Resident Evil Requiem-ის დასრულების შემდეგ, შემიძლია ვთქვა, რომ ძალიან ცოტას ვნანობ. მიუხედავად იმისა, რომ 100%-იანი დასრულებისთვის არ მითამაშია, მისი რუკები საკმარისად შევისწავლე, რათა საკმაოდ ამომწურავი გამოცდილება მიმეღო, და იმდენჯერ მოვკვდი, რომ ბევრი სახალისო ანიმაცია დავაფასე, რაც სხვა შემთხვევაში გამომრჩებოდა. თუმცა, ამ პროცესში, სრულიად თავიდან აცილებადი მიზეზის გამო, საჭიროზე ცოტა მეტი დრო დავკარგე. Resident Evil Requiem-ში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი არჩევანი თავიდანვე ხდება. თამაშის დაწყებამდე უნდა აირჩიოთ სირთულის დონე, სადაც პირველი თამაშისთვის ხელმისაწვდომია 'კეჟუალი' (Casual), 'მოდერნი (სტანდარტი)' (Modern (Standard)) და 'მოდერნი (კლასიკური)' (Modern (Classic)) ვარიანტები. მე ავირჩიე 'მოდერნი (კლასიკური),' რასაც საერთოდ არ ვნანობ, თუმცა ვნანობ, თუ როგორ მივუდექი მას. მათთვის, ვინც არ იცნობს, 'მელნის ლენტები' (Ink Ribbons) Resident Evil-ის კლასიკური რესურსია, რომელიც ადრეულ თამაშებში შენახვისთვის იყო საჭირო. Resident Evil Requiem-ის კლასიკური რეჟიმი ამ მოთხოვნას აღადგენს გრეისისთვის, რაც იმას ნიშნავს, რომ ყოველ ჯერზე, როცა მასში თამაშისას თამაშს შეინახავთ, ერთი 'მელნის ლენტი' დაგჭირდებათ (ლიონი, აღსანიშნავია, გამონაკლისია). ეს რესურსების გონივრული მართვის გამოცდაა, რადგან არასწორ დროს 'მელნის ლენტების' ამოწურვამ შეიძლება თამაში მნიშვნელოვნად გაართულოს. მე ნათამაშები მაქვს Resident Evil 1, 2 და 3 ორიგინალ მოწყობილობებზე, ამიტომ თავს 'მელნის ლენტების' ვეტერანად მივიჩნევ. თუმცა, ვერასდროს გაიგებთ, რამდენი ლენტს მოგცემთ თამაში და მე Requiem-ის თამაში გარკვეულწილად ფრთხილი მიდგომით დავიწყე. ტიტრების შემდეგ, აქ ვარ იმისთვის, რომ მოგიწოდოთ, იყოთ ცოტა უფრო გაბედულები, ვიდრე მე ვიყავი. გასაგებად რომ ვთქვა, არ ვგულისხმობ, რომ 'მელნის ლენტები' უგონოდ უნდა დახარჯოთ. ისინი მაინც შეზღუდული რესურსია და არ უნდა დახარჯოთ წვრილმანებზე. თუმცა, როცა ნამდვილად ფიქრობთ, რომ გაქვთ მისი გამოყენების მიზეზი, აუცილებლად უნდა გააკეთოთ ეს. ამას ორი დიდი მიზეზი აქვს. პირველი არის ის, თუ როგორ ანაწილებს Requiem თავის 'მელნის ლენტებს.' ორიგინალური Resident Evil-ის ზოგჯერ არათანმიმდევრული განლაგების ნაცვლად, Requiem ირჩევს თანმიმდევრულობას და ყოველ ახალ საბეჭდ მანქანასთან ერთად 'მელნის ლენტს' ათავსებს. არ არის საჭირო ფიქრი იმაზე, რომ მომდევნო საბეჭდი მანქანისთვის შეინახოთ ერთი, რადგან სიუჟეტში წინსვლისას ყოველთვის შეგიძლიათ ჩანაცვლებაზე იმედი გქონდეთ. მეორე მიზეზი ცარიელი 'მელნის ლენტების' ქილების დამატებაა. სანამ დამზადების ციკლში ჩაერთვებით, მათ ბევრს არ გამოიყენებთ, რამაც შეიძლება 'მელნის ლენტების' საწყისი მარაგი ცოტა მწირი მოგეჩვენოთ. თუმცა, მალე, თქვენ დაიწყებთ სისხლისა და ცარიელი ქილების გაერთიანებას ფუნქციური 'მელნის ლენტების' შესაქმნელად, რაც