მარკ კრისტოფერის 1998 წლის ფილმი „54“ ნიუ-იორკის ცნობილი კლუბის „სტუდია 54“-ის გამოგონილ ბიოგრაფიას მოგვითხრობს მისი აღმავლობის პერიოდზე, 1977-1979 წლებში, როდესაც ის ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე ცხელი და სექსუალური ღამის კლუბი იყო. კლუბის თანამფლობელი, სტივ რუბელი, ცნობილი იყო იმით, რომ კლუბის შესასვლელთან იდგა და შერჩევით, მხოლოდ ყველაზე მიმზიდველ ადამიანებს უშვებდა შიგნით. რუბელი ასევე ზრუნავდა, რომ ყველა ვიზიტორი ცნობილი სახე განსაკუთრებული ყურადღებით ყოფილიყო მიღებული. რუბელის მმართველობა „სტუდია 54“-ში ხანმოკლე აღმოჩნდა: ის 1979 წელს გადასახადებისგან თავის არიდებისა და მოგების მითვისებისთვის დააკავეს, ხოლო 1980 წელს ციხეში ჩაჯდა. ფილმ „54“-ში სტივ რუბელის როლი მაიკ მაიერსმა შეასრულა, თუმცა ფილმი მოთხრობილია გამოგონილი პერსონაჟის, შეინ ო'შის (რაიან ფილიპი) პერსპექტივიდან. შეინი აღმოაჩენს „სტუდია 54“-ის ნარკოტიკებით გაჯერებულ, ქვიარ-მეგობრულ და სექსზე ორიენტირებულ ატმოსფეროს და სიამოვნებით ხდება მიმტანის დამხმარე. ის მალევე იქცევა მამაკაც მოდელად და ჰედონისტურ „54“-ის ვარსკვლავად, რითაც აღელვებს თავის საუკეთესო მეგობარს, გრეგს (ბრეკინ მეიერი). მას ხანმოკლე რომანი აქვს დამწყებ მსახიობ ჯულისთან (ნივ კემპბელი) და, აჰა, ახლო მეგობრობა გრეგის მეუღლესთან, ანიტასთან (სალმა ჰაიეკი). „54“ აშკარად ისე იყო მოწყობილი, რომ პოლ თომას ანდერსონის ერთი წლით ადრე გამოსული „ბუგი ნაითსის“ მსგავსი პრესტიჟული ფილმი ყოფილიყო. ორივე ფილმი 70-იანი წლების ნოსტალგიაზე იყო აგებული და მიზნად ისახავდა ათწლეულის ცნობილი ჰედონიზმის დემონსტრირებას. თუმცა, „54“ არ აღმოჩნდა ისეთი დიდი ჰიტი და კრიტიკოსების მიერ მკაცრად გაკრიტიკდა; Rotten Tomatoes-ზე მისი მოწონების რეიტინგი მხოლოდ 15%-ია. ადვილი გასაგებია, რატომ: რატომ უნდა გამოგონილიყო ფიქციური პროტაგონისტი, როდესაც სტივ რუბელი რეალური პერსონაჟი იყო? თუმცა, აღმოჩნდა, რომ „54“ Miramax-მა მისი გამოსვლამდე 90 წუთამდე შეამოკლა და მასში რამდენიმე სცენა სტუდიამ ხელახლა გადაიღო. 105-წუთიანი რეჟისორის ვერსიამ ოფიციალურად დღის სინათლე მხოლოდ 2015 წელს იხილა და Blu-ray-ზე 2016 წლამდე არ გამოსულა. ეს ვერსია ბევრად, ბევრად უკეთესია. აღსანიშნავია, რომ „54“-მა 90-იანი წლების ბოლოს მცირე მითქმა-მოთქმა გამოიწვია თავისი ქვიარ თემატიკით და ქვიარ წრეებში ხანმოკლედ საკულტო ჰიტად იქცა. ის ფაქტი, რომ ფილმი კინოთეატრებში ჩავარდა და კრიტიკოსებმა გაანადგურეს, შესაძლოა, მისი საკულტო მიმზიდველობის ნაწილად იქცა. Vulture-ში გამოქვეყნებული რეტროსპექტივის თანახმად, „54“-ის წარუმატებლობა შესაძლოა იმით იყო განპირობებული, რომ ბობ და ჰარვი ვაინშტაინებმა მარკ კრისტოფერს მოსთხოვეს, 105-წუთიანი ფილმიდან სრული 40 წუთი ამოეღო და 30 წუთი საკუთარი ახალი კადრებით ჩაენაცვლებინა. ვაინშტაინის ვერსია იყო უფრო სუფთა, ნაკლებად სექსუალური და უფრო მეინსტრიმზე მორგებული. ყველაზე ცნობილია, რომ ვაინშტაინს სურდა ფილმის მთელი გეი