მრავალი თვალსაზრისით, „ელი მაკბილი“ 1990-იანი წლების ერთ-ერთი ყველაზე დამახასიათებელი სატელევიზიო შოუა, თავისი კოსტუმებით, გენდერული პოლიტიკითა და იურიდიული დრამებით, რომლითაც კალისტა ფლოკჰარტის ეს პოპულარული პროექტი მაყურებელს იზიდავდა. დევიდ ი. კელის მიერ შექმნილი Fox-ის დრამა თვალს ადევნებს მთავარ გმირს, ადვოკატს, რომელიც ბოსტონში, მის იურიდიულ ფირმა „ქეიჯ ენდ ფიშის“ კედლებში წარმოქმნილ რომანტიკულ და პირად დრამებს უმკლავდება. გარკვეულწილად, სერიალი კულტურული გარდატეხის წერტილს წარმოადგენს, 1990-იანი წლების აყვავების ხანიდან 2000-იანი წლების ურთიერთდაკავშირებულ სამყარომდე. და ეს არსად არ არის უკეთ განსახიერებული, ვიდრე „მოცეკვავე ბავშვის“ ისტორიაში, რომელიც ინტერნეტის ერთ-ერთი პირველი მემი იყო. 1995 წელს რობერტ ლურიემ, ანიმატორმა VFX სტუდია Rhythm & Hues-დან, თავისუფალი პროექტი აიღო, რათა შეექმნა სხვადასხვა „სკინი“ მოცეკვავე ადამიანის ჩონჩხის პროგრამისთვის. Vulture-ისთვის მიცემული ინტერვიუს თანახმად, ლურიემ შექმნა „ხუთი ან ათი“ ასეთი „სკინი“, მათ შორის „უცნაური მეწამული უცხოპლანეტელი“, ქათამი და, რა თქმა უნდა, ერთი მოცეკვავე ბავშვი. როდესაც პროგრამის შემქმნელებმა გააცნობიერეს (New York Times-ის მიხედვით), „რამდენად შემაშფოთებელი იყო“ ბავშვის ასეთი არაბუნებრივი რიტმით მოძრაობა, მათ მოცეკვავე ბავშვის ანიმაცია გვერდზე გადადეს. საბოლოოდ, LucasArts-ის ერთ-ერთმა ანიმატორმა ფაილი კომპანიის სერვერებზე იპოვა და მიღებული ანიმაცია CompuServe-ის ფორუმზე ატვირთა. ყველასთვის ნაცნობი ისტორიის მიხედვით, დაბალპოლიგონიანი მოცეკვავე ბავშვი ერთი ელექტრონული ფოსტიდან მეორეზე ვრცელდებოდა და ასე დაიბადა ერთ-ერთი პირველი ნამდვილი მემი. მაგრამ როგორ მოხვდა ეს მოცეკვავე ბავშვი „ელი მაკბილში“? 1995 წელს, ამერიკაში მრავალი სხვა ხელმძღვანელის მსგავსად, დევიდ ი. კელის მოცეკვავე ბავშვის ვიდეო მისმა ასისტენტმა აჩვენა კომპიუტერზე. The Hollywood Reporter-ის თანახმად, როგორც კი მან ვირტუალური ჩვილი „Hooked on a Feeling“-ზე მოცეკვავე იხილა, კელიმ იკითხა: „როგორ შეგვიძლია ეს შოუში ჩავსვათ?“ მან იპოვა სრულყოფილი როლი „ბეიბი ჩასთვის“ შოუს მე-12 ეპიზოდში, „კრომანიონელი“, როდესაც 20 წელს გადაცილებული ელი მაკბილი ცდილობს გააკონტროლოს თავისი ბიოლოგიური საათი, რომელიც აიძულებს მას გადააფასოს, სურს თუ არა შვილი, როდესაც მის იურიდიულ კარიერასთან დაკავშირებულ სირთულეებს უმკლავდება. ეს იყო რეალისტური და ემოციურად დატვირთული ამბავი მრავალი ქალი მაყურებლისთვის, რომლებიც 90-იან წლებში საკუთარ თავს იგივე კითხვას უსვამდნენ: შეგიძლია თუ არა – ან გინდა თუ არა – გქონდეს ყველაფერი? აქ შემოდის: „ბეიბი ჩა“. „შესაძლოა, ეს საშინელი და ჰიპნოზური იყო, მაგრამ ელისთვის სრულყოფილიც იყო“, – თქვა კელიმ. „მან შეეხო მის შინაგან ომს. მან იცოდა, რომ ქაღალდზე მისი ასაკის ქალი გათხოვილი და შვილიანი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ ის ასე არ გრძნობდა თავს. მოცეკვავე ბავშვი სწორედ ამ განცდას განასახიერებდა.“ ფლოკჰარტს აჩვენეს ანიმაცია და დანარჩენი უკვე ტელევიზიის ისტორიაა. ძნელი დასაჯერებელია, რომ იყო დრო, როცა მსგავსი რამ გაუგონარი იყო, მაგრამ ინტერნეტიდან სატელევიზიო ქსელში გადასვლით, მოცეკვავე ბავშვი მრავალი მემიდან პირველი გახდა, რომელიც ეროვნულ ასპარეზზე გამოჩნდა. დღესდღეობით, პოპ-კულტურა ისე სწრაფად იცვლება, რომ სანამ მემი ტელევიზიაში მოხვდება, მის ადგილზე ათობით სხვა უკვე ჩნდება. მაგრამ „ელი მაკბილის“ წყალობით, „ბეიბი ჩა“ ყოველთვის ცნობილი იქნება.