გარდაიცვალა ოსკაროსანი ვეტერანი მსახიობი რობერტ დიუვალი

რობერტ დიუვალი, ვეტერანი მსახიობი, რომელმაც 1984 წელს „ოსკარი“ მიიღო და ცნობილი იყო ისეთი ფილმებით, როგორებიცაა „მოციქული“, „აპოკალიფსი ახლა“ და სხვა, 95 წლის ასაკში გარდაიცვალა. დიუვალის გარდაცვალების შესახებ მისმა მეუღლემ, ლუსიამ, მსახიობის ოფიციალურ Facebook გვერდზე გამოქვეყნებულ განცხადებაში დაადასტურა. „გუშინ, ჩვენ დავემშვიდობეთ ჩემს საყვარელ ქმარს, ძვირფას მეგობარს და ჩვენი დროის ერთ-ერთ უდიდეს მსახიობს“, – ასე იწყებოდა განცხადება. „ბობი მშვიდად გარდაიცვალა სახლში, სიყვარულითა და კომფორტით გარემოცული.“ „მსოფლიოსთვის ის იყო ოსკაროსანი მსახიობი, რეჟისორი, მთხრობელი. ჩემთვის კი ის უბრალოდ ყველაფერი იყო. მისი გატაცება ხელობით მხოლოდ მისი ღრმა სიყვარულით განპირობებული იყო პერსონაჟებისადმი, გემრიელი კერძებისადმი და საზოგადოებაში ყოფნისადმი. მისი მრავალი როლიდან თითოეულში ბობი ყველაფერს დებდა თავის გმირებში და იმ ადამიანური სულის ჭეშმარიტებაში, რომელსაც ისინი წარმოადგენდნენ“, – განაგრძო მან. „ამით მან რაღაც ხანგრძლივი და დაუვიწყარი დაგვიტოვა ყველას. მადლობა წლების განმავლობაში ბობის მიმართ გამოვლენილი მხარდაჭერისთვის და იმ დროისა და კონფიდენციალურობისთვის, რომელსაც გვაძლევთ მის მიერ დატოვებული მოგონებების აღსანიშნავად.“ გარდაცვალების მიზეზი არ გახმაურებულა. მისი ბოლო მნიშვნელოვანი კინოროლი იყო ფილმში „ფერმკრთალი ლურჯი თვალი“ (The Pale Blue Eye) 2022 წელს. დიუვალი დაიბადა 1931 წლის 5 იანვარს სან-დიეგოში, კალიფორნიაში, გაიზარდა ანაპოლისში, მერილენდის შტატში. ის საზღვაო ძალების ადმირალის ვაჟი იყო და თავადაც მსახურობდა აშშ-ის არმიაში, რაც მოგვიანებით გამოიყენა ზოგიერთი კინოროლისთვის (მათ შორის „აპოკალიფსი ახლა“ და „დიდი სანტინი“). ის 1958 წელს გამოჩნდა ოფ-ბროდვეიზე, ჰორტონ ფუტის ერთაქტიან პიესაში „შუაღამის სტუმარი“ (The Midnight Caller) და 1965 წელს არტურ მილერის პიესის „ხიდიდან დანახული ხედი“ (A View from the Bridge) აღორძინებულ დადგმაში. 1962 წელს დიუვალმა, რომელიც ფართოდ იყო აღიარებული, როგორც თავისი თაობის ერთ-ერთი უდიდესი მსახიობი, არტურ „ბუ“ რედლის როლი შეასრულა ფილმში „ნუ მოკლავ ყვარტლას“ (To Kill a Mockingbird); მანამდე მას ერთჯერადი მონაწილეობა ჰქონდა სატელევიზიო შოუებში. ამ ფილმის შემდეგ ის გამოჩნდა „გარე საზღვრების“ (The Outer Limits), „ბინდის ზონის“ (The Twilight Zone), „მარშრუტი 66“-ის (Route 66) და „დამცველების“ (The Defenders) ეპიზოდებში. შემდეგ, 1969 წელს მან ითამაშა ფილმებში „ხასიათის სიმტკიცე“ (True Grit) — როგორც არაპროგნოზირებადი ნედ პეპერი იმ ფილმში, რომელიც ჯონ უეინის ვესტერნების ეტალონად ითვლება — და ფრენსის ფორდ კოპოლას „წვიმის ხალხი“ (The Rain People); ის და კოპოლა კიდევ ოთხჯერ ითანამშრომლებდნენ. შემდეგ დიუვალმა ითამაშა არაერთ მნიშვნელოვან ფილმში 1970-იან წლებში: „ნათლია“ (The Godfather) და „ნათლია II“ (The Godfather, Part II) (ტომ ჰეიგენის როლში, მარლონ ბრანდოს დონ ვიტო კორლეონეს სანდო კონსილიერისა და ნაშვილები შვილის, როლი, რომელიც მოგვიანებით