გოდზილასა და კინგ კონგთან დაკავშირებით სწრაფად გავარკვიოთ ერთი რამ: არავითარ შემთხვევაში არ ხართ ვალდებული, „ხელი ჩამოართვათ მათ“. თუმცა, რაც არ უნდა ვთქვათ ჩვენს საყვარელ ტიტანებზე, მათ ნამდვილად იციან, როგორ დატოვონ შთაბეჭდილება. სამწუხაროდ, იგივეს ვერ ვიტყვით სერიალ „მონარქი: მონსტრების მემკვიდრეობა“-ზე. 2023 წელს მისი დებიუტისას, Apple TV+-ის სერიალი შეეცადა, ამ ზე-პოპულარული კაიჯუსა და მათი „მონსტრების სამყაროს“ ბლოკბასტერების პოპულარობით ესარგებლა. როდესაც Legendary Television-მა შემქმნელებს, მეტ ფრაქშენსა და კრის ბლექს, დაავალა, შეექმნათ სერიალი, რომელიც გრანდიოზულ და მასშტაბურ ფილმებს შორის იქნებოდა მოქცეული, ეს ალბათ არ იყო ყველაზე აშკარა მიმართულება. იმის ნაცვლად, რომ უბრალოდ მარტივად აღსაქმელი შოუ აეგოთ მონსტრებზე მონადირე ორგანიზაცია Monarch-ის ირგვლივ, შემოქმედებითმა ჯგუფმა მთელი სეზონი დახარჯა საიდუმლო ყუთის შექმნაზე, რომელიც გაჟღენთილი იყო დანგრეული ოჯახებით, გაყოფილ დროის ხაზებით, სასიყვარულო სამკუთხედებითა და კონკურენტი ტექნოლოგიური კომპანიებით... და მხოლოდ ხანდახან ჩნდებოდნენ დიდი გოდზილა ან მსოფლიოს მერვე საოცრება, როგორც დამატება. მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანებზე ორიენტირებული მელოდრამისა და დიდი ბიუჯეტის მქონე სანახაობრივი შოუს ეს ბალანსი (უმეტესწილად) წინა სეზონში მუშაობდა, „მონარქის“ მეორე სეზონი ვეღარ ახერხებს წარმატების იგივე რეცეპტის გამეორებას. მიუხედავად იმისა, რომ ბლეკმა შოუს ერთადერთი ხელმძღვანელის პოზიცია დაიკავა, სერიალი ზედმეტად ბევრი კონკურენტი პრიორიტეტის ქვეშ აღმოჩნდა. მსახიობთა ანსამბლი კიდევ უფრო ფართოა, მასშტაბი ნამდვილი მხატვრული ფილმის ღირსია, ხოლო Apple-ის განკარგულებაში არსებული ხარჯები საკმარისია Toho-ს ფილმების უმეტესობას სახე აუწითლოს. მაგრამ რა მიზნით? სამწუხაროდ, რაღაც თითქოს დაიკარგა სცენარისტთა ჯგუფის ინტერესებსა და იმას შორის, რაც ამ სამყაროში მართლაც ყველაზე საინტერესოა: თავად ტიტანები. ყველა ხელოვნურად შექმნილი პიროვნებათაშორისი კონფლიქტი, პერსონაჟების მოულოდნელი ცვლილებები და გამაღიზიანებლად დამალული მოტივაცია მსოფლიოში ვერ ჩაანაცვლებს ნარატივს, რომელიც ვერასდროს ახერხებს სრულად დამაკმაყოფილებლად შეკრებას — ან ვერ აწვდის მაყურებელს იმ მონსტრულ ქაოსს, რისთვისაც ისინი სერიალს უყურებენ. „მონარქი“ არსებითად აგრძელებს იქიდან, სადაც პირველი სეზონი დასრულდა: ჩვენი მთავარი გმირები ბრუნდებიან მისტიკური ტიტანების სამყაროდან, რომელიც ცნობილია როგორც Axis Mundi. ანა სავაის ქეით რანდა, მარი იამამოტო, როგორც მისი ახალგაზრდა ბებია კეიკო, რომელიც 1950-იანი წლებიდან ახალი მოსულია (ეს გრძელი ამბავია), და კირსი კლემონსი, როგორც მეი, უვნებლად იქნა გადარჩენილი, თუმცა მხოლოდ მას შემდეგ, რაც იძულებულნი გახდნენ, ბოლო მომენტში დაეტოვებინათ მოხუცი ლი შოუ (კურტ რასელი). როდესაც ქეითის ქმედებები, რათა იგი უკან დაებრუნებინა, უნებლიეთ გაათავისუფლებს საშიშ Titan