მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს ყველა ფილმი სამოქმედო ჟანრს განეკუთვნება, თუმცა ბევრი მათგანი სხვადასხვა ჟანრის ელემენტებსაც აერთიანებს. „ადამიანი-ჭიანჭველა“ ძარცვის შესახებ ფილმია, „დოქტორი სტრეინჯი სიგიჟის მულტივერსიაში“ საშინელებათა ფილმია, ხოლო „თორბოლტების*“ მსგავსი პროექტები სევდიანი ელფერისაა. მიუხედავად ამისა, ყველაზე სევდიანი ფილმი ამავდროულად ყველაზე სასაცილოც გამოდგა. ეს არის „გალაქტიკის მცველები ტომი 2“. შთამბეჭდავია, თუ როგორ ახერხებს ფილმი ერთდროულად იყოს უცნაური, საფუძველი ჩაუყაროს ფრენჩაიზის მომავალს და ამავე დროს, მარველის სამყაროს ფილმებიდან ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე დრამა გადმოსცეს. ფაქტობრივად, მრავალი ასპექტი სწორედ ამ ფილმს აქცევს MCU-ის ყველაზე სევდიან ფილმად. „გალაქტიკის მცველები ტომი 2“-ის ყველაზე სევდიან მომენტებზე საუბრისას, დასასრულით უნდა დავიწყოთ. ეგოს დამარცხების შემდეგ, პიტერ კვილს მისი მშვილებელი მამა, იონდუ იხსნის, რომელიც საკუთარ სიცოცხლეს სწირავს, რათა პიტერმა იცოცხლოს. ეს თავისთავად გამანადგურებელი სცენაა, თუმცა შემდგომი ეპიზოდები კიდევ უფრო მეტ ცრემლს იწვევს. იონდუს ძველი მეგობრები მის „მაძარცველების“ (Ravager) დაკრძალვაზე გამოცხადდებიან. ვიზუალური ეფექტები ულამაზესია, ისევე როგორც ის ფაქტი, რომ ადამიანები, რომლებმაც ზურგი აქციეს მას, სიმართლის გაგების შემდეგ გამოჩნდნენ და პატივი მიაგეს. თუმცა, ნამდვილი დარტყმა რეაქტიული ენოტისგან მოდის. რეაქტიულმა მთელი ფილმი გაატარა გარშემომყოფების მიმართ უხეშად ქცევაში, ამიტომ იმის დანახვამ, რომ იონდუს ახლობლები მის პატივსაცემად შეიკრიბნენ, მასზე იმოქმედა, რადგან თავად ასე ცუდად ექცეოდა მათ, ვინც აინტერესებდა. ის ფაქტი, რომ ფილმი რეაქტიული ენოტის სახეზე ჩამოსული ერთი ცრემლის კადრით მთავრდება, ასეთი სახალისო ფილმისთვის გასაკვირი და შემზარავია. ნებულა ამ ფილმის დიდ ნაწილში ცდილობს, იპოვოს გამორა და შური იძიოს მასზე. როდესაც ის საბოლოოდ იპოვის მას ეგოს პლანეტაზე და მის მოკვლას შეეცდება, მათ შორის ხელჩართული ბრძოლა იმართება. ნებულა ბრძოლას იგებს, თუმცა დის მოკვლამდე ჩერდება, კმაყოფილია იმის ცოდნით, რომ მან მოიგო. ისინი კამათობენ და როდესაც გამორა ნებულას ადანაშაულებს იმაში, რომ მას ყოველთვის მოგება სურს, ნებულა პასუხობს: „შენ იყავი ის, ვისაც მოგება უნდოდა, მე კი უბრალოდ და მინდოდა“. ეს ცრემლმდენი აღმოჩენაა, რომ ნებულას ნამდვილად აინტერესებს თავისი და. მისი ტრაგიკული ცხოვრება ნაწილობრივ ამ დანაკარგებით იყო გამოწვეული, რადგან თანოსი ამის გამო აწამებდა მას. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი სცენაა MCU-ის გლობალურ სქემაში, რადგან ამ მომენტიდან ნებულა და გამორა დები ხდებიან. ისინი ერთმანეთს ეხუტებიან ამ ფილმის ბოლოს, გამორა უარს ამბობს სულის ქვაზე ნებულას გადასარჩენად „შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომში“ და მათ კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ „ტომი 3“-შიც, სხვა გამორასთან ერთად. დრაქსი ხშირად ცდილობს მაყურებლის გაცინებას, მაგრამ ის რეალურად ტრაგიკული პერსონაჟია. ადრეული ეტაპიდან ვიგებთ, რომ რონანმა მოკლა მისი ცოლი და ქალიშვილი, თუმცა ამის უკან თანოსი იდგა. „ტომი 2“-ში დრაქსს სასაცილო, მაგრამ გულწრფელი საუბარი აქვს მანტისთან. ის აღნიშნავს, რომ მანტისი მის ქალიშვილს ახსენებს, მისი უმანკოების გამო. შემდეგ მანტისი დრაქსს ეხება და ემპათიის ძალას იყენებს, რათა იგრძნოს ის, რასაც ის განიცდის. მანტისი მაშინვე ცრემლებად იღვრება, დრაქსი კი მშვიდად ზის. ეს მაყურებელს აგებინებს, რომ დრაქსი ამ ემოციურ ტვირთს ყველგან თან ატარებს. ბევრი ფილმი, განსაკუთრებით MCU-ში, ემოციურ მომენტებს წინა პლანზე აყენებს, ამიტომ ეს დახვეწილი სცენა გამამხნევებელია. მათ არ სჭირდებათ ამის ხაზგასმა, რათა გაგაგებინონ, თუ რამდენად სევდიანია დრაქსი ყოველთვის, მიუხედავად მისი სასაცილო მხარისა. ეს ასევე დრაქსის არკს „გალაქტიკის მცველები ტომი 3“-ის ბოლოს უფრო მძაფრს ხდის. ნებულა ეუბნება მას, რომ ის არ დაბადებულა დამანგრეველად; ის დაიბადა მამად და ეს დრაქსის საერთო ისტორიის სრულყოფილი დასასრულია. „გალაქტიკის მცველები ტომი 2“ ყველაზე სევდიან MCU ფილმებს შორის ხშირად არ მოიხსენიება მისი უცნაური ბუნების გამო. ფილმი სავსეა ზოგიერთი გაზვიადებული მომენტით, რომლებიც სულელურია და აშკარად კომედიური ეფექტისთვისაა შექმნილი, თუნდაც ყველა მათგანი არ მუშაობდეს. ჩვენ ვუყურებთ, როგორ იჭიმება რეაქტიული ენოტის, იონდუს, გრუტის და კრაგლინის სახეები, როგორც მულტფილმში, როდესაც ისინი „ნახტომის წერტილებში“ მოგზაურობენ. ჩვენ ვუსმენთ უსასრულო ხუმრობებს Taserface-ის სახელის შესახებ. ბეიბი გრუტის ყოველი სცენა იმდენად საყვარელია, რომ დიდხანს სევდიანი ვერ იქნებით. მთავარ ბოროტმოქმედს პიტერი Pac-Man-ად გადაქცევით ამარცხებს. ეს არ არის ისეთი რამ, რასაც ძლიერ ემოციური ფილმისგან ელოდებით, რაც „გალაქტიკის მცველები ტომი 2“-ის გენიალურობის ნაწილია. კრედიტების დასასრულს, თქვენ კარგად გაერთეთ და ბევრი იცინეთ, თუმცა ალბათ ცრემლებს ვერ იკავებთ.