Disney+ -ის „ვარსკვლავური ომების“ სერიალ „ენდორის“ 24 ეპიზოდის განმავლობაში მაყურებელმა დაუვიწყარი გაქცევები, პოლიტიკური ინტრიგები და მასშტაბური ბრძოლები იხილა. თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ ამის წარმოდგენა რთულია, სერიალის თავდაპირველი ხედვა კიდევ უფრო ამბიციური იყო, რადგან შემქმნელი ტონი გილროი თავდაპირველად არა ორ, არამედ ხუთ სეზონს გეგმავდა. „ენდორის“ პირველი სეზონის მოქმედება ხუთი წლით ადრე ვითარდება, ვიდრე კასიან ენდორს (დიეგო ლუნა) ფილმ „როუგ ვანში“ შევხვდებით. თავდაპირველი გეგმის მიხედვით, სერიალის თითოეული სეზონი დარჩენილ ოთხ წელს უნდა მოიცავდა, სანამ „როუგ ვანის“ მოვლენებამდე მივიდოდით. ეს წარმოუდგენლად ამბიციური გეგმა ქაღალდზე მშვენივრად გამოიყურებოდა, მაგრამ მალევე მიხვდნენ, რომ მათი ყველაზე დიდი დაბრკოლება სიუჟეტი კი არა, პროექტის ფიზიკური განხორციელების შეზღუდვები იყო. გილროიმ ჟურნალ SFX Magazine-თან ინტერვიუში გაიხსენა, რომ ისინი „პირველი სეზონის გადაღებების ნახევარ გზაზე იყვნენ, COVID-ის პერიოდის შემდეგ“, როდესაც „სერიალის მონუმენტურმა ზომამ, ძალისხმევამ და ყველაფერმა დანარჩენმა თავი იჩინა“. ასეთი მასშტაბური პროექტის წარმოება ადვილი საქმე არ არის და სწორედ მაშინ მიხვდა გილროი, რომ მათი თავდაპირველი ხუთსეზონიანი გეგმა ფიზიკურად შეუძლებელი იყო. „მივხვდით, რომ მე არ მქონდა საკმარისი ენერგია ამისთვის, და დიეგოს ასაკი ვეღარ შეესაბამებოდა პერსონაჟის ქრონოლოგიას, რადგან ამას უბრალოდ ძალიან დიდი დრო დასჭირდებოდა.“ იმ დროისთვის, როდესაც ისინი „ენდორის“ პირველ სეზონს იღებდნენ, ლუნა უკვე 6 წლით უფროსი იყო, ვიდრე „როუგ ვანში“. ამიტომ, მაშინაც კი, თუ გილროის და LucasFilm-ის გუნდს ექნებოდათ ძალა, რომ ასეთი მონუმენტური სერიალი გაეცოცხლებინათ, ლუნა სერიალს დაასრულებდა იმაზე ათი წლით უფროსი, ვიდრე მისი ახალგაზრდული კასიანის სახე იყო ორიგინალურ ფილმში. სერიალისთვის, რომელიც ამდენ დრამატულ ძალას იღებს ფილმთან მისი კავშირიდან, ეს ნიშნავდა, რომ გილროის სხვა გზა არ ჰქონდა გარდა იმისა, რომ რადიკალურად შეეცვალა თავისი ხედვა შოუს შესახებ. საჭიროება გამოგონების დედაა და ტონი გილროის გამოსავალი მათი შეზღუდვების პრობლემიდან „სასოწარკვეთილებით დაიბადა“, რათა სერიალს ის დასასრული მიეღო, რასაც იმსახურებდა. COVID პანდემიის დროს წარმოებაზე დაწესებული შეზღუდვების გამო, „ენდორის“ პირველ სეზონში თითოეულ რეჟისორს დაევალა სერიალის სამი ეპიზოდის ერთად გადაღება. ეს ბლოკები ერთგვარ მინიატურულ ფილმებს ქმნიდა. როდესაც გილროი და მისი სცენარისტების გუნდი მუშაობას შეუდგნენ, რათა გაერკვიათ, როგორ დაესრულებინათ თავიანთი ამბავი მხოლოდ ერთ სეზონში, მიხვდნენ, რომ პრობლემის გადაწყვეტა უკვე ჰქონდათ. თითოეულ სეზონში 12 ეპიზოდით, მათ შეეძლოთ დარჩენილი ოთხი სეზონის ამბავი ოთხ სამეპიზოდიან არკად გადაექციათ. „ეს მომხიბლავი ექსპერიმენტია“, - აღიარებს გილროი, - „და არ ვიცი, ვინმეს თუ გაუკეთებია ეს აქამდე. ჩვენ ყოველ ბლოკს შორის ერთ წელს გამოვტოვებთ და ამ ნეგატიურ სივრცეს მართლაც საინტერესოდ გამოვიყენებთ, ყოველ ჯერზე სამი დღით დავბრუნდებით.“ ამ ექსპერიმენტმა გაამართლა. „ენდორის“ სერიალის ფინალმა Nielsen-ის სტრიმინგის ჩარტებს სათავეში ჩაუდგა (და „როუგ ვანსაც“ მნიშვნელოვანი ბიძგი მისცა), ხოლო სცენარისტმა დენ გილროიმ, მოულოდნელად, ემი მოიგო დრამატული სერიალის საუკეთესო სცენარისთვის. ასე რომ, მაშინაც კი, თუ ჩვენ მივიღეთ მხოლოდ ნაწილი იმ „ენდორისა“, რასაც ტონი გილროი თავდაპირველად გეგმავდა, ნათელია, რომ მან და შემოქმედებითი ჯგუფის დანარჩენმა წევრებმა არაფერი დატოვეს გაუთვალისწინებელი.