გაცილებით მეტ საშუალებას მოგცემთ. აქ მაინც არის გარკვეული რესურსების მართვა, რადგან სისხლი სხვა მიზნებისთვისაც შეიძლება იქნას გამოყენებული. საბედნიეროდ, Resident Evil Requiem-ში ბევრი სისხლია. ქილის ქილაზე შევსება მარაგს არ ამოწურავს, რაც საკმარისზე მეტს დაგიტოვებთ სხვა სასარგებლო ნივთების დასამზადებლად აქეთ-იქით. ცარიელი ქილების არსებობის შემთხვევაშიც კი, შესაძლებელია 'მელნის ლენტების' ამოწურვა, მაგრამ ეს შეიძლება არ იყოს ისეთი დიდი პრობლემა, როგორც ფიქრობთ. თუ მოგვიანებით ცოტა შეგაკლდებათ, სავარაუდოდ, უფრო მოკლე მანძილებს გაივლით ან ნაცნობ ტერიტორიაზე იმოძრავებთ, შესაძლოა, სასარგებლო განახლებებითაც კი. არ არსებობს საშინელი შეფერხება, რომელიც აიძულებს თქვენ, დაწვათ 'მელნის ლენტების' მასიური მარაგი, ამიტომ დაგროვება საჭირო არ არის. რატომ არის ეს ყველაფერი მნიშვნელოვანი? ისე, თუ თქვენ ისეთ ფრთხილ მიდგომას აირჩევთ, როგორიც მე მქონდა, შეიძლება ბევრად მეტი დრო დაკარგოთ. თავიდანვე, ჩემმა სიფრთხილემ 'მელნის ლენტებთან' დაკავშირებით, პროგრესში რამდენიმე სერიოზული შეფერხება გამოიწვია. მიუხედავად იმისა, რომ ცოტა ხნის წინ Resident Evil 7 და Village მარტივად გავიარე, Requiem-ში საკმაო რაოდენობით მოვკვდი, ძირითადად კონტროლერზე მოუხერხებლად მოძრაობის გამო, ვიდრე მაუსით დამიზნების ნაცვლად. უფრო ხშირი შენახვის გარეშე, ამ სიკვდილებიდან რამდენიმე განსაკუთრებით მტკივნეული იყო. რა თქმა უნდა, Resident Evil Requiem-ის თამაში 'მოდერნი (კლასიკური)' დონეზე სულაც არ არის აუცილებელი, და მათ, ვისაც განსაკუთრებით არ მოსწონს პროგრესის შეფერხების იდეა, უმჯობესია თავი აარიდონ მას. თუმცა, ფრენჩაიზის ვეტერანებისთვის, ეს შეიძლება იყოს ნოსტალგიური სიამოვნება, და დაძაბულობის ზრდა შეიძლება ღირებული იყოს მაშინაც კი, თუ ძველებური Resident Evil არასდროს გითამაშიათ. ავტომატური შენახვის გარეშე, ყოველი შეტაკება უფრო მეტ წონას იძენს, რაც ხაზს უსვამს გადარჩენის მექანიკას და ზრდის შიშს. ამ გაგებით, ჩემი შეცდომა სრული დანაკარგი არ ყოფილა. როდესაც თამაშის ხანგრძლივი მონაკვეთები ხანდახან სასწორზე იყო დადებული, 'მელნის ლენტების' გამოყენებისადმი ჩემმა თავშეკავებამ კიდევ უფრო ინტენსიური გამოცდილება შექმნა. თუ ეს თქვენთვის კარგი ჟღერს, მაშინ არავითარ შემთხვევაში არ ისწავლოთ ჩემი შეცდომისგან. წინააღმდეგ შემთხვევაში, გაითვალისწინეთ: გამოიყენეთ ეს 'მელნის ლენტები' ზედმეტი ეჭვის გარეშე და გადაარჩინეთ თავი პროგრესის მყისიერი დაკარგვის ტკივილისგან. Resident Evil Requiem-ს თავისთავად საკმარისი გამოწვევები აქვს, ამიტომ არ არის საჭირო ჩემი მაგალითის მიბაძვა და სრულიად ზედმეტი გამოწვევების დამატება. გვსურს მოვისმინოთ თქვენი აზრი! გააზიარეთ თქვენი მოსაზრებები ქვემოთ მოცემულ კომენტარების განყოფილებაში და გახსოვთ, შეინარჩუნოთ პატივისცემა. დისკუსია ღიაა. იყავით პირველი, ვინც საკუთარ აზრებს გამოთქვამს.