სამწუხაროა, რომ ჯიმი ჰენდრიქსს არასოდეს გაუზიარებია სცენა The Beatles-თან ან მის ცალკეულ წევრებთან, და ამაში ჰენდრიქსის უეცარი და ნაადრევი სიკვდილია დამნაშავე. „27-ის კლუბში“ გაწევრიანებამდე ცოტა ხნით ადრე, 1970 წელს, ჰენდრიქსი ცდილობდა ლეგენდარული „ბითლის“ დაპატიჟებას თავის სუპერჯგუფში, რომელშიც ასევე შედიოდნენ მისი დრამერი ტონი უილიამსი და მაილს დევისი. პოლ მაკ-კარტნი ჰენდრიქსის სატელეგრამო მიწვევის იღბლიანი ადრესატი გახდა. თუმცა, ეს სუპერჯგუფი არასოდეს შემდგარა. იმ დროს ჰენდრიქსი ალბომზე მუშაობდა და სურდა სუპერჯგუფის შექმნა, სადაც უილიამსი დრამერი იქნებოდა, დევისი – ჯაზის მაესტრო, მაკ-კარტნი კი – ბასისტი. ჰენდრიქსი და დევისი უკვე თანამშრომლობდნენ ნიუ-იორკში და გეგმავდნენ ერთად ალბომის ჩაწერას. მაკ-კარტნი, როგორც საკულტო ლენონ-მაკ-კარტნის სიმღერების ავტორთა დუეტის ნახევარი და მსოფლიოს უდიდესი როკ-ჯგუფის წევრი, დაკარგული რგოლი იყო, რადგან მისი ნამუშევრები მარტოსაც კი ლიდერობდა ჩარტებში. ორივე, ჰენდრიქსიც და მაკ-კარტნიც, რთულ პერიოდს გადიოდა, და სუპერჯგუფი მათთვის იდეალური იქნებოდა, რათა ერთად გადაელახათ სირთულეები; ჰენდრიქსი აღმავლობის გზაზე იყო გამორჩეული გამოსვლებისა და ბობ დილანის „All Along The Watchtower“-ის ქავერით, რომელმაც მას Billboard-ის ჩარტებში უმაღლესი პოზიცია მოუტანა. მაკ-კარტნი კი The Beatles-ის დატოვებას აპირებდა, რადგან „ფაბ ფორის“ გზა დაშლისკენ მიდიოდა და არა შერიგებისკენ. მაკ-კარტნის შეეძლო სოლო კარიერის დაწყება, ჰენდრიქსს კი მაკ-კარტნის გავლენით უფრო დიდი სახელის მოხვეჭა. 1969 წლის 22 ოქტომბერს ჰენდრიქსმა დეპეშა გაგზავნა, რომელშიც ეწერა: „ამ შაბათ-კვირას ერთად ვწერთ LP-ს. რას იტყვი, ხომ არ შემოგვიერთდებოდი ბასზე დასაკრავად? დაურეკეთ ალან დუგლასს 212-5812212. მშვიდობა, ჯიმი ჰენდრიქსი, მაილს დევისი, ტონი უილიამსი.“ ეს სუპერჯგუფი მაკ-კარტნისთვის იდეალური შესაძლებლობა იქნებოდა; ის ცნობილია, როგორც ჰენდრიქსის დიდი გულშემატკივარი, რომელმაც ჰენდრიქსს ყველა დროის უდიდესი გიტარისტი უწოდა და ნანახი აქვს მისი გამოსვლა „ბითლზის“ წევრ ჯორჯ ჰარისონთან ერთად ლონდონის სავილის თეატრში. ჰენდრიქსი ასევე აღფრთოვანებული იყო The Beatles-ით, რადგან მაკ-კარტნისა და ჰარისონის დასწრების გაგებისთანავე, ალბომის გამოსვლიდან სულ რამდენიმე დღეში, მან შეასრულა „Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club“-ის სათაური სიმღერა. ამან მაკ-კარტნიზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა, რომელმაც განაცხადა: „მე ნამდვილად მიყვარდა ჯიმი. ის ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც ლონდონში ვნახე, და ეს გამაოგნებელი იყო.“ ჯორჯ ჰარისონმა ეს საკულტო სიმღერა The Beatles-ის რეპეტიციაზე მიიტანა, მაგრამ ის უარყვეს. სუპერჯგუფი დაწყებამდე დაიშალა, და ეს ძირითადად დროის არასწორი დამთხვევის გამო მოხდა. ჰენდრიქსი, დევისი და მაკ-კარტნი ერთად რატომ ვერ შეიკრიბნენ სუპერჯგუფის შესაქმნელად, მიზეზი განრიგები იყო; იმ დროს, როდესაც ჰენდრიქსმა დეპეშა გაგზავნა, მაკ-კარტნი ორკვირიან შვებულებაში იმყოფებოდა, ხოლო დეპეშის მისაღებად „ფაბ ფორის“ თანაშემწე, პიტერ ბრაუნი იყო იქ. სამწუხაროდ, სესიები არასოდეს შედგა, მაკ-კარტნიმ შვებულებიდან დაბრუნების შემდეგაც კი ვერ მიიღო დეპეშა. სუპერჯგუფზე საუბრისას, მაკ-კარტნიმ გამოავლინა, რომ მას დეპეშა არასოდეს მიუღია. მან 2018 წელს ჰოვარდ სტერნს უთხრა: „არასოდეს მიმიღია. ბევრია „რა იქნებოდა, თუ...““ უცნობია, სცადა თუ არა ჰენდრიქსმა ხელახლა დაკავშირება, მაგრამ სუპერჯგუფი დაწყებამდე განწირული იყო. დეპეშის შემდეგ მრავალი ცვლილება მოხდა: The Beatles საბოლოოდ დაიშალა, და მაკ-კარტნი მარტო დარჩა, რათა თავად გაერკვია თავისი მუსიკალური კარიერის დანარჩენი ნაწილი. რაც შეეხება ჰენდრიქსს, რომელიც აგრძელებდა მუსიკალურ მოღვაწეობას, ტრაგედია ახლოს იყო. ყველა დროის უდიდესი როკ-ტრიო ხელმისაწვდომი იყო. სამწუხაროდ, სუპერჯგუფის შექმნის შანსი არ იყო; 1970 წელს ჰენდრიქსი ტრაგიკულად გარდაიცვალა 27 წლის ასაკში, დაუტოვა თავისი მემკვიდრეობა და კარიერა სამუდამოდ დაუსრულებელი და მრავალი „რა იქნებოდა, თუ...“ მაკ-კარტნიმ ამას ხელიდან გაშვებული შესაძლებლობა და მისი სიკვდილი „სირცხვილი“ უწოდა. სამყარო ვერასოდეს გაიგებს, რა შეიძლებოდა ყოფილიყო. მუსიკაში ბევრია „რა იქნებოდა, თუ...“ ჰენდრიქსის მსგავსი ბევრი ამომავალი ვარსკვლავი ძალიან ადრე წავიდა, და თანამშრომლობა ვერ განხორციელდა. მაკ-კარტნისა და ჰენდრიქსის სუპერჯგუფი, მაკ-კარტნის გენიალურობითა და ჩარტების ლიდერი სიმღერების წერით, და ჰენდრიქსის გიტარის მაგიით, უდავოდ ერთ-ერთი მათგანია.