„სამეფო კარის თამაშების“ გამაოგნებელი წარმატების შემდეგ, მედია კომპანიები მთელ მსოფლიოში ეძებდნენ საკუთარ პასუხს ამ ჰიტ ფენტეზი სერიალისთვის. გარკვეულწილად, ისინი კვლავ ძიებაში არიან, რადგან სტრიმინგ პლატფორმები ცდილობენ ფენტეზი ეპოსები, როგორიცაა „დროის ბორბალი“ და „ძალაუფლების ბეჭდები“, პრესტიჟულ ტელევიზიად აქციონ. რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს ფანებისთვის, კომპანიებს შორის დისნეის ჰქონდა ფენტეზი სერიალის უფლებები, რომელიც შესაძლოა, მათი პასუხი ყოფილიყო „სამეფო კარის თამაშებზე“. სამწუხაროდ, მიზეზი, თუ რატომ არ სმენია ფანების უმეტესობას მის შესახებ, ის არის, რომ ის დისნეის ყველა დროის უდიდეს წარუმატებლობებს შორის იკავებს ადგილს. 1985 წელს გამოსული და ლლოიდ ალექსანდერის „სამ წიგნსა“ და „შავ ქვაბზე“ დაფუძნებული დისნეის „შავი ქვაბი“ ლეგენდარული კინოგაქირავების კრახი იყო. ფილმი ცდილობდა დაებალანსებინა ალექსანდერის წიგნების სერიის სერიოზული ეპიკური ფენტეზი ტონი, ამავდროულად მასში ოჯახისთვის შესაფერისი ელემენტების ჩართვასაც ცდილობდა ახალგაზრდა მაყურებლებისთვის. შედეგი იყო ტონალურად დისონანსური ფილმი, რომელიც ზედმეტად ბნელი და საშიში იყო ბავშვებისთვის, მაგრამ არ იყო საკმარისად მოწიფული ან ჭკვიანი უფროსებისთვის. კრიტიკოსები არასოდეს ყოფილან კეთილგანწყობილი „შავი ქვაბის“ მიმართ, ის ამჟამად Rotten Tomatoes-ზე 56%-ზეა, რაც სრულყოფილად ასახავს ფილმის პოლარიზებულ სტატუსს. „შავი ქვაბი“ იმდენად ცუდად მიიღეს, რომ კინაღამ დისნეის ანიმაცია გაანადგურა. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმმა უდავოდ გაუცრუა იმედები დისნეის, რადგან სალაროებში წარმოების ხარჯების ნახევარზე ნაკლები დააბრუნა, წიგნების სერიის ფანები იყვნენ ყველაზე იმედგაცრუებულნი. ხშირად ყველა დროის საუკეთესო ფენტეზი რომანების სერიებს შორის დასახელებული, ლლოიდ ალექსანდერის „პრიდეინის ქრონიკები“ ტრანსფორმაციული წიგნებია. 1960-იან წლებში გამოცემული სერიალი ეპიკური ფენტეზის საფუძველს, რომელიც ჯ.რ.რ. ტოლკინმა „ბეჭდების მბრძანებელში“ ჩაუყარა, ეფუძნება და მასზე თანმიმდევრულად საინტერესო გზებით აშენებს. ალექსანდერი ბევრ თანამედროვეზე უფრო პირადულ თხრობას წერს, რის შედეგადაც ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე დამაჯერებელი ფენტეზი პროტაგონისტი მიიღო. სამწუხაროდ, დისნეის 1985 წლის ფილმი ალექსანდერის სამყაროს ეკრანზე გაცოცხლების ერთადერთი მცდელობა იყო. თავად ალექსანდერს უცნაური ურთიერთობა ჰქონდა ფილმთან, რაზეც მან 1999 წელს Scholastic-თან ინტერვიუში ისაუბრა: „პირველ რიგში, უნდა ვთქვა, რომ ფილმსა და წიგნს შორის მსგავსება არ არის. ამის მიუხედავად, თავად ფილმი, წმინდად როგორც ფილმი, ძალიან სასიამოვნო აღმოჩნდა ჩემთვის. მისი ყურებით ვისიამოვნე. იმედი მაქვს, ვინც ამ ფილმს ნახავს, აუცილებლად ისიამოვნებს, მაგრამ ასევე ვიმედოვნებ, რომ ისინი რეალურად წაიკითხავენ წიგნს. წიგნი საკმაოდ განსხვავებულია. ეს არის ძალიან ძლიერი, ძალიან ამაღელვებელი ამბავი და ვფიქრობ, ადამიანები წიგნში ბევრად მეტ სიღრმეს იპოვიან.“ დისნეიმ „პრიდეინის ქრონიკების“ უფლებები 2016 წელს ხელახლა შეიძინა, რაც შესაძლოა იმაზე მიანიშნებდა, რომ მედია გიგანტი „სამეფო კარის თამაშების“ ბუმით სარგებლობას ცდილობდა. სამწუხაროდ, ამას არაფერი მოჰყოლია. გაურკვეველია, შეიძლებოდა თუ არა „შავი ქვაბი“ და „პრიდეინის ქრონიკები“ ოდესმე მართლაც ყოფილიყო დისნეის „სამეფო კარის თამაშები“, მაგრამ მაინც სამწუხაროა, რომ მედია ტიტანმა ამ ფანტასტიკურ სამყაროსა და პერსონაჟებს კიდევ ერთი შანსი არ მისცა. **აუდიტორიის გამოხმაურება:** მკითხველები დიდ სიყვარულს გამოხატავენ ლლოიდ ალექსანდერის „პრიდეინის ქრონიკების“ წიგნების სერიის მიმართ, ბევრი მათგანი მიიჩნევს მას ფენტეზის ჟანრის ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშად, რომელიც XX საუკუნის მრავალი ახალგაზრდა მკითხველისთვის საფუძვლად იქცა. ამასთან, გამოთქმულია იმედგაცრუება 1985 წლის ფილმის „შავი ქვაბის“ ადაპტაციით. ფანები აღნიშნავენ, რომ ფილმი, მიუხედავად იმისა, რომ საკუთრივ შესაძლოა ჩაითვალოს ბნელ ფენტეზიდ, საგრძნობლად განსხვავდება ორიგინალი მასალისგან, მისი სიუჟეტი ზედმეტად „დისნეიფიცირებულია“ და მისი ხანგრძლივობა ძალიან მოკლე იყო წიგნების სირთულის გადმოსაცემად. ბევრი მოუწოდებს დისნეის, რომ გადახედოს „პრიდეინს“ და შექმნას უფრო ერთგული და მომწიფებული ადაპტაცია, რომელიც წიგნების სულს გაითვალისწინებს. თუმცა, ზოგიერთის აზრით, ეს „ძველი ამბებია“ და კომპანიამ აწმყოზე უნდა გაამახვილოს ყურადღება.