ჰარდ სამეცნიერო ფანტასტიკის მოყვარულთა შორის, რიდლი სკოტის ფილმოგრაფიაში „პრომეთე“ (Prometheus) ფარულ ძვირფას ქვად ითვლება. მიუხედავად იმისა, რომ ისეთი ჰიტები, როგორიცაა „უცხო“ (Alien) ან „ბლეიდ რანერი“ (Blade Runner), ფართოდ არის აღიარებული, „პრომეთე“ მისი საკულტო ტრიუმფია დიდ ეკრანზე. თუმცა, მსგავსი, დაუფასებელი თანამგზავრი არსებობს მცირე ეკრანზე, თანაბრად მძიმე და დანაშაულებრივად უყურადღებოდ დარჩენილი სატელევიზიო შოუს სახით – „მგლების მიერ გაზრდილნი“ (Raised By Wolves). თავისთავად თანაბრად საკულტო ფენომენი, „მგლების მიერ გაზრდილნი“ არის HBO-ს ორსეზონიანი სერიალი, რომლის აღმასრულებელი პროდიუსერი და ნაწილობრივი რეჟისორი რიდლი სკოტი იყო. 2020 წელს გამოსულ შოუში მოთხრობილია ანდროიდი მომვლელების შესახებ, რომლებსაც დედამიწის კოლაფსის შემდეგ უცხო პლანეტაზე ადამიანის შვილების აღზრდა ევალებათ. სკოტის ვიზუალური და თემატური ხელწერა შეუცნობელი იყო მის ტონსა და თემებში, განსაკუთრებით „პრომეთეს“ ფანებისთვის. ისევე როგორც „პრომეთე“, „მგლების მიერ გაზრდილნი“ გვთავაზობს ინტროსპექტიულ სამეცნიერო ფანტასტიკას, რომელიც სავსეა იდეებით, რომლებიც უფრო ფართო აღიარებას იმსახურებდა. ორივე პროექტი იკვლევს ეგზისტენციალურ კითხვებს შექმნისა და რწმენის შესახებ, მარტივი გადაწყვეტილებების გარეშე. რიდლი სკოტის მოყვარულთათვის, რომლებსაც მიაჩნდათ, რომ „პრომეთეს“ ყველაზე თამამი იდეები „უცხოს“ პრიქველად მისი პოზიციის ვალდებულებებმა დაჩრდილა, „მგლების მიერ გაზრდილნი“ ლოგიკურ შემდეგ ნაბიჯს წარმოადგენს. „მგლების მიერ გაზრდილნის“ და „პრომეთეს“ თემატური დამთხვევების უგულებელყოფა რთულია, რაც HBO-ს შოუს რიდლი სკოტის 2012 წლის ფილმის სულიერ მემკვიდრედ აქცევს და არა უბრალო ტონალურ ბიძაშვილად. ორივე ნარატივი კაცობრიობის მიჯაჭვულობას წარმომავლობის ისტორიებზე აგებს, კითხულობს, არის თუ არა შექმნა ღვთაებრივი ქმედება, მეცნიერული პროგრესი, თუ რაღაც გაცილებით ნაკლებად გასაგები. „პრომეთეში“ ანდროიდი დევიდი (მაიკლ ფასბენდერი) იდენტობის საკითხებს ებრძვის ელიზაბეტ შოუს (ნოომი რაპასი) ექსპედიციის დახმარებისას. მისი ცნობისმოყვარეობა შექმნის შესახებ ასახავს დედის (ამანდა კოლინი) და მამის (აბუბაქარ სალიმი) მდგომარეობას „მგლების მიერ გაზრდილებში“ – ანდროიდები, რომლებიც ვითარდებიან თავიანთი პროგრამირების მიღმა, როდესაც ადამიანის სიცოცხლეს ზრდიან. მათი ტრანსფორმაცია ხელსაწყოებიდან შემქმნელებად ასახავს ხელოვნურ ინტელექტსა და თვითგამორკვევას შორის არსებულ დაძაბულობას, რომელსაც დევიდი განასახიერებს. რელიგია ასევე საერთო თემატურ ხერხემალს ქმნის. „პრომეთეში“ შოუს რწმენა მკვეთრად კონტრასტშია სამეცნიერო სკეპტიციზმთან კაცობრიობის მიერ ინჟინრების ძიებისას, რაც განასახიერებს სარწმუნოებრივი სისტემების შეჯახებას, რომელიც არასოდეს სუფთად არ წყდება. „მგლების მიერ გაზრდილნი“ აძლიერებს ამ კონფლიქტს მითრაული კულტის სულიერი ერთგულებითა და მის კავშირთან კეპლერ-22b-სთან, რაც დოქტრინას რაციონალურ ძიებას უპირისპირებს იმგვარად, რომ კოლონიაში ყოველი ძირითადი გადაწყვეტილება ყალიბდება. ორივე