PlayStation Plus-ის ბიბლიოთეკაში მრავლად არის საკულტო RPG თამაშები, Final Fantasy 7 Remake-ის გრანდიოზული სანახაობიდან Bloodborne-ის სასტიკ ინტენსივობამდე. თუმცა, თუკი აშკარა არჩევანს გადავუხვევთ, აღმოვაჩენთ ფანტასტიკური RPG-ების სასიამოვნო არჩევანს, რომლებიც არ იღებენ იგივე დონის ყურადღებას. PS Plus-ზე არსებული შეუფასებელი RPG-ების არჩევანი მოიცავს როგორც ძველებურ კლასიკას "კლასიკის კატალოგიდან", ასევე თამაშებს, რომლებიც გასულ წელს შეუმჩნეველი დარჩა. მიუხედავად იმისა, სწრაფ RPG-გამოცდილებას ეძებთ თუ 100-საათიან თავგადასავალში გსურთ ჩაძირვა, არ გაგიჭირდებათ თქვენთვის შესაფერისი რამის პოვნა. ფრანგული სტუდია Spiders-ის ყველა თამაშის მსგავსად, The Technomancer-მაც არაერთგვაროვანი შეფასებები მიიღო. დამღლელი და მოსაწყენი დასაწყისი ცუდ შთაბეჭდილებას ტოვებს, ხოლო მისი ბიუჯეტის შეზღუდვები აშკარაა მთელი თამაშის განმავლობაში. თუმცა, Spiders-ის ტიპურ სტილში, მას საკმარისი კარგი იდეები აქვს ხარვეზების შესავსებად. ნაცვლად მაღალი ფანტასტიკის ან სამეცნიერო-ფანტასტიკური მეტროპოლისისა, The Technomancer გვიჩვენებს მარსის პოსტ-აპოკალიფსურ ხედვას. ეს არის სამყარო მიმზიდველი ატმოსფეროთი და ინტრიგული ისტორიით, ასე რომ, თუკი თამაშის სუსტ ელემენტებს შეეგუებით, შესაძლოა დარწმუნდეთ, რომ ის მეტ დაფასებას იმსახურებს. The Legend of Dragoon ყოველთვის Final Fantasy-ის ჩრდილქვეშ იყო. მისი პირველი პრობლემა დროის განაწილება იყო. 2000 წელს PS1-ზე გამოსვლისას, The Legend of Dragoon-ს აკლდა როგორც FF7-ის მიერ 1997 წელს შექმნილი მღელვარება, ასევე FF9-ის 2000 წელს გამოვლენილი დახვეწილობა. როგორც Square Enix-ის ფლაგმანური სერიით შთაგონებულ თამაშს, მას გაუჭირდა გამორჩევა. ათწლეულების შემდეგ კი, The Legend of Dragoon-ის საკუთარი ღირსებებით დაფასება უფრო ადვილია. ეს არ არის ჟანრის განმსაზღვრელი გამოცდილება, მაგრამ ეს არის მყარი გზა რეტრო JRPG-ისადმი ლტოლვის დასაკმაყოფილებლად. მიუხედავად იმისა, რომ დაგჭირდებათ მოთმინება ისეთ რთულ მომენტებთან, როგორიცაა ნელი ტემპი და უხეში თარგმანი, სამყარო საკმარისად მიმზიდველია, რომ ყველაფერი ღირდეს. Dragon Ball-ის ავტორი აკირა ტორიამა დიდი ხანია ვიდეოთამაშების სამყაროს მასშტაბური ფიგურაა. მისი ნამუშევრებიდან Chrono Trigger-ზე, თავად Dragon Ball-ის მრავალ ადაპტაციამდე, მისი განუმეორებელი პერსონაჟების დიზაინი უთვალავ ჰიტში გამოჩნდა. ამის საპირისპიროდ, Sand Land შეუმჩნეველი დარჩა. ტორიამას მანგაზე დაფუძნებული Sand Land არის მოქმედებითი RPG, Mad Max-ის ელემენტებით. სატრანსპორტო საშუალებებით ბრძოლა მას განასხვავებს საშუალო RPG-ისგან, ხოლო სიუჟეტი და მხატვრული დიზაინი შესანიშნავად სულდგმულობს ტორიამას შემოქმედებას. ეს არ არის საუკეთესო თამაში, რომელსაც ის შეხებია, მაგრამ ისეთი თამაშია, რომლის გამოტოვებაც ფანებისთვის