„Adventure Time-დან“ „ავატარი: უკანასკნელი ჰაერის მბრძანებლამდე“, არსებობს არაერთი ეგრეთ წოდებული „საბავშვო შოუ“, რომელიც იმდენად ღრმა, შინაარსიანი და ინოვაციურია, რომ ყველა ზრდასრულმა უნდა ნახოს. სტიგმა, რომელიც სრულწლოვანი ადამიანის მიერ ბავშვებისთვის შექმნილი ტელევიზიის ყურებას ახლავს, ნამდვილად არსებობს, თუმცა ნებისმიერმა მშობელმა იცის, რომ არსებობს შესანიშნავი საბავშვო გადაცემები, რომლებსაც დანარჩენები უბრალოდ არ ვიცნობთ. ზოგიერთ საბავშვო შოუს, მაგალითად, „ღრუბელი ბობი“ (SpongeBob SquarePants), აქვს ტრანსგრესიული, სიურეალისტური იუმორი, რომელიც ყველა ასაკის მაყურებელს იზიდავს. ზოგიერთი მათგანი კი მძიმე თემებს ეხება ბავშვებისთვის განკუთვნილი მულტფილმის კონტექსტში, მაგალითად, „ვარსკვლავური ომები: კლონების ომები“ (Star Wars: The Clone Wars). ეს შოუები ბავშვებისთვის შეიქმნა და მათთვის შესანიშნავია, მაგრამ ყველა ზრდასრულმაც უნდა ნახოს. „ფინეასის და ფერბის“ (Phineas and Ferb) სიუჟეტი მარტივია: ამავე სახელწოდების ნახევარძმები ცდილობენ მაქსიმალურად გამოიყენონ ზაფხულის არდადეგები და ყოველ დღე რაიმე დასამახსოვრებელი გააკეთონ. მაგრამ ამ მარტივ კონცეფციაში სცენარისტებმა ბევრი იხალისეს. ფინეასის უფროსი და კენდისი ყოველთვის ცდილობს მის გამოჭერას, ხოლო მის შინაურ ცხოველს, იხვნისკარტას, ადგილობრივ სუპერბოროტმოქმედთან მუდმივი დაპირისპირება აქვს, და ის, თუ როგორ ერწყმის ეს მუდმივი ხუმრობები ერთმანეთს ყოველ ეპიზოდში, ყოველთვის შესანიშნავი სიურპრიზია. სასიამოვნოა ისეთი მხიარული, ოპტიმისტური და გამომგონებელი შოუს ყურება, როგორიცაა „ფინეასი და ფერბი“. „გარგოილები“ (Gargoyles) ურბანული ფანტაზიის შედევრია. ის მოგვითხრობს ზებუნებრივი რასის, გარგოილების შესახებ, რომლებიც დღისით ქვად იქცევიან. 1000-წლიანი მოჯადოების შემდეგ, შუა საუკუნეების შოტლანდიიდან რამდენიმე გარგოილი თანამედროვე ნიუ-იორკში იღვიძებს, სადაც ისინი ქალაქის ღამის მფარველები ხდებიან. 1990-იან წლებში პრემიერის დროს, „გარგოილები“ აღინიშნა ბევრად უფრო ბნელი ტონით, ვიდრე საშუალო საბავშვო გასართობი. ის შექსპირისეულ თემებს, „საპნის“ მელოდრამას და პრესტიჟული სატელევიზიო დრამისთვის შესაფერის რთულ სიუჟეტურ ხაზებს ეხება. საოცრად უცნაური „ჩვეულებრივი შოუ“ (Regular Show) უაღრესად პოპულარულია ახალგაზრდა მაყურებლებში, მაგრამ მისი ისტორია და პერსონაჟები რეალურად უფრო მეტად უკავშირდება ზრდასრულებს. ის მოგვითხრობს ორი 23 წლის უსაქმურის – ცისფერი ჯაფარას, სახელად მორდექაის, და ენოტს, სახელად რიგბის – ცხოვრებაზე, რომლებიც ადგილობრივ პარკში მებაღეებად მუშაობენ. მათ მეგობრებში შედიან პატარა აჩრდილი, უკვდავი იეტი და საღეჭი რეზინის ავტომატი. ყოველ ეპიზოდში მორდექაი და რიგბი სამუშაოს გვერდის ავლით უამრავ კომიკურ თავგადასავალში ეხვევიან. ის უფრო ზრდასრულებს ელაპარაკება, ვიდრე ბავშვებს (თუმცა ბავშვებსაც უყვართ). „ვარსკვლავურმა ომებმა“ მოახერხა პრიქველ ტრილოგიის გამოსყიდვა „კლონების ომებით“. „კლონების ომებმა“ აიღო ნაცნობი პერსონაჟები და კონცეფციები პრიქველებიდან და დაამტკიცა, თუ რამდენად დიდებულები შეიძლებოდა ყოფილიყვნენ ისინი უკეთესი