„გილიგანის კუნძული“: ვინ იყო ერთადერთი სტუმარი, რომელსაც „პროფესორი“ ვერ იტანდა?

როგორც 1960-იანი წლების ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ სიტკომს, „გილიგანის კუნძულს“ რამდენიმე ცნობილი სტუმარი ვარსკვლავი ჰყავდა. ფილ სილვერსი, რორი კალჰუნი და ჯერ კიდევ ახალგაზრდა კურტ რასელიც კი გამოჩნდნენ CBS-ის სერიალში მისი 1964-დან 1967 წლამდე პერიოდში. სერიალის ეთერიდან მოხსნის შემდეგაც კი, კუნძულელებმა განაგრძეს ისეთი საპატიო სტუმრების მიღება, როგორიც იყო „ჰარლემ გლობტროტერსი“ 1981 წლის სატელევიზიო გაერთიანების ფილმში, სახელწოდებით „ჰარლემ გლობტროტერსი გილიგანის კუნძულზე“. ყველა ამ სტუმარს შოუში რაღაც განსაკუთრებული შემოჰქონდა. მაგრამ, როგორც გარდაცვლილმა ბობ დენვერმა (რომლის მოუხერხებელი გილიგანი ტელევიზიის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე სულელი პერსონაჟი იყო) თავის 1993 წლის ავტობიოგრაფიაში, „გილიგანი, მეინარდი და მე“ დეტალურად აღწერა, რასელ ჯონსონისთვის (იგივე პროფესორი) კუნძულის ერთი სტუმარი თითქმის აუტანელი იყო. ეს ადამიანი გახლდათ კომიკოსი დონ რიკლსი, რომელიც სერიალის მე-3 სეზონის ეპიზოდში „გამტაცებელი“ გამოჩნდა. ეპიზოდში, რომელიც ეთერში 1966 წლის 28 ნოემბერს გავიდა, რიკლსი ასრულებს ნორბერტ უაილის როლს, რომელიც რაღაცნაირად კუნძულზე მოხვდა და დაუყოვნებლივ იტაცებს ლავი ჰოუელს (ნატალი შეფერი). ის მოითხოვს 10 000 დოლარის გამოსასყიდს მის დასაბრუნებლად. როდესაც ეს გეგმა ჩაიშლება, უაილი იტაცებს მერი ენს (დონ უელსი) და გამოსასყიდს 20 000 დოლარამდე ზრდის. რა თქმა უნდა, მერი ენი გაიქცევა და უბედური თაღლითი იტაცებს ჯინჯერს (ტინა ლუიზა), ზრდის მოთხოვნას 30 000 დოლარამდე. მას შემდეგ, რაც ჯგუფი საბოლოოდ ახერხებს უაილის დაჭერას, ის მაინც ახერხებს თავის დაღწევას და საბოლოოდ იპარავს მათ საფულეებსა და ნივთებს. აშშ-ის არმიის საჰაერო ძალების დაჯილდოებულმა ვეტერანმა, რასელ ჯონსონმა კარგი კარიერა შექმნა თავისთვის, როგორც პერსონაჟების მსახიობმა, მანამდე სანამ შერვუდ შვარცის „გილიგანის კუნძულზე“ პროფესორის როლზე დაამტკიცებდნენ. ის გამოჩნდა B-კლასის ფილმებში და ისეთ შოუებში, როგორიცაა „ბინდის ზონა“. მას დონ რიკლსის შეურაცხმყოფელი იუმორის სამარცხვინო ბრენდი არ მოეწონა. „ერთადერთი შემთხვევა, როდესაც რასი გაბრაზებული ვნახე, იყო, როდესაც დონ რიკლსი სტუმრად მონაწილეობდა,“ - წერდა ბობ დენვერი „გილიგანი, მეინარდი და მე“-ში. „დონს ყველას შეეძლო გამოეყვანა წყობილებიდან.“ დენვერის თქმით, ჯონსონს ჰქონდა „მშრალი იუმორის გრძნობა“, რაც იდეალური იყო, რადგან დანარჩენი მსახიობები ყოველთვის „დიდ ხუმრობებზე მიდიოდნენ“. რატომღაც, ეს კომედიური მგრძნობელობა რიკლსთან კარგად არ ჯდებოდა. თუმცა, 2011 წელს, სიკვდილამდე სამი წლით ადრე, 89 წლის ასაკში, ჯონსონი ესაუბრა TV Academy Foundation-ს, სადაც იხსენებდა შოუში გატარებულ დროს და განაცხადა: „საინტერესო სტუმრები გვყავდა. გვყავდა დონ რიკლსი. ის სასაცილო ბიჭი იყო.“ დენვერი საერთო ჯამში ძალიან პოზიტიურად საუბრობდა ჯონსონზე თავის წიგნში და წერდა: „რასი, დონი [უელსი] და მე წელიწადში დაახლოებით ორ-სამ პირად გამოსვლას ვაკეთებთ. მე ყოველთვის მოუთმენლად ველოდები რასთან ერთად დაჯდომას და მოგონებებზე საუბარს.“