რიდლი სკოტის პროექტი შექმნის კვლევას შემაშფოთებელ ტერიტორიაზე უბიძგებს, შემზარავი დაბადების გამოსახულებების მეშვეობით. შოუს მიერ უცხო „ბავშვის“ ქირურგიული მოცილება „პრომეთეში“ და დედის გროტესკული გველის შექმნა „მგლების მიერ გაზრდილებში“ ხაზს უსვამს იმას, თუ რამდენად მყიფე და საშიში შეიძლება იყოს ახალი სიცოცხლის შექმნა. უძველესი, განვითარებული ცივილიზაციების მუდმივი არსებობა კიდევ უფრო ამძაფრებს ორ პროექტს შორის პარალელებს. „პრომეთეში“ ინჟინრები და იდუმალი ძალები, რომლებიც გავლენას ახდენენ კეპლერ-22b-ზე „მგლების მიერ გაზრდილებში“, ვარაუდობენ, რომ კაცობრიობის ევოლუცია შესაძლოა გაუგებარი ერთეულების მიერ იყოს მართული. თითოეულში, წარსული ფუნქციონირებს როგორც გამოცხადება, ასევე გაფრთხილება, რაც აძლიერებს სკოტის გატაცებას კოსმიური წარმომავლობით. დაამატეთ რამდენიმე ესთეტიკური მსგავსება, როგორიცაა რძის სისხლის მქონე ანდროიდები, და მაშინვე აშკარა ხდება, რომ „მგლების მიერ გაზრდილნი“ არის „პრომეთეს“ ის გაგრძელება, რომელიც ბევრს სურდა, რომ „უცხო: აღთქმა“ (Alien: Covenant) ყოფილიყო. „მგლების მიერ გაზრდილნის“ და „პრომეთეს“ ღრმა და ცერებრალური სამეცნიერო ფანტასტიკის მოყვარულთა აღფრთოვანება გამომდინარეობს საერთო შემოქმედებითი ფილოსოფიიდან, რომელიც რიდლი სკოტის ჟანრის გაგებას ეფუძნება. მისი პროექტები იშვიათად განსაზღვრავენ სამეცნიერო ფანტასტიკას მხოლოდ სანახაობრივი მხარით, სამაგიეროდ, ისინი იყენებენ ფუტურისტულ ჩარჩოებს ადამიანის შფოთვისა და მორალური დილემების გასაანალიზებლად. ათწლეულების განმავლობაში, რიდლი სკოტმა აჩვენა, რომ ტექნოლოგია საუკეთესოდ ფუნქციონირებს როგორც ნარატიული ლინზა და არა როგორც ცენტრალური ნაწილი. „პრომეთეში“ მოწინავე კოსმოსური ხომალდები და უცხო პლანეტები ძირითადად ცნობისმოყვარეობისა და ამბიციის შედეგების შესასწავლად გამოიყენება. იგივე მიდგომა აყალიბებს „მგლების მიერ გაზრდილნს“, სადაც ანდროიდების შესაძლებლობები ხდება ინსტრუმენტი აღზრდის, ერთგულებისა და მორალური პასუხისმგებლობის შესასწავლად, ვიდრე უბრალოდ ვიზუალური სიახლე. რიდლი სკოტის სამეცნიერო ფანტასტიკის ფილმები და სატელევიზიო შოუები მუდმივად იკვლევენ კაცობრიობასა და მის გამოგონებებს შორის დაძაბულობას. დევიდის დამოუკიდებლობა და დედის მზარდი ავტონომია ორივე ასახავს ხელოვნური ინტელექტის შემქმნელებზე აღმატების შფოთვას. სკოტი ამ კონფლიქტებს წარმოაჩენს არა მხოლოდ გამაფრთხილებელ ზღაპრებად, არამედ თანაგრძნობისა და იდენტობის კვლევებად, აყალიბებს მანქანებს ადამიანის წინააღმდეგობის სარკეებად. კორპორაციული ამბიცია და გარემოს კოლაფსი ასევე გავრცელებული თემებია რიდლი სკოტის სამეცნიერო ფანტასტიკის ნამუშევრებში, რაც მის პროექტებს ამ ჟანრში წარმოუდგენლად აქტუალურს ხდის. დედამიწის ნანგრევები „მგლების მიერ გაზრდილებში“ ეხმიანება ექსპლუატაციურ მოტივაციებს, რომლებიც ამოძრავებს „პრომეთეში“ კვლევას, რაც აძლიერებს იმ აზრს, რომ ადამიანის წინსვლას ხშირად დესტრუქციული შედეგები მოჰყვება. ეს ელემენტები ხაზს უსვამს სკოტის უფრო ფართო დისტოპიურ შეხედულებას პროგრესსა და მის ფასზე.