Peacock-ის ჯაშუშური თრილერი „პონი“, რომლის მოქმედებაც 1977 წლის მოსკოვში ვითარდება, მოგვითხრობს ბისა (ემილია კლარკი) და ტვილას (ჰეილი ლუ რიჩარდსონი) შესახებ, ორ ქალზე, რომელთა ქმრებიც იდუმალ ვითარებებში დაიღუპნენ, რამაც ისინი CIA-ის აგენტებად აქცია. ბის მომხიბვლელობა და რუსული ენის თავისუფლად ფლობა შესანიშნავად ერწყმის ტვილას უშიშარ ბუნებასა და ქუჩის გამოცდილებას, თუმცა სამსახურში სწავლისას მათი გამოუცდელობა მათ სახიფათო სიტუაციებში აგდებს. გადარჩენის შანსის მისაცემად მათ უნდა ენდონ CIA-ის სადაზვერვო განყოფილების ხელმძღვანელს, დეინ უოლტერს (ადრიან ლესტერი) და მის გუნდს. ამ გუნდის წევრი, რეი შიმანსკი (ნიკოლას პოდანი), დეინის მარჯვენა ხელია, მისი მეუღლე შერილ (ვიკ მაიკლისი) კი საელჩოში შეპის (ენდრიუ რიჩარდსონი) მდივანია. მაგრამ როდესაც შერილ ძიძას კლავს და ირკვევა, რომ ის სინამდვილეში ის მოლია, რომელსაც ყველა ეძებდა, CIA-ში ქაოსი და ცეცხლი ატყდება. რაც შემდეგ მოხდება, მეორე სეზონს ძალიან საინტერესოს გახდის და ვიცი, რომ თითები გადაჯვარედინებული მაქვს იმ იმედით, რომ მალე გავიგებთ მის დადასტურებას. „ქოლაიდერთან“ ამ ინტერვიუს დროს, მაიკლისმა (Dropout TV, Very Important People) და პოდანმა განიხილეს მათი რეაქციები სეზონის განვითარებაზე, როგორ აღიქვამენ რეისა და შერილის ქორწინებას, ერთად იმპროვიზაციასა და პერსონაჟების შესწავლას, იმას, რომ შერილის ბოროტმოქმედებაში წარმატებისთვის გულშემატკივრობა უბრალოდ ყველაზე სახალისო ვარიანტია, ეევის (კლერ ჰიუზი) მკვლელობას, როგორ შეიძლება რეი გამოეხმაუროს შერილის შესახებ სიმართლის გაგებას, სურვილს, უფრო მეტად ჩაერთონ მოქმედებაში, რას შეიძლება ნიშნავდეს ეს ყველაფერი შესაძლო მეორე სეზონისთვის და მათი ყველაზე დასამახსოვრებელი მომენტები კლარკთან და რიჩარდსონთან ერთად. მაიკლისმა ასევე ისაუბრა იმაზე, იქნებოდა თუ არა ტვილა, ბი ან შერილ საუკეთესო სტუმარი „Very Important People“-ში და აწამეს თუ არა მათ გადასაღებ მოედანზე რომელიმე მსახიობი ისე ძალიან, როგორც სემ რაიხმა. **Collider:** უპირველეს ყოვლისა, გილოცავთ სერიალს. ის დიდ ყურადღებას იპყრობს და ბევრი ადამიანი, ჩემს ჩათვლით, მეორე სეზონის იმედით არის განწყობილი. თუკი შესაძლებელია, მინდა, რომ ეს მოხდეს, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც სეზონი ასე დასრულდა. **ვიკ მაიკლისი:** ძალიან ვაფასებ ამ სიტყვებს. ჩვენც ძალიან ვიმედოვნებთ. სამყაროში გაშვებული ყოველი კეთილი სურვილი გვეხმარება. ამით ვერ დავამთავრებთ. ეს უბრალოდ უსამართლოა. უხეშობა იქნება, ასე რომ დატოვონ. **მაიკლისი და ნიკოლას პოდანი:** (ორივე იცინის) **Collider:** თავიდანვე იცოდით თქვენი პერსონაჟების სრული განვითარების შესახებ? რამდენად ბევრი იცოდით, საითკენ მიდიოდა ეს