„ძლევამოსილი შურისმაძიებლები“ შესაძლოა, „დოქტორ დუმისგან“ სამყაროს გადასარჩენად ბრუნდებიან. Marvel-ის მიერ „შურისმაძიებლები: განკითხვის დღე“-ის უცნაურად მწირი რეკლამის გამო, ფანებს სხვა გაჟონილ ინფორმაციასა და განცხადებებს მიმართვა მოუწიათ, რათა მომავალი მულტივერსული თავგადასავლის შესახებ მეტი გაეგოთ. ისინი იმდენად სასოწარკვეთილები არიან, რომ კინოთეატრების მფლობელებისთვის განკუთვნილმა იტალიურმა პრეზენტაციამაც კი მიიქცია მათი ყურადღება. როდესაც ფანები თვალს ადევნებდნენ იმას, რაც მხოლოდ მსახიობთა განცხადებას წარმოადგენდა, ერთი დეტალი გამოიკვეთა. როგორც ჩანს, განმცხადებელი გმირთა ერთ ჯგუფს „ძლევამოსილ შურისმაძიებლებს“ უწოდებს. Marvel Comics-ის მკითხველებისთვის 2000-იანი წლების შუა პერიოდში, დაახლოებით იმ დროს, როდესაც „ახალი შურისმაძიებლები“ აქტიურად მოქმედებდნენ, ეს ფრაზა განსაკუთრებით ნაცნობია. ეს არა მხოლოდ გაერთიანებული გმირების სიძლიერის აღმნიშვნელი მეტსახელია, არამედ „ძლევამოსილი შურისმაძიებლები“ წარმოადგენდნენ მთავარი გმირების გუნდს, რომლებიც დიდ, ბლოკბასტერულ თავგადასავლებში იღებდნენ მონაწილეობას, მიუხედავად მათი ჩამოყალიბების გარშემო არსებული ბნელი გარემოებებისა. სწორედ ამ გარემოებებმა განაპირობა, რომ Marvel-მა, ძირითადად, უგულებელყო დედამიწის უძლიერესი გმირების ეს შემადგენლობა, და სწორედ ეს გარემოებები ხდის მათ პოტენციურ დაბრუნებას „განკითხვის დღე“-ში ასეთ საინტერესოს. „ძლევამოსილი შურისმაძიებლების“ პირველი ნომერი (#1), დაწერილი ბრაიან მაიკლ ბენდისის მიერ და ილუსტრირებული ფრენკ ჩოს მიერ, 2007 წელს გამოცემისას, თითქოს ვერცხლის ხანის (Silver Age) დაბრუნებას ჰგავდა. ეს არ იყო მხოლოდ აზრის ბუშტების გამოყენება, რომლებიც თითქმის მთლიანად ჩაანაცვლა შიდა მონოლოგებმა, წარმოდგენილმა წარწერების ველების (caption boxes) მეშვეობით. პირიქით, ეს იყო გამოცემის სტრუქტურა. მთავარ ქრონოლოგიაში, „ძლევამოსილი შურისმაძიებლები“ ებრძვიან მიწიდან ამოსულ მონსტრებს, რაც მოგვაგონებს გიგანტოს 1961 წლის „ფანტასტიკური ოთხეულის“ (#1) ისტორიიდან. ფლეშბექებში, ჩვენ ვხედავთ ტონი სტარკსა და ქეროლ დენვერსს, როგორ ირჩევენ თავიანთი ახალი გუნდის წევრებს, უყურებენ რა გიგანტურ მონიტორს, რომელიც Marvel-ის უძლიერესი გმირების პორტრეტებითაა სავსე. ჩო, მხატვარი, რომელიც ყველაზე ცნობილია თავისი „ჩიზქეიქ“ სტილის პინ-აპებით, გმირებს ნათლად და იდეალიზებულად წარმოაჩენს, ხოლო კოლორისტი ჯეისონ ქითი დამატებით ბზინვარებას სძენს. ჩო იყენებს ფართო პანელებს და თითქმის სრული გვერდის ილუსტრაციებს ბრძოლების შთამბეჭდავობის გადმოსაცემად, რაც შეეფერება ისეთი ძლიერი გმირებით სავსე გუნდს, როგორებიც არიან ქალბატონი Marvel (დენვერსის მეტსახელი კაპიტანი Marvel-ის სახელის მიღებამდე), სენტრი, ვანდერ მენი, რკინის კაცი, ვოსპი და ომის ღმერთი არესი. რამდენადაც სახალისოც არ უნდა იყოს, „ძლევამოსილი შურისმაძიებლების“ #1-ის პოპ-არტული ბუნება მხოლოდ ნოსტალგიური თამაში არ არის. პირიქით, მას თემატური დანიშნულება აქვს, როგორც ტონი სტარკისთვის, ასევე Marvel Comics-ისთვის. „ძლევამოსილი შურისმაძიებლების“ ჩამოყალიბება „ინიციატივის“ სიუჟეტური ხაზის ნაწილია, რომელიც „სამოქალაქო ომის“ სიუჟეტური ხაზის გაგრძელებაა. როგორც MCU-ს ამავე სახელწოდების ფილმში, Marvel Comics-ში „სამოქალაქო ომის“ დროს რკინის კაცი და კაპიტანი ამერიკა სუპერგმირების რეგისტრაციის საკითხზე დაუპირისპირდნენ ერთმანეთს. თუმცა, მწერალი მარკ მილარი, რომელიც „სამოქალაქო ომის“ მოვლენის არქიტექტორი იყო, ბევრად უფრო მზად იყო, ვიდრე კევინ ფაიგი, რომ ფანებს მეომარი მხარეები შეძულებოდათ. სტარკი, რომელიც თავს ფუტურისტად წარმოაჩენდა და ხედავდა, რას მოითხოვდა ხალხი, ითხოვდა, რომ მის თანასუპერგმირებს ნიღბები მოეხსნათ და მთავრობაში დარეგისტრირებულიყვნენ. მან თავის მიზანში იმდენად შორს წავიდა, რომ სხვა გმირებს დასდევდა, რიდ რიჩარდსი დაიყოლია საიდუმლო ციხის შესაქმნელად ნეგატიურ ზონაში მათთვის, ვინც არ დარეგისტრირდებოდა, და მისი ახლად გარდაცვლილი მოკავშირე თორის კლონი შექმნა, რათა მას გეგმის განხორციელებაში დახმარებოდა. მისმა ქმედებებმა სტივ როჯერსის სიკვდილიც კი გამოიწვია, სიკვდილი, რომელიც კომიქსების სტანდარტებით საკმაოდ დიდხანს გაგრძელდა. მოკლედ, „სამოქალაქო ომის“ ბოლოს რკინის კაცისთვის საქმე საკმაოდ მძიმედ გამოიყურებოდა. ამგვარად, „ინიციატივამ“ გამოსყიდვის შანსი შესთავაზა, რადგან სტარკმა – რომელმაც ნიკ ფიურის ადგილი დაიკავა SHIELD-ის დირექტორის პოსტზე – სამყაროს კვლავ სუპერგმირები დაუბრუნა. და „ინიციატივის“ ფლაგმანი სწორედ „ძლევამოსილი შურისმაძიებლები“ იყვნენ. რამდენადაც სახალისოც არ უნდა იყოს „ძლევამოსილი შურისმაძიებლების“ პირველი ნომერი, სერიას არასოდეს დავიწყებია მისი კავშირი სუპერგმირულ „სამოქალაქო ომთან“. ფაქტობრივად, Marvel-მა ამავე დროს გამოაქვეყნა კიდევ ერთი „შურისმაძიებლების“ კომიქსი, „ახალი შურისმაძიებლები“, რომელიც ფოკუსირებული იყო გმირთა გუნდზე, რომლებიც აგრძელებდნენ ბრძოლას, მიუხედავად რეგისტრაციაზე უარის თქმისა. ეს გმირები – ლუკ კეიჯის ხელმძღვანელობით, რომელშიც შედიოდნენ ადამიანი-ობობა, ქალი-ობობა, ვულვერინი, რკინის მუშტი, დოქტორ სტრეინჯი და კლინტ ბარტონი მისი რონინის სახით – თავიანთ კეთილ საქმეებს აკეთებდნენ იმის ცოდნით, რომ „ძლევამოსილი შურისმაძიებლები“ მათ დანახვისთანავე დააპატიმრებდნენ. მართლაც, ორივე სერიამ საკმარისი დრო დაუთმო პერსონაჟებს, რათა მათ თავიანთი გადაწყვეტილებების მორალურობაზე ეფიქრათ. როგორც უფრო ქუჩის დონის გმირები, „ახალი შურისმაძიებლები“ საკუთარ თავს ავთენტურ ჯგუფად მიიჩნევდნენ, პოზიცია, რომელიც Marvel-მა, როგორც ჩანს, დაადასტურა იმით, რომ კეიჯმა და მისმა გუნდმა აღმოაჩინეს ფარული სკრულის შეტევა, ბევრად ადრე, ვიდრე „საიდუმლო შეჭრა“ (Secret Invasion) სერიოზულად დაიწყებოდა. თავის მხრივ, „ძლევამოსილი შურისმაძიებლები“ ამტკიცებდნენ, რომ ისინი სუპერგმირების აუცილებელ საქმეს აკეთებდნენ, რომ მათ გვერდზე გადადეს პირადი გრძნობები საიდუმლო იდენტობებისა და სამთავრობო რეგულაციების შესახებ, რათა სამყარო გადაერჩინათ. საუკეთესო შემთხვევაში, „ძლევამოსილი შურისმაძიებლები“ სუპერგმირის დეკონსტრუქციასავით ფუნქციონირებდა. ბენდისი და ჩო, ეს უკანასკნელი საბოლოოდ მარკ ბაგლიმ ჩაანაცვლა, უხვად გვთავაზობდნენ ორმხრივი მოქმედების სცენებს. ნომრიდან ნომერში გუნდი ებრძოდა მონსტრებს, ულტრონს და სიმბიოტებს.