ალბათ რთულია ისეთი ვიდეოების შექმნა, რომლებიც ICE-ის (იმიგრაციისა და საბაჟო სამსახური) ძალისხმევას უკეთებს რეკლამას, რომლის მიზანიც ამერიკის უფრო „თეთრ“ და სავალალო ადგილად გადაქცევაა. არა რეალური ძალისხმევის თვალსაზრისით – თეთრი სახლის PR განყოფილება, როგორც ჩანს, ამ მასალას საძაგელი, ხელოვნური ინტელექტის დახმარებით, ავტოპილოტზე აწარმოებს. მაგრამ კონცეპტუალურად, როგორ უნდა მოახერხო კარგი მუსიკის დადება ვიდეოებზე, სადაც პოლიციის აკადემიის მიერ უარყოფილი ადამიანები მიგრანტებს აწუხებენ და აკავებენ, მაშინ როცა ყველა, ვინც კარგ მუსიკას ქმნის, აქტიურად გძულს? ეს იქცა განმეორებად ციკლად, რომელიც დონალდ ტრამპის მეორე ადმინისტრაციის პერიოდში რამდენჯერმე შეინიშნებოდა: ვრცელდება ვიდეოები ჩაშენებული სიმღერებით, ჯგუფები აპროტესტებენ, ხოლო მემარჯვენეები ამას ეროვნული პოლიტიკის ფარგლებში ტროლინგის უახლეს გამოვლინებად მიიჩნევენ. ახლა Radiohead გახდა უახლესი ჯგუფი, რომელსაც მოუწია ამ გამაღიზიანებელ „კარუსელზე“ ასვლა. ჯგუფმა დღეს განცხადება გაავრცელა ICE-ის ვიდეოს საპასუხოდ, რომელშიც მათი 1997 წლის სინგლი „Let Down“ იყო გამოყენებული. Billboard-ის ცნობით, ჯგუფმა სიმღერის გამოყენებასთან დაკავშირებით – ICE-ის Twitter-ის ვიდეოში, რომელიც თითქოსდა „ათასობით ამერიკულ ოჯახს“ აჩვენებს, რომლებიც, სავარაუდოდ, არალეგალური იმიგრანტების ქმედებებით დაზარალდნენ – განაცხადა: „ვითხოვთ, რომ ICE-ის სოციალური მედიის ანგარიშის მმართველმა მოყვარულებმა ეს ვიდეო წაშალონ. ეს სასაცილო არ არის, ეს სიმღერა ჩვენთვის და სხვა ადამიანებისთვის ბევრს ნიშნავს და თქვენ არ გაქვთ უფლება, ის ბრძოლის გარეშე მიითვისოთ.“ ჯგუფის განცხადება შემდეგ მაქსიმალურად მკვეთრი ნოტით დასრულდა: „ასევე, წადით და თავი მოიტყანით.“ ეს ფენომენი იმდენად გავრცელებულია, რომ ვიკიპედიაში არის გვერდი „მუსიკოსები, რომლებიც დონალდ ტრამპის მიერ მათი მუსიკის გამოყენებას ეწინააღმდეგებიან“, მათ შორის რამდენიმე, ვინც უშუალოდ გააპროტესტა ICE-ის მიერ მათი სიმღერების ვიდეოებში გამოყენება. მათ შორისაა ოლივია როდრიგო, საბრინა კარპენტერი, SZA და სხვები, რომელთაგან ზოგიერთმა მოახერხა ვიდეოების წაშლა DMCA-ის მოთხოვნების გამოყენებით. მიუხედავად ამისა, გასაგებია, რატომ აგრძელებენ ICE-ის „სოციალური მოძალადეები“ ამ კონკრეტულ ნაბიჯს: ის არსებითად უშედეგოა, იწვევს მცირე ყურადღებას და, რაღაც გაურკვეველი ფორმით, სავარაუდოდ „ლიბერალებს აღიზიანებს.“ მათ, რა თქმა უნდა, სძულთ, ნაწილობრივ მაინც, იმის გამო, რომ ლიბერალები აკონტროლებენ იმ უცხო ძალას, რომელიც ცნობილია როგორც „მუსიკა, რომელიც სრულ და ტოტალურ ნაგავს არ ჰგავს.“ © 2026 Paste Media Group. ყველა უფლება დაცულია.