Screen Rant დაესწრო ჰოლივუდში გამართულ SCL Awards-ის მე-7 ყოველწლიურ დაჯილდოებას და შესაძლებლობა მიეცა, ესაუბრა ჰოლივუდის წამყვან კომპოზიტორებსა და სიმღერების ავტორებს. კინოსა და ტელევიზიის გამორჩეული მუსიკოსების აღსანიშნავად გამართულ SCL Awards-ის ღონისძიებას წელს უმასპინძლეს კევინ ბეკონმა და მისმა ძმამ მაიკლმა. დიდ გამარჯვებულებს შორის იყვნენ „Sinners“, „KPop Demon Hunters“ და „Train Dreams“. Screen Rant-ი ღონისძიებაზე იმყოფებოდა და ესაუბრა რამდენიმე ნომინანტს, როგორიცაა ოსკარზე 17-ჯერ ნომინირებული სიმღერების ავტორი დაიან უორენი, ოსკარზე ნომინირებული ტექსტის თანაავტორი ფილმიდან „KPop Demon Hunters“ მარკ სონენბლიკი და ემიზე ნომინირებული „Andor“-ის კომპოზიტორი ბრენდონ რობერტსი. მათ ყველამ თავიანთ მუსიკაზე, კოლაბორატორებსა და ინსპირაციებზე ისაუბრეს. SR: ამ წელს მუსიკალური ფილმების ნამდვილი ტალღა ვიხილეთ. როგორი შეგრძნებაა ამის ნაწილი იყო? მარკ სონენბლიკი: შესანიშნავია. ეს მუსიკალური ფილმების წელი იყო; იმდენი მუსიკალური თხრობა იყო. ცხადია, ბევრი საუნდტრეკი გახდა პოპულარული, მაგრამ ის, რაც [ამ წელს] გამოჩნდა, იმდენად ღრმად არის ჩაქსოვილი ამბავში. მე მუსიკალური თეატრიდან მოვდივარ, ამიტომ „Wicked: For Good“-ის, სიტყვასიტყვით მუსიკალურის, ნახვა სასიამოვნო იყო. „KPop Demon Hunters“ ერთგვარი მუსიკალური/პოპ ჰიბრიდია. „Sinners“ კი მუსიკისა და თხრობის მშვენიერი კომბინაციაა. ამ ყველაფრის ხილვა ამაღელვებელია. SR: სიმღერა „Golden“ ამ წელს უამრავ ჯილდოზე იყო ნომინირებული. იყო თუ არა რაიმე დებატები იმაზე, თუ რომელი სიმღერა უნდა წარედგინათ განსახილველად? მარკ სონენბლიკი: თავიდან მთელი საუნდტრეკი, „Golden“-ის ჩათვლით, ფანებმა აღმოაჩინეს. „Your Idol“ იყო ის, რაც მაშინვე ჩარტების სათავეში მოექცა, „Golden“ კი მას უკან მოსდევდა. სახალისო გაგებით, ეს ჰგავდა ფილმის განვითარებას რეალურ ცხოვრებაში: „დაამარცხებს თუ არა Huntrix Saja Boys-ს?“ ვფიქრობ, გარკვეულ მომენტში „Golden“ დარჩა და ხალხს ის ნამდვილად მოეწონა. და, რა თქმა უნდა, ფილმში ის დაწერილია რუმის ისეთი საკვანძო პერსონაჟის მომენტისთვის, და მისი მოგზაურობა არის ამ ფილმის გული, რომელიც მეგი [კანგმა] და კრის [აპელჰანსმა] შექმნეს და განახორციელეს. იმის შესაძლებლობა, რომ ამ ამბის საკვანძო ნაწილი სიმღერაში გადმოგვეცა, რაზეც ხალხი რეაგირებს? ვფიქრობ, ეს არის ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც ყველა ჩართული ადამიანი ამბობდა: „ეს ის სიმღერაა, რაზეც ჩვენ ვისაუბრებთ“. SR: რა იყო ყველაზე დიდი სიურპრიზი, რომელიც „KPop Demon Hunters“-ის წარმოებისას განიცადეთ? მარკ სონენბლიკი: ამ ფილმის ნაწილი იმდენი მნიშვნელოვანი რამ იყო, მაგრამ თავიდანვე, სანამ ის