ყველაზე სისხლიანი და შემზარავი ფილმები, რაც კი ოდესმე გადაღებულა

მოგწონთ სისხლი? ძალადობა? ბუნების ანომალიები? „Arrow in the Head“-ზე ჩვენ გვიყვარს ყველა ეს რამ – და სწორედ ამან შაგვაგონა შეგვედგინა ყველა დროის ყველაზე შემზარავი, სისხლიანი ფილმების სია. ზოგიერთი ფილმი აქ მოხვდა თავისი ისტორიული მნიშვნელობის გამო, ზოგი კი იმ ყალბი სისხლის რაოდენობის გამო, რომელიც გამოყენებული იყო წარმოების დროს, და ყველა მათგანი საკმაოდ არეულია. აი, წავედით: ეს არის ადგილი, საიდანაც ყველაფერი დაიწყო. 50-იანი წლების ბოლოსა და 60-იანი წლების დასაწყისში დამოუკიდებელი კინორეჟისორი ჰერშელ გორდონ ლუისი და მისი პროდიუსერი პარტნიორი დევიდ ფ. ფრიდმანი ათვალიერებდნენ იმ დროის მთავარ ფილმებს, რათა ეპოვათ, რა შეეძლოთ შეეთავაზებინათ კინომოყვარული საზოგადოებისთვის, რასაც სტუდიები არ აწვდიდნენ. მათ დაიწყეს „შიშველი ლამაზმანების“ სექსპლოიტაციის ფილმებით, რითაც დააკმაყოფილეს შიშველი სხეულის მოთხოვნა. მას შემდეგ, რაც შენიშნეს, რომ ძალადობა ფილმებში ყოველთვის საკმაოდ ზომიერი და/ან შედარებით უსისხლო იყო, თუნდაც ალფრედ ჰიჩკოკის ბოლოდროინდელ პროტო-სლეშერ ჰიტ „ფსიქოში“ (Psycho), მათ გადაწყვიტეს, რომ თავიანთი კარიერის მომდევნო ეტაპზე კინოში შემოეტანათ გორი (სისხლიანი სცენები) ცოცხალი ფერებით. ჯალათების მაღაზიებიდან შეგროვებული ცხოველების ნაწილებითა და სისხლის ნარევით, რომლის საიდუმლო ინგრედიენტი იყო Kaopectate, ლუისმა და ფრიდმანმა მსოფლიოს წარუდგინეს „სისხლის დღესასწაული“ (Blood Feast). იგი მოგვითხრობს კულინარი ფუად რამზესის ისტორიას, რომელიც ძველი ეგვიპტური ქალღმერთის, იშთარის, ერთგულია. 5000 წლის წინ, იშთარის მიმდევრები თავიანთ ღვთაებას ადამიანთა მსხვერპლს სწირავდნენ, ქალი ქალწულებს სწირავდნენ მის დასამშვიდებლად და შემდეგ მათი ხორცითა და სისხლით იკვებებოდნენ. ფუად რამზესს სჯერა, რომ დროა ძველი წესები დაბრუნდეს. მას შემდეგ, რაც სამსახური მიიღო, რათა ეგვიპტური დღესასწაული მოუმზადოს უეჭველ ქალს, რამზესი ინგრედიენტების შესაგროვებლად მიდის, რომლებიც მას დასჭირდება ტრადიციული დღესასწაულის მოსამზადებლად იშთარის სახელზე. ის მაიამის ტერიტორიაზე ნადირობს, კლავს ახალგაზრდა გოგონებს და სხეულის ნაწილებს აჭრის თავის მსხვერპლებს – ერთს ფეხს, მეორეს ენას, ტვინს, მათრახის ჭრილობებიდან შეგროვებულ სისხლს და ა.შ. ლუისმა ამის შემდეგ კიდევ რამდენიმე სისხლიანი ფილმი გადაიღო, მათ შორის ყველაზე აღსანიშნავია „ორი ათასი მანიაკი!“ (Two Thousand Maniacs!), რითაც მან „გორის ნათლიას“ ზედმეტსახელი მოიპოვა. და ყოველ ჯერზე, როდესაც 1963 წლის შემდეგ სლეშერები სისხლიან არეულობას ქმნიან თავიანთ მსხვერპლზე, ამისთვის ჰ.