ჯონ ვუს საკულტო ფილმის, „ფეის/ოფის“ გაგრძელებას პრობლემები შეექმნა – რეჟისორი ადამ უინგარდი პროექტს ტოვებს

თამამად ვიტყვით, რომ ჯონ ვუს ორიგინალმა ფილმმა „ფეის/ოფი“ (Face/Off) ფაქტობრივად ყველაფერი თქვა, რისი თქმაც ნებისმიერ გონივრულ სამოქმედო ფილმს შეეძლო სახის გაცვლის ტექნოლოგიაზე. ამ პროცესში, ჯონ ტრავოლტამ და ნიკოლას ქეიჯმა ღირსეული წვლილი შეიტანეს გადაჭარბებული სამსახიობო ოსტატობის მეცნიერებაში. მიუხედავად ამისა, Paramount უკვე შვიდი წელია ცდილობს, რომ ამ კონკრეტული „თავის გაცვლის“ იდეიდან მეტი სარგებელი მიიღოს – გაგრძელების გეგმები ჯერ კიდევ 2019 წელს გამოცხადდა. თუმცა, ახლა, მიმდინარე დაგეგმვის პროცესს კიდევ ერთი დაბრკოლება შეექმნა – გავრცელდა ინფორმაცია, რომ რეჟისორი ადამ უინგარდი, რომელიც „ფეის/ოფი 2“-ის გადაღებებს უნდა სათავეში ჩასდგომოდა, პროექტიდან წავიდა. The Hollywood Reporter-ის (THR) ცნობით, უინგარდმა პროექტი ჩუმად გასულ წელს დატოვა, რაც იმას ნიშნავს, რომ ამ დროის განმავლობაში სხვა რეჟისორები სტუდიას გაგრძელების შესაძლო იდეებს სთავაზობდნენ. (უინგარდს, როგორც იუწყებიან, ფილმის საკუთარი სცენარი საიმონ ბარეტთან ერთად ჰქონდა დაწერილი; 2024 წლის მონაცემებით, ის ამ სცენარს „მართლაც ჯანდაბა გასაოცარს“ და „ფეის/ოფის ნამდვილ გაგრძელებას“ უწოდებდა.) THR იუწყება, რომ უინგარდისა და Paramount-ის გზების გაყოფა სიქველთან დაკავშირებით, სავარაუდოდ, ორმხრივი შეთანხმებით მოხდა. (ფილმის „სტუმარი“ რეჟისორი ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში ძირითადად კაიჯუს ჟანრში მუშაობდა, გადაიღო „გოძილა კონგის წინააღმდეგ“ და მისი 2024 წლის გაგრძელება, თუმცა მისი შემდეგი ფილმი შედარებით უფრო რეალისტური, ადრია არხონას მონაწილეობით შექმნილი სამოქმედო თრილერი „ონსლოტი“ იქნება.) გულახდილად რომ ვთქვათ, ნამდვილად ისეთი შეგრძნებაა, თითქოს Paramount „გაგრძელების გადაღება მხოლოდ იმიტომ, რომ სახელი ჩვენ გვეკუთვნის“ ტერიტორიაზე ცურავს. ერთის მხრივ, არაფერი გვიშლის ხელს, რომ გადავიღოთ კიდევ ერთი საკმაოდ სახალისო ფილმი პოლიციელსა და კრიმინალზე, რომლებიც სახეებს ცვლიან და ერთმანეთის ცხოვრებით ცხოვრობენ სამყაროში, სადაც ასევე არსებობს გიჟური მაგნიტურ-ფეხსაცმლიანი ციხეები და მსგავსი რაღაცები; უბრალოდ, ის რაც ნამდვილად მიმზიდველია „ფეის/ოფში“, გაცილებით ნაკლებად არის დაკავშირებული თავად სიუჟეტურ იდეასთან და გაცილებით მეტად ვუს რეჟისურასთან და მსახიობების შესრულებასთან – განსაკუთრებით ქეიჯისას, რომელიც უდიდეს სიამოვნებას იღებდა, როდესაც თავის უფრო უკონტროლო მხარეს აჩვენებდა მსხვილბიუჯეტიან სამოქმედო ფილმში. თუნდაც სტუდიისთვის იდეების შეთავაზების პროცესში ერთ-ერთმა რეჟისორმა მართლაც შესანიშნავი იდეა წარმოადგინოს, მათ მაინც მოუწევთ იმ პრობლემის გადალახვა, რომელიც ჩვენთვის ფუნდამენტურად გადაუჭრელი ჩანს: ახალგაზრდა მსახიობის მოძებნა, რომლის შესრულებაც გაუძლებს ნიკოლას ქეიჯის ყველაზე თავაშვებულ და უკონტროლო შესრულებას. © 2026 Paste Media Group. ყველა უფლება დაცულია.