„მონარქი: ურჩხულების მემკვიდრეობა“ (Monarch: Legacy of Monsters) ახალი სეზონით ბრუნდება, რომლის მოქმედება 2017 წელს, „გოძილა: ურჩხულების მეფის“ (Godzilla: King of the Monsters) მოვლენებამდე ვითარდება. პირველ სეზონში პერსონაჟები 2015 წელს იწყებდნენ მოგზაურობას, სანამ 2017 წელს გადაინაცვლებდნენ „აქსის მუნდიში“ (Axis Mundi) გატარებული დროის შემდეგ – ეს არის ზღვრული განზომილება დედამიწის ზედაპირსა და ღრუ დედამიწას (Hollow Earth) შორის. კეიკო 1959 წელს ნაპრალში ჩავარდა და სხვებს 2017 წელს შეუერთდა; მან პირადად მხოლოდ რამდენიმე კვირა განიცადა, მიუხედავად იმისა, რომ ზედაპირზე ათწლეულები გავიდა. „მონარქის“ მეორე სეზონის პრემიერა კვლავ „აქსის მუნდიში“ გვაბრუნებს, სადაც ზედაპირზე მყოფი სხვა პერსონაჟები იქ გატარებული დროის შედეგებთან ჭიდილში არიან. რადგან პერსონაჟები აგრძელებენ ურთიერთობას დროებით დამახინჯებულ სივრცესთან და დროში წინ მიიწევენ, ჩნდება კითხვა: როგორ? „მონარქი“ ზედაპირულად ხსნის ამას, მაყურებელს აცნობებს, რომ დროის დილატაცია და გრავიტაცია თამაშობს როლს, მაგრამ როგორ მუშაობს ეს ყველაფერი პრაქტიკაში? საბედნიეროდ, ყველაფერს აზრი აქვს ალბერტ აინშტაინის, ფარდობითობის თეორიისა და „მონსტრვერსის“ (Monsterverse) სამეცნიერო ფანტასტიკის წყალობით. პირველი, რაც გასაგებია, არის ის, რომ ეს არ არის დროში მოგზაურობა ჩვეულებრივი გაგებით. უკან დაბრუნება არ ხდება, რადგან ყველა პერსონაჟი კვლავ წინ მიიწევს დროში. მოწყობილობა, რომელსაც ისინი ნაპრალში გადასაადგილებლად იყენებენ, არ არის დროის მანქანა. ეს არის უბრალოდ სატრანსპორტო კაფსულა, რომელიც ეხმარება მათ „აქსის მუნდიში“ შესვლისა და გამოსვლისას. ასევე მნიშვნელოვანია გვესმოდეს, რა არის „აქსის მუნდი“ „მონარქში“, რადგან ეს არ არის „ღრუ დედამიწა“, როგორც ეს „გოძილა კონგის წინააღმდეგ“ (Godzilla vs. Kong) და „ახალ იმპერიაშია“ (The New Empire) ნაჩვენები. „მონსტრვერსში“ დედამიწა სამ ფენად წარმოიდგინეთ: ზედაპირი, „აქსის მუნდი“ და შემდეგ „ღრუ დედამიწა“. „აქსის მუნდი“ ჩვეულებრივ მიუწვდომელია, მაგრამ ნაპრალმა იქ შესვლის საშუალება მისცა. სივრცეების ეს განცალკევებაა მიზეზი იმისა, თუ რატომ შეუძლიათ პერსონაჟებს „გოძილა კონგის წინააღმდეგ“ გემებით ფრენა „ღრუ დედამიწაში“, საათების შემდეგ გამოსვლა იქ ცხოვრების წლების დაკარგვის გარეშე, რადგან ეს სხვა ლოკაციაა, რომელიც არ განიცდის იმავე გრავიტაციულ ანომალიას. მნიშვნელოვანია ამ განსხვავების აღნიშვნა მთელი „მონსტრვერსისთვის“, წინააღმდეგ შემთხვევაში შეიძლება ჩანდეს, რომ „მონარქის“ დროში გადაადგილების მანერები