გ. ლუისსა და ფუად რამზესს უნდა ვუმადლოდეთ. აზიურ ჰორორ ფილმებსა და კერძოდ იაპონურ ჰორორს უამრავი ნამუშევარი აქვს, სადაც სისხლი თავისუფლად და შთამბეჭდავად მიედინება. იაპონიიდან გამოსული ერთ-ერთი ყველაზე შემზარავი ფილმია „ტოკიოს გორის პოლიცია“ (Tokyo Gore Police), როგორც ამას მისი სახელიდან მიხვდებოდით. მისი ტრეილერის ერთი სწრაფი ნახვაც კი საკმარისი იქნება, რათა დაარწმუნოს ყველა, ვისაც გიჟური სისხლისღვრის ყურება უყვარს, რომ ის რაც შეიძლება სწრაფად შეუკვეთოს. ფილმში წარმოდგენილია ყველაზე გიჟური სცენები, პერსონაჟების სხეულის მოდიფიკაციების თვალსაზრისით, და ზოგიერთი მათგანის მიერ დაღვრილი სისხლი რაოდენობის თვალსაზრისით საოცრად გიჟურია. ფილმი სულ რაღაც ორ კვირაში გადაიღეს და გამოყენებული ყალბი სისხლის საერთო რაოდენობა გაურკვეველია, მაგრამ ის ნამდვილად ძალიან ბევრი იყო. ეს ფილმი თითქმის ყველა ასპექტში გადაჭარბებულია და ის მხოლოდ ძალიან სპეციფიკურ აუდიტორიას იზიდავს, მაგრამ ამ ადამიანებისთვის მისი ნახვა სილამაზეა. რეჟისორი იოშიჰირო ნიშიმურა უფრო ცნობილია, როგორც გრიმის ეფექტების შემსრულებელი ისეთი ფილმებით, როგორებიცაა „ხორცის ბურთის მანქანა კოდოკუ“ (Meatball Machine Kodoku), „მუტანტი გოგონების რაზმი“ (Mutant Girl Squad) და „ტომის სერია“ (Tomie series). მის ფილმებში წარმოდგენილია წებოვანი, წვნიანი და შემზარავი მასალა, ასე რომ, მისი სახელის ამ ფილმთან დაკავშირება მხოლოდ კარგ ნიშნად შეიძლება ჩაითვალოს მათთვის, ვისაც ფილმი ჯერ არ უნახავს. მიუხედავად იმისა, უწოდებთ მას „ტვინმკვდარს“ (Braindead) თუ „ცოცხლად მკვდარს“ (Dead-Alive), პიტერ ჯექსონის ეს საშინელებათა კომედია მრავალი ჰორორ ფანის მრავალი წლის ფავორიტია, როგორც იუმორის გრძნობის, ასევე ფილმის განმავლობაში ნანახი სისხლის, გორისა და პრაქტიკული ეფექტების უზარმაზარი რაოდენობის გამო. მომენტი, როდესაც ყური წვნიანის თასში ვარდება, შესაძლოა ფილმის ყველაზე ამაზრზენი სცენა იყოს, მაგრამ ის ნამდვილად არ არის ყველაზე სისხლიანი. კინოს ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი გორ სცენა არის ის, სადაც მთავარი გმირი ლაიონელი, რომელსაც ტიმოთი ბალმი განასახიერებს, ზომბების ურდოს უპირისპირდება, რომლებიც მუდმივად მოდიან, აიძულებენ მას გამოიყენოს ყველაფერი, რაც შეუძლია, რათა რაც შეიძლება სწრაფად გაუმკლავდეს მათ. ამ მომენტში, ის იღებს თავის სანდო გაზონის სათიბს და უბრალოდ ანადგურებს ზომბების ურდოს სისხლითა და კიდურებით, რომლებიც ყველა მიმართულებით დაფრინავს. მხოლოდ ფილმის ფინალურ სცენაში, როგორც ამბობენ, სამასი გალონი ყალბი სისხლი იქნა გამოყენებული. და მხოლოდ დაფიქრდით, ყველაფერი, რაც ამ ფილმში ხდება, პატარა სუმატრული ვირთხა მაიმუნმა გამოიწვია. თუ რომელიმე „ბოროტი მკვდრების“ (Evil Dead) ფილმი მოხვდებოდა ამ სიაში, ალბათ ელოდით, რომ ეს იქნებოდა სემ რაიმის ორიგინალი, თავისი არეული დემონური დნობებით, ან „ბოროტი მკვდრები II“ (Evil Dead II), თავისი სისხლის წყალდიდობით… მაგრამ სინამდვილეში ეს არის 2013 წლის „ბოროტი მკვდრები“ (Evil Dead), რეჟისორი ფედე ალვარესი, რომელიც ინახავს არაოფიციალურ რეკორდს ყალბი სისხლის ყველაზე დიდი რაოდენობის გამოყენებისთვის კინოწარმოებაში. ალვარესმა ინტერვიუებში განაცხადა, რომ 50 000 გალონი ყალბი სისხლი მხოლოდ ფილმის კულმინაციის დროს იქნა გამოყენებული, სადაც სისხლი სიტყვასიტყვით წვიმს ციდან. სხვა ცნობებში ნათქვამია, რომ მთელ ფილმში გამოყენებული ყალბი სისხლის საერთო რაოდენობა 70 000 გალონია. ორიგინალში დაახლოებით 300 გალონი იყო გამოყენებული, ამიტომ რეჟისორებმა ამ მხრივ საქმე სრულიად ახალ დონეზე აიყვანეს.