მრავალი წლის წინ, ვამპირმა გმირმა იდრისმა შეაჩერა ფენომენი, რომელიც ცნობილი იყო როგორც „აღორძინება“ (The Resurgence) და გადაარჩინა სამყარო. 70 წლის წინ, რამდენიმე სხვა ვამპირი გმირი შეეცადა ბეჭდის გამაგრებას. მათ მარცხი განიცადეს, რის შედეგადაც ცაში გაჩნდა საზარელი „ლუნა რაპაცისი“ (Luna Rapacis). ახლა, ეს გმირები, რომლებიც მოქცეულნი არიან კოკონებში და საუკუნოვანი „ლუნა რაპაცისის“ გამხრწნელი ძალისა და საკუთარი შინაგანი დემონების მიერ არიან დამახინჯებულნი, სინათლის ციმციმებად ფეთქდებიან, რაც საბოლოო განადგურებით ემუქრება ამ უკვე პოსტ-აპოკალიფტურ სამყაროს. დარჩენილია მხოლოდ ერთი იმედი: გამოაფხიზლონ ახლა უკვე მონსტრებად ქცეული გმირები და მოკლან ისინი, სანამ კრიტიკულ მდგომარეობამდე მივლენ. მაგრამ ვინაიდან ყოველი კოკონი ერთი შეხედვით ურღვევია, ამის გაკეთება ადვილი საქმე არ არის. საჭირო გახდება გაუთვალისწინებელი წყვილი: აღმდგარი ვამპირებზე მონადირე და ვამპირი, რომელსაც დროში მოგზაურობის ძალა აქვს. ისინი წარსულში უნდა დაბრუნდნენ, დაუმეგობრდნენ თითოეულ გმირს, იპოვონ გასაღები მათი კოკონების გასახსნელად და დაამარცხონ ისინი აწმყოში. მაგრამ დროის შეცვლის ძალა რომ აქვთ ხელისგულზე, შეძლებს თუ არა ეს უცნაური დუეტი ებრძოლოს ცდუნებას, შეცვალოს დროის ხაზი საჭიროზე მეტად – წინააღმდეგობა გაუწიოს სურვილს, დაეხმაროს მათ, ვინც აშკარად იტანჯება – როცა ამის გაუკეთებლობამ შესაძლოა მათი საკუთარი სამყარო საუკეთესო შემთხვევაში სრულიად ამოუცნობი გახადოს, ხოლო უარეს შემთხვევაში – განადგურებასთან კიდევ უფრო დააახლოოს? 2019 წლის „კოდ ვეინი“ (Code Vein) ძირითადად „Dark Souls“-ის ფუნდამენტზე აგებული თამაშია. ის მსგავსია თითქმის ყველა ასპექტში, თუმცა ორი რამ განასხვავებს მას ამ სერიისგან: ანიმე სტილის ვიზუალური მხარე და სიუჟეტსა და პერსონაჟებზე ორიენტირებულობა (ვიდრე გარემოს მეშვეობით ამბის მოყოლასა და ნივთების აღწერიდან მცირე ლორის შეგროვებაზე). ამან მას მეტსახელი – „ანიმე Dark Souls“ – მოუტანა. და ნება მომეცით გითხრათ, თუ ორიგინალი „კოდ ვეინი“ არის „ანიმე Dark Souls“, მაშინ „კოდ ვეინი II“ არის „ანიმე Elden Ring“. ზოგადი გეიმფლეი ზუსტად ისეთია, როგორსაც ეს გულისხმობს. როდესაც თქვენი პერსონაჟი კვდება, ის ბრუნდება სიცოცხლეში ბოლო შენახვის წერტილში, მაგრამ კარგავს „ჰეიზს“ (Haze) – ვალუტას, რომელიც გამოიყენება დონის ასამაღლებლად და ნივთების შესაძენად. თქვენ გაქვთ ერთი შანსი, რომ დაიბრუნოთ ის იმ ადგილიდან, სადაც დაიღუპეთ. ბრძოლაში იყენებთ სუსტ და ძლიერ შეტევებს, რომლებიც განსხვავდება არა მხოლოდ იარაღის ტიპის, არამედ კონკრეტული იარაღის მიხედვითაც. არსებობს ათობით და ათობით იარაღი – და თითოეულის გაუმჯობესება შესაძლებელია რუკაზე მიმოფანტული ქვების შეგროვებით (ან ვაჭრებისგან შეძენით). ასევე შეგიძლიათ შეცვალოთ მათი ელემენტი. ზემოაღნიშნულის მსგავსად, „Elden Ring“-სა და „Code Vein II“-ს შორის ბევრი ცვლილება ზედაპირულია – ეს უფრო მეტად საკუთარი სახელების შეცვლაა. „ომის ფერფლის“ (Ashes of War) და „შელოცვების“ (Spells) ნაცვლად, მათ „ფორმები“ (Forma) ეწოდებათ. ამასობაში, „FP“-ს „ლიქორი“ (Lichor) ეწოდება, ხოლო „მადლის ადგილებს“ (Sites of Grace) – „მისლი“ (Mistle). რაც შეეხება თავად სამყაროს, ის წარმოადგენს უზარმაზარ რუკას, რომელიც დაყოფილია სხვადასხვა, ღია სამყაროს ზონებად. თითოეული ზონა შეიცავს დიდ და რთულ ცენტრალურ დუნდულს და რამდენიმე მცირე დუნდულს, ასევე უამრავ ნივთს საპოვნელად და მონსტრს მოსაკლავად რუკაზე. თითოეულ არეალს აქვს განსხვავებული ბიომი – ნახევრად ჩაძირული ქალაქიდან და ციხის კუნძულიდან მოჩვენებებით სავსე ტყემდე და მასიურ ღია მაღაროებამდე – რომელთა გადაკვეთა შესაძლებელია როგორც ფეხით, ასევე მოტოციკლით. როდესაც არეალი სრულდება, შეგიძლიათ გამოიწვიოთ არეალის მთავარი ბოსი და წინ წაწიოთ მთავარი სიუჟეტი. თუმცა, ყოველივე ეს არ ნიშნავს, რომ გეიმფლეი 1:1 ასლია. საკმაოდ ბევრი განსხვავებაა. დასაწყისისთვის, თქვენს თითოეულ იარაღს შეუძლია აღიჭურვოს სულ ოთხი უნარით ან შელოცვით, რომლებიც თქვენ შეაგროვეთ – და მოდის უკვე აღჭურვილი მინიმუმ ორი უნარით, რომლებიც ამ იარაღზეა დაბმული (სანამ იგივე უნარს ან შელოცვას ველურ ბუნებაში არ იპოვით). ამ უნარებსა და შელოცვებს აქვს აღჭურვის ღირებულება, და თითოეულ იარაღს აქვს განსხვავებული მაქსიმალური დატვირთვა, რომლის აღჭურვაც მას შეუძლია, ამიტომ სასურველი იარაღის აწყობა ერთგვარ თავსატეხად იქცევა. მიუხედავად ამისა, უკანა სისტემაში ყველაზე დიდი ცვლილება არის ის, თუ როგორ ხდება დონის ამაღლება