პროდიუსერობა ყოველთვის იყო ზესახელმწიფო 271 Films-ის თანადამფუძნებლების, კონსტანცა და დომენიკა კასტროსთვის, და ის გახდა მათთვის და იმ ნიჭიერი ადამიანებისთვის, ვისთანაც თანამშრომლობენ, მდგრადი ჰოლივუდური კარიერის გასაღები. სანამ განვითარებისა და საპროდიუსერო სახლს დააარსებდნენ, რომელიც პროექტებს აწარმოებს ტელევიზიისთვის, კინოსთვის, რეკლამებისა და სრულმეტრაჟიანი ფილმებისთვის, კასტრო დები თავიანთ დროს ანაწილებდნენ კომერციულ საპროდიუსერო მოედნებზე მუშაობასა და მეგობრების ისტორიების ეკრანზე გაცოცხლებაში. პროდიუსერებად წინსვლისას, ისინი მუდმივად ეხმარებოდნენ ახალბედა და გამოცდილ კრეატიულ ადამიანებს, თავიანთი ისტორიები სცენარიდან ეკრანზე გადაეტანათ და ცნობილი გახდნენ თავიანთი სიზუსტით, დროულობით, მიზანმიმართულობითა და საქმის – სწორად – დასრულების უნარით. როდესაც 271 Films მეხუთე წლისთავს აღნიშნავს, კასტრო დები იხსენებენ, თუ როგორ შეძლეს აყვავებული საპროდიუსერო სახლის შექმნა. „იდეა, რომელიც პასუხისმგებლობით შექმნის სურვილიდან მომდინარეობდა, მაგრამ ამავდროულად შესაძლებლობის გაჩენისთანავე მისი განხორციელება – როდესაც ფული, სცენარი და/ან იდეები მზად არის – ეს ჩვენი სამოქმედო წესი იყო“, – განუცხადა კონსტანცამ TheWrap-ის Office With a View სერიას. „ჩვენ გვინდა, რომ ჩვენი ყველა უნარი გამოვიყენოთ ნებისმიერი ისტორიის მოსაყოლად ნებისმიერ დროს.“ „ჩვენ შევქმენით რეპუტაცია იმისა, რომ თუ თქვენს პროექტს ვთანხმდებით, ვასრულებთ მას“, – დასძინა დომენიკამ. დღეს 271 Films-ს აქვს ოთხი NAACP Image ნომინაცია და ექვსი Telly Award. მათმა 2022 წლის მოკლემეტრაჟიანმა ფილმმა „We Are Here“, რომელიც დებმა გადაიღეს და აწარმოეს, განამტკიცა მათი ხმა და სტილი, როგორც კინორეჟისორების, რადგან ფილმის პრემიერა სანდენსის კინოფესტივალზე შედგა და ოსკარზე კვალიფიკაცია მოიპოვა. ახლა წყვილი სრულმეტრაჟიან ფილმებში გაფართოვდა, მათ შორის სოფია შტიგლიცის სადებიუტო დოკუმენტურ ფილმში „Papá Melissa“, რომლის პრემიერაც ლოს-ანჯელესის ლათინოამერიკულ საერთაშორისო კინოფესტივალზე (LALIFF) შედგა, გაბრიელა ორტეგას „Huella“ და კასტროების სრულმეტრაჟიანი ფილმის სარეჟისორო დებიუტი „Robin Fly“, რომლის სცენარიც ალექსია ალექსანდერმა დაწერა. მათი კომპანია მხოლოდ შემოქმედებით ამბიციას არ ეხება; ისინი ხაზს უსვამენ ოპერაციულ მზაობას, ფინანსურ სტრატეგიასა და დისციპლინირებულ შესრულებას – ჩარჩო, რომელიც შექმნილია იმისთვის, რომ როდესაც სცენარი, ფული და მომენტი ერთმანეთს ემთხვევა, მათ შეუძლიათ მოქმედება. წაიკითხეთ კონსტანცასთან და დომენიკასთან საუბრის გაგრძელება, რომელიც სიცხადისა და მოკლედობისთვის იქნა რედაქტირებული. **ცხოვრების რომელ ეტაპზე დაინტერესდით პროდიუსერობით, კინემატოგრაფიითა და ისტორიების მოყოლით?