ლი უონელი გაუქმებული „აპგრეიდის“ სერიალზე და ფილმის წინასწარმეტყველურ ბუნებაზე

კინორეჟისორი ლი უონელი პასუხისმგებელია ისეთი საშინელებათა ფილმების კლასიკის შექმნაზე, როგორიცაა „ხერხი“ (Saw) და „ინსიუდიუსი“ (Insidious), ამიტომ მისთვის უცხო არ არის იმის ხილვა, თუ როგორ ფართოვდება და გრძელდება მისი შექმნილი ნამუშევრები საინტერესო გზებით. ზემოხსენებული ფრანშიზები თანამედროვე საშინელებათა ჟანრის ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი ნამუშევარია, რადგან „ხერხი“ აუდიტორიას 20 წელზე მეტია აკრთობს, „ინსიუდიუსი“ კი 15 წელზე მეტი ხნის შემდეგაც ისეთივე ცოცხალი ჩანს, როგორც არასდროს. მიუხედავად ამისა, ყველა ის თავგადასავალი, რომელიც მან შემოგვთავაზა, შემდგომში არ განვითარებულა, თუმცა ამ შესაძლებლობების შესახებ არაერთი ცნობა გავრცელდა. მაგალითად, მიუხედავად იმისა, რომ ადრე გამოცხადებული იყო მისი 2018 წლის ფილმის „აპგრეიდის“ (Upgrade) მიხედვით შექმნილი სერიალი, პროდიუსერმა ტიმ უოლშმა, რომელიც პროექტის შოურანერად უნდა ყოფილიყო, განმარტა, რას შეეხებოდა სიუჟეტი და ახლა კიდევ უფრო ვწუხვართ, რომ ეს არასდროს მოხდება. 2025 წელს, უონელმა The Hollywood Reporter-ს დაუდასტურა, რომ სერიალი აღარ იგეგმებოდა, მაგრამ Bloody Disgusting-თან ახალ საუბარში უოლშმა განმარტა, რას შეეხებოდა სიუჟეტი. უოლშმა დეტალურად აღწერა: „მთელი სერიალი ეხებოდა კრიმინალებს, რომლებშიც STEM ჩიპს აყენებდნენ მათ რეფორმირებისთვის. ეს იყო „მექანიკური ფორთოხლის“ (A Clockwork Orange) მსგავსი, მოგეხსენებათ, მაგრამ STEM-ის ჩიპის დაყენებით.“ მან დაამატა: „ეს იყო სერიალი ოთხ ანტიგმირზე – ოთხ კრიმინალზე – იმ დროს, როდესაც არაპოპულარული იყო ისტორიების მოყოლა კრიმინალებზე, პოლიციელებზე და მსგავს თემებზე... ასე რომ, ჩემი ვერსია დაიღუპა.“ ორიგინალურ ფილმში „აპგრეიდი“ ლოგან მარშალ-გრინი თამაშობდა კაცის როლს, რომელმაც უბედური შემთხვევის შედეგად პარალიზება განიცადა, მაგრამ შემდეგ მოხალისედ ჩაება ექსპერიმენტულ მკურნალობაში, რომელმაც არა მხოლოდ აღუდგინა მოძრაობის უნარი, არამედ მიანიჭა ზეადამიანური ძალა და სიჩქარე. როგორც ხშირად ხდება, ეს ტექნოლოგია ექსპლუატაციაში მოექცა და ბოროტად იქნა გამოყენებული, რამაც „განახლებული“ ინდივიდი შურისძიების გზაზე დააყენა. გარკვეული გაგებით, ფილმი „რობოკოპის“ (RoboCop) მსგავსი თემის ახალ ვერსიას წარმოადგენდა, თუმცა ნაკლებად ვრცელი დისტოპიით და ჩვენს რეალობასთან უფრო ახლოს მყოფი