წლევანდელი ოსკარის დაჯილდოების ნომინაციებს მოულოდნელობები არ აკლდა. მათ შორის იყო კეიტ ჰადსონის ნომინაცია საუკეთესო მსახიობი ქალის კატეგორიაში, „იურული სამყაროს აღორძინების“ აღიარება საუკეთესო ვიზუალური ეფექტებისთვის და „ბოროტის: სამუდამოდ“ სრული არყოფნა. თუმცა, ოსკარის ნომინაციების ყველაზე დიდ გაუგებრობად დოკუმენტური ფილმის „ვივა ვერდის!“ ნომინაცია იქცა საუკეთესო ორიგინალური სიმღერის კატეგორიაში სინგლისთვის „სიხარულის ტკბილი ოცნებები“ („Sweet Dreams of Joy“). როგორც ჩანს, „ვივა ვერდისის“ ნომინაცია შედგა „ავატარი: ცეცხლი და ფერფლის“ სიმღერის „Dream as One“, „უმაღლესიდან ყველაზე დაბლის“ სიმღერის „Highest 2 Lowest“, „F1-ის“ სიმღერის „Drive“ და „ბოროტის: სამუდამოდ“ ორივე სიმღერის ხარჯზე. ყველაზე გასაკვირი კი ის იყო, რომ ჯილდოების უმეტეს ექსპერტს ეს ფილმი რადარზეც კი არ ჰქონია. „ვივა ვერდი!“ მხოლოდ რამდენიმე კინოთეატრში იყო ნაჩვენები კვალიფიკაციისთვის და არ მოხვდა საუკეთესო დოკუმენტური ფილმის, ან სხვა რომელიმე კატეგორიის მოკლე სიაში. თუკი საუკეთესო ორიგინალური სიმღერის კატეგორია კრიტიკის საგანი იყო (კერძოდ, დაიან უორენისადმი მისი უცვლელი მხარდაჭერის გამო), „ვივა ვერდის!“ ნომინაციამ ყურადღება მიაპყრო ფილმს, რომელიც სხვა შემთხვევაში ასეთ აღიარებას ვერ მიიღებდა. 80-წუთიანი დოკუმენტური ფილმი იკვლევს პენსიაზე გასული ოპერის მომღერლებისა და სხვა მუსიკოსების ცხოვრებას, რომლებიც დასახლდნენ „კაზა ვერდიში“ – მილანის საპენსიო საზოგადოებაში, რომელსაც მისი დამაარსებლის, ჯუზეპე ვერდის სახელი ეწოდა. იტალიელი კომპოზიტორი სახელგანთქმული ოპერის კომპოზიტორი იყო, და მის სახელზე აშენებული საზოგადოება ემსახურება ადგილს, სადაც ხელობის ყოფილ ოსტატებს შეუძლიათ გააგრძელონ თავიანთი უნარების დახვეწა და ახალგაზრდა თაობის დამწყებ არტისტებთან დაკავშირება. მიუხედავად იმისა, რომ მისმა აღიარებამ შესაძლოა გააღიზიანა ისინი, ვინც ოსკარისგან პროგნოზირებადობას ელის, „ვივა ვერდი!“ დამოუკიდებელი კინემატოგრაფიის ისეთი კეთილშობილური, გულწრფელი ნამუშევარია, რომლის ხილვაც სასიამოვნოა ყოველ დაჯილდოების სეზონზე. წლევანდელი ნომინანტები საუკეთესო დოკუმენტური ფილმის კატეგორიაში მოიცავენ მნიშვნელოვან სათაურებს ძლიერი პოლიტიკური განზრახვებით, მაგრამ „ვივა ვერდი!“ არის სადამკვირვებლო ფილმი, რომელიც შეიქმნა ძლიერი ინტერვიუებისა და „კაზა ვერდის“ მაცხოვრებლების მოქმედებების ამსახველი კადრების მეშვეობით. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმის ადრეული სეგმენტები ვერდის მუსიკალური მიღწევების მოყოლას ეთმობა, რაც ხსნის, რატომ ჰქონდა მას ასეთი ამბიციური დაწესებულების ასაშენებლად საკმარისი რეპუტაცია, ის ძირითადად შედგება ამჟამინდელ მაცხოვრებლებთან ინტერვიუებისგან, რომლებიც საუბრობენ საკუთარ გამოცდილებაზე და იმაზე, თუ როგორ უბრუნდებიან თავიანთ ფესვებს. მკაფიო ფოკუსის არარსებობა, რადგან დოკუმენტური ფილმი არ არის ორიენტირებული ერთ ცენტრალურ ფიგურაზე, უპირატესობაა, რომელიც მის მიზნებს უფრო თავისუფლად წარმოაჩენს. მათთვისაც კი, ვისაც ოპერა ნაკლებად აინტერესებს, „ვივა ვერდის!