შეცდომა იქნებოდა. PlayStation Plus-ზე არსებული კლასიკური RPG-ების უმეტესობა PS1-დან ან PS2-დან არის, მაგრამ Jeanne d'Arc PSP-ზე დაიწყო. ის იქ ჰიტი იყო, მიიღო აღფრთოვანებული შეფასებები როგორც აუდიტორიისგან, ასევე კრიტიკოსებისგან. თუმცა, მათ, ვისაც არასდროს ჰქონია PSP ან არ იყო განსაკუთრებით ნაცნობი სისტემის RPG სცენებთან, შესაძლოა არასდროს შეხვედრიათ ეს გამორჩეული ტაქტიკური RPG. Jeanne d'Arc მიჰყვება ჟანა დ’არკის ისტორიის ფანტასტიკურ ვერსიას, წარმოადგენს მიმზიდველ ნარატივს, რომელიც ინარჩუნებს დამაჯერებელ და რეალისტურ ელემენტებს. მისი ხელმისაწვდომი სტრატეგიული მიდგომა მაინც საკმარისად კომპლექსურია, რომ ერთხელ დაწყების შემდეგ მიმზიდველი გახდეს, რაც მას თამაშად აქცევს, რომელსაც შეუძლია დააკმაყოფილოს როგორც ჟანრის ახალბედები, ასევე ბრძოლებში გამობრძმედილი ვეტერანები. Tails Noir-ის სქრინშოტების ნახვა საკმარისი უნდა იყოს მის გასაყიდად, რადგან თამაშის დეტალური პიქსელ არტი საუკეთესო კლასის მასალაა. თუმცა, მიმოხილვების ნახვამ შესაძლოა დაგაფიქროთ. თამაშის სიუჟეტის ბოლო ნაწილი განსაკუთრებით საკამათო აღმოჩნდა, რამაც მთლიანობაში არაერთგვაროვანი მიღება გამოიწვია. თუკი მიმართულების შეცვლისთვის მზად ხართ, Tails Noir მაინც ღირს თამაშად. ნუარის ატმოსფერო და მძიმე თემებში ჩაძირვის სურვილი მას დასამახსოვრებელ სავიზიტო ბარათს აძლევს, ხოლო საერთო გამოცდილება საკმარისად ხანმოკლეა, რათა თამაშის გვიანდელ ეტაპზე ნებისმიერი იმედგაცრუება ადვილად გადაიტანოთ. ძნელია ენდო Soulslike თამაშებს, როდესაც FromSoft-ის სახელი არ არის დაკავშირებული. გამორჩეულმა თამაშებმა, როგორიცაა Lies of P, ცხადყო, რომ სხვა სტუდიებსაც შეუძლიათ ამ ჟანრში შესანიშნავი თამაშების შექმნა, მაგრამ გაცილებით ადვილია მაღალი სირთულის სტანდარტი იმედგაცრუებად იქცეს, როდესაც დიზაინი არ არის მყარი. საბედნიეროდ, Thymesia ერთ-ერთი საუკეთესო გამოცდილებაა, რასაც ჟანრი გვთავაზობს. იდუმალი, ჭირისგან დაზარალებული სამყაროთი, უნიკალური იარაღის სისტემებით და Sekiro-თი შთაგონებული ბრძოლით, Thymesia მიმზიდველ კოქტეილს სთავაზობს Soulslike-ის მოყვარულებს. ეს არ არის შედევრი, მაგრამ ის ნამდვილად შეუფასებელი RPG-ია, რომლის შემოწმებაც ღირს. Okage: Shadow King არ ჰგავს თქვენს საშუალო JRPG-ს. მულტფილმის სტილი უფრო მეტად აკავშირებს მას ტიმ ბარტონთან, ვიდრე Final Fantasy-სთან, პერსონაჟებით, რომლებიც 2001 წელს Hot Topic-ის მაისურებზე წარმატებული იქნებოდა. გასაკვირი არ არის, რომ ის არასდროს ყოფილა მეინსტრიმული ჰიტი, მაგრამ მან კულტ-კლასიკის სტატუსი მოიპოვა. მიუხედავად იმისა, რომ აქ ბრძოლა არაფერია განსაკუთრებული, Okage: Shadow King-ს სხვა ღირსებებიც აქვს. იუმორისტული სცენარი და მომხიბვლელი პერსონაჟები წინ უძღვებიან ამბავს, ხოლო სამყაროს გამოკვლევა ზოგადად სახალისოა, როდესაც დუნდულში არ ხართ.