შინაარსის ამოღება; მან ამოჭრა კოცნის სცენა რაიან ფილიპესა და ბრეკინ მეიერს შორის. შეინის პერსონაჟი ორიგინალურ ვერსიაში უფრო ღიად ბისექსუალი იყო. თუკი მას „ბუგი ნაითსს“ შევადარებთ, „54“ მისი კორპორატიული ვერსია იყო. ახალი ვერსია ყველას სძულდა. შეიძლება მხოლოდ სპეკულირება, მაგრამ შესაძლებელია, რომ ცვლილებები განხორციელდა იმიტომ, რომ ფილიპესა და კემპბელს ახლახან ჰქონდათ თინეიჯერებისთვის განკუთვნილი საშინელებათა ჰიტები – „მე ვიცი, რა ჩაიდინე გასულ ზაფხულს“ და „კივილი 2“ – შესაბამისად, და Miramax-ს სურდა უზრუნველეყო, რომ თინეიჯერ აუდიტორიას შეძლებოდა „54“-ის ნახვა. შეინი თავდაპირველად ამორალურ ნაძირალად აღიქმებოდა, ახალმა ვერსიამ კი ის უფრო სიმპათიური გახადა. ჯულის როლი გაფართოვდა. საბედნიეროდ, მარკ კრისტოფერმა შეინარჩუნა თავისი ორიგინალური ვერსია და ეს ვერსია ჰოლივუდში პირატული VHS კასეტების სახით გავრცელდა. ყველამ იცოდა, რომ „54“ საშინელი კრახი იყო, მაგრამ კინომოყვარულთა შორის ხმები დადიოდა, რომ „54“-ის ორიგინალური ვერსია, ფაქტობრივად, კარგი იყო. წლების განმავლობაში რეჟისორის ვერსია უფრო და უფრო პოპულარული ხდებოდა და „54“-ის მიწისქვეშა რეპუტაცია სულ უფრო იზრდებოდა. მარკ კრისტოფერის რეჟისორის ვერსიამ (არაავტორიზებულად) ქვიარ კინოფესტივალებზე გამოჩენა დაიწყო. 2014 წლისთვის ვერსიამ საკმარისი პოპულარობა მოიპოვა, რამაც კრისტოფერს მისცა საშუალება, Miramax-ის ახალ ხელმძღვანელობასთან დაკავშირებოდა მისი ვერსიის DVD-ზე გამოცემის თაობაზე. მან 16 წლის წინანდელი ორიგინალური კადრები იპოვა და რედაქტირებას შეუდგა. ყველა ხელახლა გადაღებული სცენა გადააგდეს და დაკარგული 40 წუთიდან 36 აღდგა. 105-წუთიანი ვერსია გადარჩა. როდესაც მან ნახა, დაპატიმრებამდელმა ჰარვი ვაინშტაინმა მოინანია; მან თქვა, რომ ბაზარი საბოლოოდ დაეწია ფილმს. რაც არ უნდა იყოს, კაცო. კრისტოფერის ვერსიას რაიან ფილიპეს პერსონაჟის ნარაცია ადევს. როგორც აღინიშნა, ფილიპესა და მეიერს შორის კოცნის სცენა აღდგა, ასევე სცენა, სადაც სტივ რუბელი უარყოფს ფილიპესთან სექსუალური აქტის შეთავაზებას და ამის ნაცვლად სურს უყუროს, როგორ აქვს მას სექსი ჰაიეკის პერსონაჟთან. რეჟისორის ვერსიაში ასევე უფრო მეტი კოკაინის მოხმარებაა ნაჩვენები, ისევე როგორც ბრეკინ მეიერის მონაწილეობით მრავალი ახალი სცენა. საერთო ტონი ოდნავ მუქია, რაც კრისტოფერს სურდა. თუ „54“-ს ნახავთ, დარწმუნდით, რომ ეს 105-წუთიანი რეჟისორის ვერსიაა. სათეატრო ვერსია მისაღები იყო და 1998 წელს მხოლოდ როგორც თინეიჯერული კერპების უცნაურობა და მაიკ მაიერსისთვის შთამბეჭდავი დრამატული შემობრუნება იყო აღქმული, რომელსაც მანამდე მხოლოდ კომედიები ჰქონდა გადაღებული. /Film-მა „54“ მაიერსის ერთ-ერთ საუკეთესო ნამუშევრად დაასახელა. სიტუაციის კიდევ უფრო გასარღვევად, „54“-ის 2012 წლის Blu-ray გამოცემა იყო „გაფართოებული ვერსია“, რომელმაც კრისტოფერის რამდენიმე სცენა დააბრუნა, მაგრამ სტუდიის მიერ გადაღებული ბევრი მასალა შეინარჩუნა. ეს ვერსია 100 წუთს გრძელდება.