სიუჟეტურ ხარვეზს წარმოადგენს, თუმცა რეალურად ასე არ არის. პერსონაჟების მიერ დროში სხვადასხვა მანძილის გავლის მიზეზი „აქსის მუნდის“ გრავიტაციულ მიზიდულობასა და დედამიწის ზედაპირის გრავიტაციულ მიზიდულობას შორის განსხვავებაა. აინშტაინის ფარდობითობის თეორიის სრულად განხილვის გარეშეც რომ ვთქვათ, დროის დილატაცია არსებითად ის ფენომენია, რომლის დროსაც დრო უფრო ნელა მიედინება მოძრავი ობიექტისთვის ან ძლიერ გრავიტაციულ ველთან ახლოს მყოფი ობიექტისთვის, ვიდრე უძრავი დამკვირვებლისთვის. კეიკო ამ კონცეფციის შესანიშნავი მაგალითია „მონარქში“. ის 1959 წელს ნაპრალში ვარდება და „აქსის მუნდიში“ აღმოჩნდება, სადაც გრავიტაციული ველი უფრო ძლიერია. როდესაც ლიმ და კეიტმა ის პირველ სეზონში იპოვეს, კეიკომ თქვა, რომ დაახლოებით 57 დღე გაატარა იქ, თუმცა დედამიწის ზედაპირზე 58 წელი იყო გასული. ეს მაგალითი კეიკოს წარმოგვიდგენს, როგორც ძლიერ გრავიტაციულ ველთან უფრო ახლოს მყოფ ობიექტს, რაც იმას ნიშნავს, რომ ის დროში უფრო ნელა მოძრაობდა, ვიდრე ზედაპირზე მყოფნი. იგივე მოხდა კეიტთან და მეისთანაც, როდესაც ისინი 2015 წლიდან 2017 წელში გადავიდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ „აქსის მუნდი“ „მონარქისთვის“ შექმნილი გამოგონილი სივრცეა, მასში დროის მარეგულირებელი წესები რეალურ მეცნიერებაზეა დაფუძნებული. კრისტოფერ ნოლანმა იგივე დროის დილატაციის კონცეფცია გამოიყენა „ინტერსტელარში“ (Interstellar), სადაც მასიური შავი ხვრელის გრავიტაციამ დროის აღქმა შეცვალა, რის გამოც მაკონაჰის ქალიშვილი გაცილებით ასაკოვანია, როცა ის ბრუნდება. ამ ყველაფრის მიუხედავად, პორტალები, რომლებიც „მონარქში“ „აქსის მუნდიზე“ წვდომას იძლევა, და ზღვრული სივრციდან შესვლისა და გამოსვლის დეტალები, შექმნილ, ტექნიკურ სამეცნიერო ფანტასტიკურ ჟარგონს განეკუთვნება, რომელსაც აზრი მხოლოდ ამ სამყაროს ფარგლებში აქვს. მისი დიდი ნაწილი მკაცრ სამეცნიერო დროის დილატაციას ეფუძნება, მაგრამ „მონარქი“ მაინც სრულიად გამოგონილი შოუა, რომელიც უამრავ „ტექნო-ჟარგონს“ შეიცავს, რაც შოუს ხარისხს მატებს. „გოძილას“ ფილმებში იყო დროში მოგზაურობა, მაგალითად, 1991 წლის „გოძილა მეფე გიდორას წინააღმდეგ“ (Godzilla vs. King Ghidorah) ამ კონცეფციას იყენებდა. თუმცა, „მონარქის“ მიერ დროის დილატაციის გამოყენება პირველი შემთხვევაა „მონსტრვერსში“. მან შესაძლოა უფრო დიდი როლი ითამაშოს მომავალ ნაწილებშიც, რადგან სიუჟეტური ხაზები, სადაც პერსონაჟები დროში წინ ხტებიან, უნიკალურ, თუმცა დამაბნეველ იდეას წარმოადგენს, რომელსაც შეიძლება ჰქონდეს შედეგები ფრენჩაიზისთვის მომავალში.