სინამდვილის შემოთავაზებით. სპინ-ოფ სერიალი 2019 წელს გამოცხადდა და როგორც ჩანს, პროექტისთვის დრო არასწორი იყო სხვადასხვა მიზეზის გამო. არა მხოლოდ აუდიტორიას ნაკლებად აინტერესებდა კორუფციის, პოლიციელებისა და კრიმინალების დინამიკაზე ფოკუსირებული ისტორიები, არამედ მასზე პანდემიამაც იქონია გავლენა. უოლშმა განმარტა: „ლიმ და მე ის Peacock-ს 2019 წელს მივყიდეთ... მგონი, „აპგრეიდისთვის“ ჩემი სცენარისტთა ოთახი იმ დღეს დავიწყე, როდესაც სამყარო პანდემიის გამო გაჩერდა. ჩვენ გვქონდა სცენარისტთა ოთახი. დავწერეთ სცენარები. მაგრამ, როგორც ხშირად ხდება ამ ბიზნესში, ვიღაცა Peacock-ის ხელმძღვანელობიდან გაათავისუფლეს და მოვიდა ახალი ადამიანი, რომელმაც იფიქრა, რომ ყველაფერი იცოდა, და პროექტი შეწყვიტა. ის მოგვიანებით აღარ განახლებულა, რადგან მსოფლიოში მღელვარე დრო იყო.“ თაყვანისმცემლები შესაძლოა იმედგაცრუებულნი იყვნენ, რომ „აპგრეიდი“ მალე არ გაფართოვდება, მით უმეტეს, რომ სიუჟეტი უპასუხო კითხვებით დასრულდა, მაგრამ უონელი ამაზე დიდად არ ზრუნავს. სინამდვილეში, მან ადრე გამოხატა, თუ რამდენად აფასებს, რომ ზოგიერთი რამ გაურკვეველი რჩება, რადგან ეს მხოლოდ ამძაფრებს ინტერესს ფანდომის წევრებს შორის. იმის შესახებ საუბრისას, თუ როგორ იწინასწარმეტყველა ფილმმა საშინლად მომავალი მოულოდნელი გზებით, უონელმა 2025 წელს გააზიარა: „ნამდვილად წარმოუდგენლად მიმაჩნია, როგორ იქცა ის სამეცნიერო ფანტასტიკა, რომელიც მე იმ ფილმში დავწერე, ყველგან გავრცელებულად. მეორე დღეს ჩემს ძმასთან ერთად, რომელიც ავსტრალიიდან იყო ჩამოსული, მივდიოდი და ავტონომიურმა მანქანამ, Waymo-მ, ჩაგვიარა. და გამაოცა იმან, რომ მე გაიზარდე ისეთი ფილმების ყურებით, სადაც ეს აბსოლუტურად აღმაშფოთებელ სამეცნიერო ფანტასტიკურ კონცეფციად ითვლებოდა. „ახლა ეს ისეთი რამ არის, რაზეც ხალხი თვალსაც კი არ ახამხამებს, როცა ის ჩაუვლის. არავის უჩვენებია დიდი რეაქცია. ამიტომ გასაოცარია, თუ რამდენად სწრაფად ვეგუებით ჩვენ, ადამიანები, ამ ყველაფერს, რაც ოდესღაც სამეცნიერო ფანტასტიკა იყო, და სასაცილოა იმის ყურება, თუ როგორ ეწევა სამყარო „აპგრეიდს“. მაგრამ რაც შეეხება გაგრძელებას, ეს კიდევ ერთი შემთხვევაა, სადაც ვფიქრობ: „ვფიქრობ, იქ კარგად ვართ. კარგად ვართ.“ მე სიამოვნებით მივცემდი ამ ფილმს საშუალებას, რომ გააგრძელოს განვითარება, როგორც ამ კულტურულ ფილმს, და თუ ადამიანები გააგრძელებენ ფიქრს, რომ ის რაღაცნაირად წინასწარმეტყველური იყო, მაშინ ეს შესანიშნავი იქნება.“