-ის შოუს ღირსეული მეტოქე გახდეს.