გამოვიდოდა, სანამ ვინმემ იცოდა, როგორ გამოეხმაურებოდა, ჩემთვის ყველაზე ამაღელვებელი კოლაბორაცია იყო. ეს იყო ისტორია, რომლის მოყოლაც [„KPop Demon Hunters“-ის რეჟისორებმა მეგი კანგმა და კრის აპელჰანსმა] იცოდნენ, რომ სურდათ და მაშინვე რეზონანსი ჰპოვა რუმის ამბავთან. ეს იყო ადამიანი, რომელსაც ასწავლეს საკუთარი თავის ნაწილის სიძულვილი და ამ ნაწილის დამალვა. ამ ამბის მოყოლის შესაძლებლობა ამ წარმოუდგენელ K-Pop მწერლებთან, როგორიცაა Black Lebel, EJAE, სტივენ კირკი და ჯენა ენდრიუსი — მე არ ვიცნობდი ამ ადამიანებიდან არც ერთს შემოსვლისას, ყველაფერი, რაც ვიცოდი, იყო მუსიკა, რომელიც მქონდა მოსმენილი და მიყვარდა. შემდეგ იყო იან აიზენდრატი, რომელიც არის მუსიკალური პროდიუსერი მთელი ალბომისთვის და მრავალი მუსიკის მთავარი ბირთვი. ის ჩემი მეგობარი იყო, რომელმაც შემომიყვანა და მითხრა: „ეს ნამდვილი კოლაბორაცია იქნება“. ჩემთვის ეს საწყისი მომენტი იყო ამაღელვებელი. თვიდან თვემდე, წლიდან წლამდე, რაც მგონია, რომ მუდმივად გასაკვირი იყო, ეს ისაა, რომ როდესაც თანამშრომლობთ ადამიანებთან, რომლებიც სხვადასხვა ადგილიდან მოდიან, თქვენ შეგიძლიათ შექმნათ რაღაც უფრო დიდი, ვიდრე თავად ხართ. ვფიქრობ, ეს ფილმი ამის ნამდვილი დასტურია. SR: როგორ შექმენით ისეთი მუსიკა, რომელიც არა მხოლოდ ნიკოლას ბრიტელის მიერ პირველ სეზონში შექმნილი ნამუშევრის გაგრძელება იქნებოდა, არამედ „ვარსკვლავური ომების“ მუსიკის უფრო დიდი მემკვიდრეობის ნაწილი? ბრენდონ რობერტსი: თავიდან, წარმოუდგენელი შიშის ტყვეობაში ვვარდები [სიცილი]. შემდეგ თავს იკრებ, რადგან საქმე გასაკეთებელია. ნელ-ნელა მიყვები. ტონი გილროისგან ძალიან კარგი მითითებები მქონდა. ის ნამდვილად ნათლად აყალიბებდა თავის სურვილებს. მე ძალიან კარგ, უკვე მოძრავ გემზე მოვხვდი. ამაში ძალიან გამიმართლა. სცენარი, მთელი პროდუქცია, ისედაც ძალიან კარგი იყო და მუსიკა, ვგრძნობდი, რომ ნამცხვრის კრემი იყო. ამ ეტაპზე, ბევრი მუსიკალური ტერიტორიის შესწავლა მოვახერხე, რისი გაკეთებაც არ ვიცოდი, რომ ასე კარგად შემეძლო. თქვენ შედიხართ მუსიკის სამყაროში, რომელიც ისეთი [მუსიკაა], რამაც ჩემი მრავალი კოლეგა მუსიკაში საერთოდ მოიყვანა. ამიტომ, მე ჰიპერ-გაცნობიერებული ვიყავი მისი მემკვიდრეობის ასპექტში და ნამდვილად ვცდილობდი მიდგომას ისე, რომ წლების შემდეგ, როცა მე აღარ ვიქნები, ადამიანებს მაინც ჰგონებოდეთ, რომ ეს იყო თანმიმდევრული ამბავი პირველ და მეორე სეზონებს შორის. SR: „Andor“-ში ბევრი რამ ხდება, მასშტაბისა და სიდიდის თვალსაზრისით. როგორ მიუდექით ამ ტონალურ ბალანსს? ბრენდონ რობერტსი: ის ადამიანური მომენტები, ვგრძნობდი, ადვილი საპოვნელი იყო, რადგან სამსახიობო ოსტატობა და სცენარი ძალიან კარგია. ჩემთვის ყველაზე რთული იყო...