** **კონსტანცა:** პატარაობიდანვე გვინდოდა ისტორიების მოყოლა. ჩვენ გავიზარდეთ სახლში, რომელიც ზრუნავდა ისტორიებზე და მთხრობელთა კულტურაში, ამიტომ ეს ჩვენი სადილის მაგიდის ნაწილი იყო – ანეკდოტების მოყოლა, ისტორიების გაზიარება. როდესაც შეერთებულ შტატებში გადავედით, ვფიქრობ, ენობრივი ბარიერი გარკვეულწილად გვიშლიდა ხელს, თუ როგორ აღვიქვამდით საკუთარ თავს. ჩვენ ორივემ დავამთავრეთ ნევადას უნივერსიტეტი, ლას-ვეგასში, დავდიოდით თეატრსა და მსახიობობაზე, რადგან გვინდოდა მსახიობობა. ეს გარკვეულწილად დიდი ბარიერი გახდა ჩვენი იდენტობისა და ენობრივი ბარიერების გამო, ამიტომ ვამბობდით: „იცით რა, ჩვენ გვინდა ისტორიების მოყოლა“, და პროდიუსერობა გახდა ის გზა და საშუალება, რომლითაც რაიმე შეგვეძლო შეგვეტანა. იმ ზაფხულს, როდესაც [ამერიკის კინოინსტიტუტი] დავამთავრე, დომენიკა და მე ლოს-ანჯელესში გადავედით და შემდეგ, ვფიქრობ, ბევრი რამ, რაც ამ ინდუსტრიაში ყოფნის შესახებ გავაცნობიერეთ, მდგრადობაა. ამიტომ ვიპოვეთ გზები, რომ ჩვენს მეგობრებთან ერთად გვემუშავა ისეთ ისტორიებზე, რომელთა მოყოლაც ნამდვილად გვინდოდა – კომერციულ რეკლამებზე საპროდიუსერო ასისტენტებად მუშაობით. დავიწყეთ წინსვლა კომერციულ სამყაროში, როგორც პროდიუსერებმა, შემდეგ კი დავიწყეთ თავისუფალი მუშაობა სხვადასხვა კომპანიასთან. ხუთი წლის წინ ვთქვით: „რატომ არ უნდა გავხსნათ 271, რათა შევძლოთ ჩვენი ხმის ერთიანობისა და იმ ისტორიების მართვა, რომელთა მოყოლაც დებს, ამ მოგზაურობის განმავლობაში, უფრო მიზანმიმართულად გვინდა, რათა ვიყოთ თანხმობა იმ ისტორიებზე, რომელთა მოყოლაც საბოლოოდ გვსურს.“ **დომენიკა:** ჩვენ ვარსებობდით ქალაქში ამ პროფესიონალურ გადასაღებ მოედნებზე, როგორც წარმოების ასისტენტები. ამავე დროს, ან მეორე დღეს, მოკლემეტრაჟიან ფილმებს ვაწარმოებდით ჩვენს მეგობრებთან ერთად. მდგრადობისა და თქვენი ოცნების სარკე. ჩვენი ოცნება ყოველთვის ხელიხელჩაკიდებულია [პროექტებთან]. და ეს ის არის, რაზეც, ვფიქრობ, მუდმივად ვფიქრობთ მომავალშიც: როგორ შეინარჩუნოთ თავი და გააგრძელოთ თქვენი ოცნებისკენ სვლა? **რა გრძნობდით, რომ აკლდა ინდუსტრიას, რაც 271 Films-მა უზრუნველყო?** **დომენიკა:** ადამიანები, რომლებთანაც ვმუშაობდით, არ ჩანდნენ. რადგან რეკლამებზე, ამ უფრო დიდ საპროდიუსერო მოედნებზე ვმუშაობდით, ბევრი ადამიანი იყო მოწყენილი [რეკლამებზე მუშაობით] და ისინი მზად იყვნენ მოსულიყვნენ და მოკლემეტრაჟიან ფილმზე ემუშავათ. მაღალი დონის პროფესიონალები, რომლებსაც სწყუროდათ ნარატიული ფორმატის გამოცდილება, და ჩვენ შევძელით ამ სამყაროების გაერთიანება. მივხვდით, რომ ამ ეკოსისტემაში არის ხარვეზი, რომლის შევსებაც შესაძლოა შეგვეძლოს და ვფიქრობ, ეს ბრენდულ პარტნიორობაშიც აისახა. ჩვენ გვყავდა მეგობრები, რომლებიც ნარატიულ ნამუშევრებს აკეთებდნენ და ცოტა მეტის