პლატფორმები: PS5, Xbox Series X|S, PC მომავალი მკვდარია. ადამიანები და ვამპირის მსგავსი არსებები, ცნობილი როგორც რევენანტები, არამყარ მშვიდობაში თანაარსებობენ, იძულებულნი არიან ერთად იმუშაონ აპოკალიფსური ძალის, „აღზევების“ (Resurgence) მიერ სამყაროს განადგურების შემდეგ. ერთი საუკუნის წინ, ხუთმა გმირმა თავი გაწირა „აღზევების“ შესაჩერებლად, მაგრამ ახლა ეს ბეჭდები ირღვევა და ნამდვილი დასასრული შესაძლოა გარდაუვალი იყოს. მაგრამ რა მოხდებოდა, ეს ასე რომ არ ყოფილიყო? რა მოხდებოდა, თუკი უკან დაბრუნდებოდით, გადაარჩენდით იმ გმირებს და აღადგენდით მომავალს? და რა მოხდებოდა, თუკი ამ პროცესში, ანიმე-სტილის Soulslike თამაშში, გზას გაიკვალავდით მუტაცირებული საშინელებების ურდოების გავლით? თუ ორიგინალური Code Vein იყო „Dark Souls, მაგრამ ანიმე“, მაშინ ეს ხანგრძლივი მუშაობის შედეგად შექმნილი გაგრძელება ცდილობს იყოს „Elden Ring, მაგრამ, კვლავაც ანიმე“. ის ინარჩუნებს პირველი თამაშის ყველა ტიპურ Soulslike მექანიკას – დაცემული მტრებისგან „სულების“ შეგროვებას, მათი დაკარგვის რისკს, თუ მოკვდებით მათ დახარჯვამდე დონის ასაწევად, დასასვენებელი კოცონების ეკვივალენტებს, მტრებს, რომლებიც თავიდან ჩნდებიან თქვენი დასვენებისას და საბრძოლო სტილების მრავალფეროვნებას – მაგრამ იღებს From Software-ის 2022 წლის შედევრის მსგავს ღია სამყაროს მიდგომას. მიუხედავად იმისა, რომ აქ ამბის გაცილებით მეტი სიღრმეა, ვიდრე სტანდარტულ Soulslike თამაშებში, რომლებიც ხშირად გიტოვებენ ლორის ნამსხვრევების მოსაძებნად, ის არც ისე გადატვირთულია, როგორც „ჩვეულებრივი“ JRPG. ეს არის დეველოპერ Bandai Namco-ს მორიგი მცდელობა, შექმნას ჟანრის საკუთარი, შიდა ვერსია, JRPG-ის ცოტა მეტი ელფერით. ის მაქსიმალურად იყენებს თავის ღია სამყაროსაც, ძალზედ მაგარი, მაგიით მომუშავე, მფრინავი მოტოციკლით მის შესასწავლად (ბოდიში Elden Ring-ის „ტორენტ“, შენ პენსიაზე გიშვებენ), მაგრამ, წინამორბედის მსგავსად, ის სრულად ვერასოდეს სცილდება მისი შთაგონების ჩრდილს. ნუ ინერვიულებთ, თუ არ გითამაშიათ ორიგინალური Code Vein, რადგან ეს ფრენჩაიზის ერთგვარ „რბილ გადატვირთვას“ (soft reboot) წარმოადგენს. ის ინარჩუნებს იგივე თემებსა და დაახლოებით მსგავს შეგრძნებას მისი ტექნო-გოთური სამყაროს მიმართ, მაგრამ ძირითადად ახალ დასაწყისად გვევლინება. მიუხედავად იმისა, რომ აქ ამბის გაცილებით მეტი სიღრმეა, ვიდრე სტანდარტულ Soulslike თამაშებში, რომლებიც ხშირად გიტოვებენ ლორის ნამსხვრევების მოსაძებნად, ის არც ისე გადატვირთულია, როგორც „ჩვეულებრივი“ JRPG. თავად შეაფასეთ ეს, მაგრამ მათთვის, ვისაც არ მოსწონს From Software-ის ჟანრის განმსაზღვრელი მონოლითების ტიპურად გაუგებარი ნარატივები, შესაძლოა მისასალმებელი იყოს მეტი სიუჟეტური ელემენტების ქონა. სამწუხაროდ, ამბის მცირე ნაწილია ორიენტირებული პროტაგონისტზე. თქვენ თამაშობთ როგორც უსახელო რევენანტების მონადირე, მორიგი ჩუმი, „ცარიელი ფურცლის“ ავატარი, რაც ეწინააღმდეგება უფრო მკაფიო ნარატივის ქონას. თუმცა, თქვენ კარგად გამოიყურებით, მაშინაც კი, როცა აქტიურად არ მონაწილეობთ სიუჟეტში – Code Vein II ამაყობს ერთ-ერთი ყველაზე ყოვლისმომცველი პერსონაჟის შემქმნელით ბოლო წლების განმავლობაში. თქვენ შეგიძლიათ შეცვალოთ თქვენი გარეგნობის ყველა ასპექტი უმცირეს დეტალებამდე, რაც კიდევ უფრო შთამბეჭდავია იმის გათვალისწინებით, რომ თამაში სრულად ერთმოთამაშიანია – არც კი არის ვინმე, ვისაც თავი მოუწონოთ! თამაში იწყება იმით, რომ რევენანტი ლუ მაგმელი მკვდრეთით აღგადგენთ, თავისი გულის ნახევარს გითმობთ თქვენ გასაცოცხლებლად, რის შედეგადაც თქვენ ხდებით რევენანტი/ადამიანის ჰიბრიდი. უფრო მკაფიო პერსონაჟით ამას შეეძლო საინტერესო პათოსი შეექმნა, მაგრამ თამაშის უმეტესი ნაწილის განმავლობაში ისეთი შეგრძნებაა, თითქოს თქვენ თითქმის მგზავრი ხართ თქვენს დროში მოგზაურობის ქვესტში. საბედნიეროდ, მეორეხარისხოვან პერსონაჟებს უფრო მეტი ინდივიდუალურობა – და უფრო მეტი სარგებლობა აქვთ. ჟანრისთვის ყველაზე გაბედული ცვლილებით, თქვენ მთელი თამაშის განმავლობაში სხვადასხვა კომპანიონთან ითანამშრომლებთ, რაც პარტიის სისტემის მსგავს რაღაცას ქმნის. მიუხედავად იმისა, რომ ერთდროულად მხოლოდ ერთი შეიძლება იყოს აქტიური, თქვენ შეგიძლიათ გამოიძახოთ ისინი ბრძოლაში დასახმარებლად, რაც შეამცირებს ზეწოლას და საშუალებას მოგცემთ მოაწყოთ საკუთარი შეტევები. ან, შეგიძლიათ „დაიმორჩილოთ“ (Assimilate) ისინი, შეინახოთ ისინი თქვენს ანიმესთვის შესაფერის გიგანტურ იარაღში, რომელსაც „ციხე“ (Jail) ეწოდება, და დააკავშიროთ მათი ძალა თქვენსას. ეს მოგცემთ სტატისტიკის მყისიერ სარგებელს, მაგრამ ბრძოლის ველზე მარტო დაგტოვებთ. თქვენს კომპანიონს ასევე შეუძლია თავის გაწირვა თქვენს აღსადგენად, ერთგვარი „ბოლო შანსის“ მექანიკა, რომელიც საინტერესო ელფერს სძენს Soulslike თამაშების ჩვეულ სიკვდილისა და ხელახლა დაბადების ციკლს. კიდევ ერთი გადახვევა არის ის, რომ თავიდანვე არ ხართ მიბმული პერსონაჟის კლასზე. ამის ნაცვლად, შეგიძლიათ შეცვალოთ თქვენი სპეციალიზაცია ნებისმიერ დროს, „სისხლის ბირთვების“ (Blood Cores) აღჭურვით. მათ აქვთ საკუთარი სტატისტიკური სპეციალიზაციები და ანიჭებენ უპირატესობას გარკვეულ იარაღებს და, შესაბამისად, სათამაშო სტილებს. კომპანიონების მიერ მოტანილ ეფექტებთან ერთად, Code Vein II საშუალებას გაძლევთ შეცვალოთ ყველაფერი მოძრაობაში. თუმცა, „სისხლის ბირთვები“ ასევე იზრდება განმეორებითი გამოყენებით, ასე რომ, თუ მათ რეგულარულად არ ცვლით, სავარაუდოდ, მაინც ერთ სტილში აღმოჩნდებით ჩაკეტილი, რადგან ის არაპროპორციულად ძლიერი გახდება. კიდევ უფრო მეტი მოქნილობაა იარაღის სისტემის მეშვეობით, შვიდი სხვადასხვა ტიპის დასაუფლებლად, და თითოეულ ცალკეულ იარაღს შეუძლია აღჭურვა ოთხამდე „ფორმის“ (Formae), ან სპეციალური შეტევის. ეს „ფორმები“ იყოფა მხარდაჭერის, შეტევის ან თავდაცვის ტიპებად, მათი უნარები კი „იქორით“ (Ichor) იკვებება, რაც თამაშის პასუხია მანაზე. ის მტრებისგან იღება – აქ შემოდის ნაწილობრივ რევენანტად ყოფნის ვამპირული ბუნება – და ისევ...