X-ს, საცეცებიან მონსტრს, რომელიც მასობრივი მსხვერპლის საფრთხეს ქმნის, რეალურ სამყაროში, სეზონის დანარჩენი ნაწილი დროის წინააღმდეგ რბოლად იქცევა, რათა თავიდან იქნას აცილებული კიდევ ერთი „G-Day“-ის დადგომა. მიუხედავად იმისა, რომ დროში ნახტომი, სულ მცირე, იძლევა საშუალებას „შურისმაძიებლები: დასასრულის თამაში“-ს სტილის ინტროსპექციისთვის იმის შესახებ, თუ რა გამოტოვეს პერსონაჟებმა — დროის გაჭიმვის რაღაც უცნაური ეფექტის გამო ჩვენი პერსონაჟები ორი გრძელი წლის შემდეგ, 2017 წლის „ძველ დროში“ ჩნდებიან, ასე რომ, უნდა წარმოვიდგინოთ, რომ ისეთი მოვლენები, როგორიცაა ბრექსიტის რეფერენდუმი და ტრამპის პრეზიდენტობა, შოკისმომგვრელი იყო — მეორე სეზონი სხვაგან ძლიერად იბრძვის. ვინაიდან ეს ხდება 2014 წლის „გოდზილას“ მოვლენების შემდეგ, მაგრამ Monster-Verse-ის ნებისმიერ გაგრძელებამდე, მოემზადეთ ტიტანების კონტროლის მზაკვრული გეგმის შესახებ ყოველგვარი აშკარა მინიშნებებისა და თვალის ჩაკვრისთვის... რაც ძირს უთხრის იმ ფაქტს, რომ ჩვენ უკვე ვიცით, როგორ ჩაიშალა ეს სანახაობრივად Mechagodzilla-სთან ერთად „გოდზილა კონგის წინააღმდეგ“ ფილმში, 2021 წელს. მაგრამ ყველაზე დიდი ნაკლი არის ის დრო, რომელიც საკმაოდ მოსაწყენ სიუჟეტურ ხაზებს ეთმობა. Titan X-ის საიდუმლო სეზონის დასაწყისში საკმაო იმპულსს აგროვებს, მაგრამ ეს მალე ქრება, რადგან ჩვენი ანსამბლი უინტერესო და უშინაარსო ქვე-სიუჟეტებზე ტრიალებს: Monarch-სა და კონკურენტ ტექნოლოგიურ კომპანიებს შორის მწიფდება მეტოქეობა, ძარცვა Apex Cybernetics-ში და ქეითსა და Titan X-ს შორის უცნაურად ნაკლებად გამოკვლეული კავშირი. მიუხედავად ამისა, კეიკოს, მისი საყვარლის ბილის (ანდერს ჰოლმი) და მესამე „ბორბლის“ ლის (უაიეტ რასელი) სხვადასხვა ფლეშბექები ათწლეულების განმავლობაში კვლავაც მთავარ ღირსშესანიშნაობად რჩება, ისევე როგორც უაიეტისა და კურტ რასელის საყვარელი „სტანტ ქასთინგი“ ერთი და იმავე პერსონაჟის ახალგაზრდა და ხანდაზმულ ვერსიებად. ყველა მსახიობი აქ ისე ერთვება როლში, რაც სხვაგან აკლია, სავარაუდოდ იმის გამო, რომ მათ უფრო ძლიერი და ემოციური მასალა აქვთ სამუშაოდ. მიუხედავად ამისა, ესეც კი მიანიშნებს მეორე სეზონში მოახლოებულ პრობლემებზე. შესაძლებელია თუ არა საერთოდ ზედმეტად ბევრი ფიქრი შოუზე, რომელიც მოგვითხრობს რადიოაქტიურ ხვლიკს, დიდ მაიმუნსა და გააფთრებულ რვაფეხა მონსტრს შორის მოქცეულ პაწაწინა ადამიანებზე? „მონარქმა“ შესაძლოა როგორღაც იპოვა ამის გზა. ყველაზე თანმიმდევრული ნარატივი მრავალი „გოდზილას“ ან „კინგ კონგის“ ფილმის ირგვლივ არის ის, რომ ადამიანები არასდროს არიან საკმარისად საინტერესოები, ისინი მხოლოდ დეკორაციებად და მომავალი კაიჯუს ბრძოლების მსხვერპლებად არიან განლაგებული. Apple TV+-ის სერიალი, როგორც ჩანს, ამ კარგად დასაბუთებულ კრიტიკას გულთან ახლოს იღებს, მაგრამ თითქოს მეტისმეტად გადადის სპექტრის მეორე უკიდურეს მხარეს. იმ რისკის ფასად, რომ დავაკრიტიკო ძვირადღირებული პროდუქცია იმის გამო, რომ ზედმეტ ყურადღებას უთმობს საკუთარ