გაახმოვანა 2006 წლის ვიდეოთამაშში The Godfather: The Game); „ქსელი“ (Network) (როგორც მოძალადე კორპორაციული აღმასრულებელი ფრენკ ჰეკეტი); „აპოკალიფსი ახლა“ (Apocalypse Now) (როგორც სერფინგის ფანატიკოსი პოლკოვნიკი კილგორი, ცნობილი ფრაზით: „მიყვარს ნაპალმის სუნი დილით“); და „დიდი სანტინი“ (The Great Santini) (როგორც სადისტი ვიცე-პოლკოვნიკი ბულ მიჩუმი). მან მიიღო პირველი ორი ოსკარის ნომინაცია ფილმებისთვის „ნათლია“ და „აპოკალიფსი ახლა“, მაგრამ 1983 წელს, ფილმში „სინაზის წყალობა“ (Tender Mercies) წარუმატებელი ქანთრი მომღერლის, მაკ სლეჯის როლისთვის, მან საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის ჯილდო მოიპოვა წამყვან როლში. ამის შემდეგ ის კიდევ სამჯერ იყო ნომინირებული ოსკარზე, ფილმებისთვის „მოციქული“, „სამოქალაქო სარჩელი“ (A Civil Action) და „მოსამართლე“ (The Judge). ფილმი „მოციქული“, რომელიც დიუვალმა ასევე დაწერა და გადაიღო, იყო პროექტი, რომლის სცენარიც მან მის გამოსვლამდე ათწლეულით ადრე დაასრულა; სტუდიებმა უარი თქვეს, შემდეგ კი მან თავად შეძლო მისი დაფინანსება. ის მოგვითხრობდა დიუვალის მიერ განსახიერებულ დაცემულ მქადაგებელზე, რომელმაც მოულოდნელი გამოსყიდვა იპოვა მოტყუების მთელი რიგი პრაქტიკის მეშვეობით. მასში ასევე ითამაშეს ფარა ფოსეტმა, მირანდა რიჩარდსონმა და ბილი ბობ თორნტონმა. დიუვალის სხვა კინოროლები მოიცავს მრავალ ფილმს, მათ შორის: „M*A*S*H“, „ბუნებრივი“ (The Natural), „ფერები“ (Colors), „ჭექა-ქუხილის დღეები“ (Days of Thunder), „ღრმა ზემოქმედება“ (Deep Impact), „სამოქალაქო სარჩელი“ (A Civil Action), „გატაცება 60 წამში“ (Gone in 60 Seconds), „მეექვსე დღე“ (The 6th Day), „ჯონ ქიუ“ (John Q), „ღმერთები და გენერლები“ (Gods and Generals), „მეორადი ლომები“ (Secondhand Lions), „მადლობა მოწევისთვის“ (Thank You for Smoking) და „მოსამართლე“ (The Judge). ის 70 წლამდე მოთხოვნადი რჩებოდა. აღნიშნული სატელევიზიო ეპიზოდების გარდა, დიუვალი ასევე გამოჩნდა „გაქცეულების“ (The Fugitives), „FBI“-ის (The F.B.I.) და „მარტოხელა მტრედის“ (Lonesome Dove) მრავალ ეპიზოდში. სწორედ „მარტოხელა მტრედში“ ტეხასის რეინჯერთა კაპიტან ოგასტუს „გას“ მაკრეის როლისთვის მიიღო მან პირველი ემის ნომინაცია. ამის შემდეგ ის კიდევ ოთხჯერ იყო ნომინირებული და ორჯერ მოიგო „გატეხილი ბილიკის“ (Broken Trail) სერიალისთვის (საუკეთესო მთავარი როლის შემსრულებელი მსახიობი მინი-სერიალში ან ფილმში და საუკეთესო მინი-სერიალი) 2007 წელს. დიუვალმა ასევე მოიგო ოთხი „ოქროს გლობუსი“ (ფილმებისთვის „აპოკალიფსი ახლა“, „სინაზის წყალობა“, „მარტოხელა მტრედი“ და „სტალინი“) და კიდევ სამჯერ იყო ნომინირებული. „მოციქულის“ გარდა, დიუვალმა კიდევ ოთხი ფილმი გადაიღო, რომელთაგან სამი თავადაც დაწერა: „ჩემი სიყვარული ანჯელო“ (Angelo My Love), „ტანგოს მკვლელობა“ (Assassination Tango) და „ველური ცხენები“ (Wild Horses). კრიმინალური დრამა „ტანგოს მკვლელობა“ კოპოლას თანაპროდიუსერობით შეიქმნა და დიუვალის ერთ-ერთ გატაცებას, არგენტინულ ტანგოს ცეკვას ასახავდა. დიუვალს დარჩა მეუღლე, მსახიობი ლუსიანა პედრაზა.