სცენარით. ანაკინი, ობი-ვანი, პადმე და თუნდაც ჯარ ჯარი – ყველა უკეთესად იყო დაწერილი ამ სატელევიზიო შოუში. რესპუბლიკასა და სეპარატისტებს შორის შექმნილი კონფლიქტი მიუთითებს ნებისმიერი ომის უკან არსებულ ბოროტ მანქინაციებზე. ჯედაების საეჭვო ტაქტიკა კი ნებისმიერი ორგანიზებული რელიგიის ინდოქტრინაციის პროცესზე მიანიშნებს. „კიმ ფოსიბლი“ (Kim Possible) არის მაღალსიჩქარიანი, ჯეიმს ბონდის სტილის სამოქმედო თრილერი, რომელიც შერწყმულია საშუალო სკოლის ასაკობრივ ისტორიასთან. კიმი საიდუმლო აგენტია, რომელსაც მუდმივად ეძახიან მსოფლიოს ბოროტი სუპერბოროტმოქმედებისგან გადასარჩენად, მაგრამ ის ასევე უბრალო თინეიჯერია, რომელიც ცდილობს მოზარდობის კოშმარში ნავიგაციას. ყოველი ეპიზოდი აერთიანებს რეალისტურ საშუალო სკოლის სიუჟეტურ ხაზს შორეულ, სამყაროს გადამრჩენ ჯაშუშურ სიუჟეტთან. ეს უკანასკნელი ყოველთვის სასიამოვნოდ თვითშეგნებული ინტერპრეტაციაა ბონდის, „შეუსრულებელი მისიის“ (Mission: Impossible) და მსგავსი ფილმების ტროპების, მაგრამ პირველი უფრო ახლობელია, მხიარული და ემოციურად მიმზიდველი. „გრავითი ფოლსი“ (Gravity Falls) საბავშვო „ტვინ პიქსია“ (Twin Peaks). „ტვინ პიქსის“ მსგავსად, მისი მოქმედებაც უცნაურ პატარა ქალაქში ვითარდება, რომელიც სავსეა ზებუნებრივი არსებებითა და პარანორმალური მოვლენებით. სერიალი ფოკუსირებულია ძმასა და დას, რომლებიც გადადიან ამ ქალაქში, რათა იცხოვრონ თავიანთ დიდ ბიძასთან („ბიძიასტან“) სტენთან და დაეხმარონ მას ტურისტული ხაფანგის, „საიდუმლო ქოხის“ მართვაში. იქ ყოფნისას ტყუპები იკვლევენ ადგილობრივ საიდუმლოებებს და ცდილობენ გაარკვიონ ქალაქში არსებული უცნაურობების მიზეზები. „გრავითი ფოლსს“ უზარმაზარი ფანბაზა ჰყავს, რომელიც მოიცავს ბავშვებს, თინეიჯერებსა და ახალგაზრდა ზრდასრულებს. მისი სიურეალიზმი ყველა ასაკის მაყურებელში რეზონანსს იწვევს. ტიმ ბარტონის ფილმებთან და ადამ ვესტის ლაივ-ექშენ სატელევიზიო შოუსთან ერთად, „ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი“ (Batman: The Animated Series) ბეტმენის ერთ-ერთი ყველაზე არსებითი ეკრანიზაციაა. ჩრდილოვანი, ექსპრესიონისტული ანიმაცია ცოცხალ კომიქსს ჰგავს, ხოლო გვიანდელი, დიდებული კევინ კონროი ბნელი რაინდის დეფინიციური ხმაა (ისინი არკჰემის ვიდეო თამაშებისთვისაც კი დააბრუნეს). საუკეთესო ბეტმენის ისტორიების მსგავსად, „ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი“ არის განწყობილი დეტექტიური ნუარი, რომლის მოქმედებაც გოთემ სიტის ქუჩებში ხდება. ეს არ არის ბეტმენი ბავშვებისთვის; ეს უბრალოდ კლასიკური ბეტმენია. „ავატარი: უკანასკნელი ჰაერის მბრძანებელი“ (Avatar: The Last Airbender) არის სამოქმედო-სათავგადასავლო ფანტასტიკური სერიალი სუპერძალის მქონე საბრძოლო ხელოვნების ოსტატებზე, მაგრამ გაგიკვირდებათ, რამდენად ღრმა და შინაარსიანია ის. ელემენტარული სუპერძალები და საბრძოლო ხელოვნების სცენები არის ის, რაც ბავშვებს იზიდავს, მაგრამ შემქმნელებმა ეს იდეა გამოიყენეს მართლაც მძიმე თემების შესასწავლად. შოუ ეხება ომს, გენოციდს, ავტორიტარიზმს, გენდერულ უთანასწორობას, კლასობრივ უთანასწორობას, პოლიტიკურ კორუფციას და თავისუფალი ნების კონცეფციას.