“ გააჩნია ძლიერი გზავნილი ცხოვრების გვიან ეტაპზე ვნების მიყოლის შესაძლებლობის შესახებ; ფილმი ამას ამ არტისტების „მესამე აქტს“ უწოდებს. ეს იყო თუ არა კინოსთვის საუკეთესო ათწლეული? „ვივა ვერდის!“ მსგავსი ფილმისთვის ძნელი იქნებოდა რაიმე მნიშვნელოვანი პრიზისთვის განხილვა, რადგან მისი წარმოების ხარისხი და კადრების ხარისხი გაცილებით ჩამორჩება მის კონკურენტებს; მიუხედავად მისი მომხიბვლელობისა, „ვივა ვერდის!“ არ სჭირდება შედარება ისეთ დოკუმენტურ ფილმებთან, როგორებიცაა „ალაბამას გადაწყვეტილება“ ან „ბატონი არავინ პუტინის წინააღმდეგ“, რომელთა გმირებმაც საკუთარი სიცოცხლე რისკის ქვეშ დააყენეს. თუმცა, „სიხარულის ტკბილი ოცნებები“ ღირსეული ნომინაციაა საუკეთესო ორიგინალური სიმღერის რბოლაში, რადგან ის წარმოადგენს კლასიკური მუსიკის ფორმას, რომელიც ყოველთვის არ არის აღიარებული ამ კატეგორიაში. ასევე სასიამოვნოა ისეთი ნომინანტის ხილვა საუკეთესო ორიგინალური სიმღერის კატეგორიაში, რომელიც რეალურად არის ინტეგრირებული თავად ფილმის სტრუქტურაში, რადგან კატეგორიის მრავალი წინა გამარჯვებული და ნომინანტი მხოლოდ დასკვნითი ტიტრების სცენაშია ჩართული. მიუხედავად იმისა, რომ ისეთი ფილმების ნომინაციები, როგორებიცაა „ბრძოლა ბრძოლის შემდეგ“ და „F1“, ხელს უწყობს მათ უკვე არსებული წარმატების დადასტურებას, „ვივა ვერდის!“ ოსკარზე აღიარებამ შესაძლოა მას უფრო ფართო აუდიტორია შესძინოს. ფილმის დებიუტი შედგა ვუდსტოკის კინოფესტივალზე, მოგვიანებით ნაჩვენები იყო სანტა-ბარბარას საერთაშორისო კინოფესტივალზე, სანამ შეზღუდული ჩვენებით გავიდოდა Laemmle’s Theaters-ის Monica Film Center-ში ჯილდოს კვალიფიკაციის დასაკმაყოფილებლად. „ვივა ვერდი!“ ახლა ხელმისაწვდომია Jolt.film-ზე, ამიტომ ძნელი წარმოსადგენია, რომ ოსკარზე ნომინირებული ფილმი დიდხანს დარჩეს უცნობი. გარდა იმისა, რომ რეჟისორი ივონ რუსო და სიმღერის კომპოზიტორი ნიკოლას პაიკი შედეგად უფრო მეტ შესაძლებლობას მიიღებენ, „ვივა ვერდიმ“ შესაძლოა სტუდიები შთააგონოს, რომ უფრო ყურადღებით შეისწავლონ დოკუმენტური ფილმები, რომლებიც ფესტივალებზე ცირკულირებენ. ყოველ შემთხვევაში, „ვივა ვერდი!“ თითქოს მიანიშნებს, რომ ჯილდოს ღირსი ნამუშევრები შეიძლება ყველაზე მოულოდნელ ადგილებში გამოჩნდნენ. ოსკარებისთვის საუკეთესო ინტერესებშია მრავალფეროვანი ფილმების ნომინირება ქვედა დონის კატეგორიებში, ვიდრე აღიარების უმეტესი ნაწილის რამდენიმე სათაურისთვის მინიჭება. ბევრი ყველაზე ამაღელვებელი ნომინაცია იყო ფილმებიდან, რომლებიც არ განიხილებოდა ძლიერ კონკურენტებად და სხვაგან არ მიუღიათ ყურადღება, როგორიცაა „მახინჯი დედინაცვალი“ საუკეთესო მაკიაჟისა და ვარცხნილობის კატეგორიაში, „გამანადგურებელი მანქანა“ იმავე კატეგორიაში, „დაკარგული ავტობუსი“ საუკეთესო ვიზუალურ ეფექტებში, ან „კლდეებში გავლა“ საუკეთესო დოკუმენტურ ფილმ...