კრისტენ სტიუარტი ღიად საუბრობს იმაზე, თუ როგორ ტოვებს მასზე კვალი გარკვეული როლები. ერთ-ერთი ასეთი პერსონაჟი მისთვის განსაკუთრებულად პირადული რჩება. ფილმ „სპენსერში“ პრინცესა დიანას განსახიერებიდან წლების შემდეგაც კი, მსახიობი აღიარებს, რომ ეს გამოცდილება მის ყოველდღიურ ცხოვრებაში დღემდე რჩება. სტიუარტმა ახლახან ინტერვიუში ისაუბრა დიანას ცხოვრებაში შესვლის ხანგრძლივ ეფექტზე. მან განაცხადა, რომ უელსის გარდაცვლილი პრინცესას „აჩრდილი“ დღემდე თან სდევს და აღიარა, რომ ახლაც კი, ლონდონი და პარიზი მყისიერად ახსენებს მას დიანას. „მე ისევ ისე ვარ“, – თქვა სტიუარტმა და განმარტა, რომ როლის ემოციური სიმძიმე გადაღებების დასრულების შემდეგ სრულად არასდროს მოხსნილა. ეს ემოციური მიზიდულობა, სტიუარტის თქმით, დიანას უზარმაზარი ადამიანურობიდან მოდის. პრინცესას მიმართ საზოგადოების სიყვარულზე საუბრისას, მან (The Telegraph-ის მეშვეობით) თქვა: „მთელი ის სიყვარული, რომელიც ამ ქალბატონიდან იღვრებოდა... მასზე ნებისმიერ მომენტში შემიძლია ვიტირო.“ დიანა გარდაიცვალა 1997 წელს, 36 წლის ასაკში, პარიზში მომხდარი ავტოკატასტროფის შედეგად – ქალაქი, რომელსაც სტიუარტი ახლა მჭიდროდ უკავშირებს მის ხსოვნას. ჰოლივუდის ვარსკვლავმა ასევე აღნიშნა, თუ რამდენად ღრმად უკავშირდებოდა ის დიანას მედიის მუდმივი ყურადღების პრობლემებს. სტიუარტმა, რომელსაც თავად ჰქონდა რთული ურთიერთობა პოპულარობასთან, განაცხადა, რომ ეს დამთხვევა გადამწყვეტი აღმოჩნდა რეჟისორ პაბლო ლარაინის გადაწყვეტილებაში, მიენიჭებინა მისთვის როლი. ფოტოგრაფების მიერ დიანას მოპყრობის აღწერისას, სტიუარტმა თქვა, რომ მას „სიკვდილამდე აწვალებდნენ“ და მის მეამბოხე ბუნებას „სასოწარკვეთილსა“ და ღრმად დაუცველს უწოდა. თავდაპირველად, სტიუარტი ეჭვობდა, რომ ის სწორი კანდიდატი იყო როლისთვის. მან გაიხსენა, თუ როგორ უთხრა ლარაინს, რომ ის „შეშლილი“ იყო, როდესაც მას ირჩევდა, და მიუთითა აშკარა ფიზიკურ განსხვავებებზე, მათ შორის თვალის ფერზე. მიუხედავად ამისა, რეჟისორი დაჟინებით მოითხოვდა, რომ სპექტაკლი დიანას შინაგანი ცხოვრების, მისი „სულის“ და არა ზედაპირული მსგავსების აღქმაზე იყო დაფუძნებული. ეს საბოლოოდ გახდა ის გადაწყვეტილება, რომელმაც სტიუარტს პირველი ოსკარის ნომინაცია მოუტანა. „სპენსერის“ შემდეგ სტიუარტმა შემოქმედებითი ზრდა გააგრძელა, ცოტა ხნის წინ მისი სარეჟისორო დებიუტი შედგა ფილმით „წყლის ქრონოლოგია“ (The Chronology of Water). მან ასევე ღიად განაცხადა, რომ სურს „მეტი ფილმის გადაღება ევროპაში“.