ყველაფერი? გქონდათ თუ არა რაიმე წარმოდგენა, როგორ დასრულდებოდა? **ვიკ მაიკლისი:** მე ძალიან გვიან შევუერთდი პროექტს, ამიტომ სცენარები თვითმფრინავში მივიღე, როცა უნგრეთში მივფრინავდი გადაღებების დასაწყებად. სადღაც ოკეანის თავზე ვიყავი, მერვე ეპიზოდის ბოლოს ვკითხულობდი და თვითმფრინავში ვიყვირე. მართლაც, ეს ისეთი შოკი იყო, საუკეთესო გაგებით. ჩემთვის ეს აბსოლუტურად საოცნებო პერსონაჟია, რომელსაც შეუძლია ცოტა ბოროტი იყოს, შემდეგ ცოტა დრამატული რაღაცეები გააკეთოს და მერე ბოროტმოქმედიც კი იყოს. ეს ძალიან სახალისოა. **პოდანი:** ამაში საოცარი ის არის, რომ ეს გადაღებებამდე ასე მალე გაიგე. თუკი სერიალს მეორედ უყურებთ და ვიკის შესრულებას დააკვირდებით, დაინახავთ. ეს ბრწყინვალეა. მეორედ ყურებისას, როცა უკან ბრუნდებით და ამბობთ: „აჰა!“, ის ისეთი კარგია. **ვიკ მაიკლისი:** ეს ძალიან კეთილია თქვენი მხრიდან, მაგრამ ეს სცენარია. ყველაფერი უკვე პერსონაჟშია. ეს ლოგიკურად აზრს მოკლებული არ არის. **პოდანი:** მეგობარმა მითხრა, რომ მუსიკა არ მოგწონს. ამბობ, რომ თავის ტკივილს გაძლევს, როცა ვრთავ, რადგან არ გინდა მუსიკა უკრავდეს. **ვიკ მაიკლისი:** დიახ. **პოდანი:** მეგობარმა შემამჩნია ეს. **ვიკ მაიკლისი:** ისე გავბრაზდი კონცერტზე. მინდოდა კონცერტზე წასვლა. **პოდანი:** დიახ, ეს გიჟურია. ორი მოულოდნელი ჯაშუში ნავიგაციას ეწევა საფრთხესა და ღალატში ამ ველურ 70-იანი წლების სერიალში. ვიკ, ადრე გისაუბრიათ იმაზე, თუ როგორ ფიქრობს შერილ საკუთარ თავზე, როგორც ძლიერ ადამიანზე, რომელსაც მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს მსოფლიოში და აქვს ღირებულება მის გარშემო მყოფთათვის, მაგრამ ეს ასევე არ არის სიმართლე. ის საკუთარ თავს ისე ხედავს, რაც მის რეალობას არ შეესაბამება. როგორ ფიქრობთ, როგორ აღიქვამს ის საკუთარ თავს ქორწინებაში? **ვიკ მაიკლისი:** ვფიქრობ, ის საკუთარ თავს აღიქვამს, როგორც სიტყვასიტყვით სრულყოფილ ცოლს, რომელმაც ყველაფერი გააკეთა და ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა, განსაკუთრებით მოსკოვში, სადაც სალონში ვერ მიდიხარ და არცერთი ასეთი რამ არ არის ხელმისაწვდომი. ის ყოველთვის ახალ სამოსშია და ვფიქრობ, ამას თავის ცოლის მოვალეობად მიიჩნევს. მე ნამდვილად მგონია, რომ ის ფიქრობს, რომ ცოლობის დიდი ნაწილი ესთეტიკასა და ცოლის მოვალეობების შესრულებას ეხება, და ვფიქრობ, ის ამას ზუსტად ისე ასრულებს, როგორც მოსალოდნელია. ის თავისი პატარა გელის კალმით ყველა უჯრედს ავსებს და აღნიშნავს. ეს არის ის სივრცე გაცნობიერებას შორის, რომ არსებობს სხვა რაღაცეები, რისი რაოდენობრივი შეფასებაც არ შეგიძლია ურთიერთობაში, და იმის გაცნობიერებას შორის, რომ უნდა გააგრძელო შენება და ეს ყველაფერი უნდა დაიმსახურო. ამ სივრცის დიდ ნაწილშია ამჟამინდელი უბედურება.