1987 წელს, გასაოცარი წარმატების ისტორია, სათამაშოების ხაზზე აგებული მილიარდი დოლარის ღირებულების ფრენჩაიზი, ჰოლივუდის დაპყრობა სცადა. სამაგიეროდ, ის კინოგაქირავებაში ხმაურით ჩავარდა. არათუ ფული არ მოუტანია ან კრიტიკოსების მოწონება არ დაიმსახურა, არამედ სახელგანთქმული სტუდიის, Cannon Films-ის კუბოში ერთ-ერთი ბოლო ლურსმანი გახდა. მან ასევე მოიპოვა რეპუტაცია, როგორც მთელი ათწლეულის ერთ-ერთი ყველაზე უცნაური და დასამახსოვრებელი ფილმი. და მაინც, როდესაც საქმე ნოსტალგიასა და დაუვიწყარ უცნაურობას ეხება, მას კვლავაც დიდი ძალა აქვს. მოდით ჩვენთან ერთად ეტერნიაში... ან, უბრალოდ, კალიფორნიის შემთხვევით ქუჩაზე... რომ მოვყვეთ „სამყაროს მბრძანებლების“ (Masters of the Universe) გიჟურ ისტორიას. 1976 წელს სათამაშოების გიგანტმა Mattel-მა უარი თქვა 750 000 დოლარის ღირებულების შესაძლებლობაზე, გამოეყენებინა „ვარსკვლავური ომების“ (Star Wars) ფიგურების ლიცენზია. იმის ნაცვლად, რომ ეს სამუდამოდ ენანათ, გადაწყვიტეს ნულიდან შეექმნათ საკუთარი ფრენჩაიზი. მათ შეცვალეს უკვე არსებული „ბიგ ჯიმის“ (Big Jim) ფიგურა, თიხით გაზარდეს მისი ზომა და ახალი გმირის, ჰი-მენის (He-Man), თაბაშირის ჩამოსხმა შექმნეს. სახელი განზრახ იყო ზოგადი; ისეთი, რომელიც მოერგებოდა ნებისმიერ ფანტასტიკურ თავგადასავალს, რასაც მოიფიქრებდნენ. 1980-იანი წლების შუა პერიოდისთვის, სათამაშოებმა, ანიმაციურმა სატელევიზიო სერიალებმა და კომიქსებმა ჰი-მენი და „სამყაროს მბრძანებლები“ სავაჭრო იმპერიად აქცია. ბუნებრივია, შემდეგი ლოგიკური ნაბიჯი იყო ფილმი. ასე იქცევიან პოპულარულ ნივთებთან დაკავშირებით. იღებ ფილმს. ვისთან უნდა ეთანამშრომლათ, თუ არა Cannon-თან, სტუდიასთან, რომელიც დგას ისეთი კულტური ფილმების უკან, როგორებიცაა „მდუმარე ღამე, სისხლიანი ღამე“ (Silent Night, Bloody Night) და „ამერიკელი ნინძა 2“ (American Ninja 2)? ცნობილი იმით, რომ სწრაფად და იაფად ქმნიდა ველურ ჟანრულ ფილმებს, Cannon-მა „სამყაროს მბრძანებლები“ ბლოკბასტერულ ტერიტორიაზე გადასვლის შანსად მიიჩნია. მათ წარმოედგინათ მასიური ფანტასტიკური ეპოსი, რომელიც კონკურენციას გაუწევდა ჰოლივუდიდან გამოსულ ნებისმიერ ნამუშევარს. შემდეგ კი საბანკო ანგარიში შეამოწმეს. Cannon-მა დაიქირავა „ბნელი კრისტალის“ (The Dark Crystal) და „მუპეტების შოუს“ (The Muppet Show) სცენარისტი დევიდ ოდელი, რათა შეექმნა სათამაშოების იმპერიის ღირსი თავგადასავალი. მაგრამ ეტერნიის მითიური სამყაროს გაცოცხლება ძვირი აღმოჩნდა. გადაწყვეტილება? სიუჟეტის უმეტესი ნაწილის დედამიწაზე გადმოტანა. ეტერნიაში დარჩენის ნაცვლად, სკელეტორი (Skeletor) და მისი გუნდი ჰი-მენს (He-Man) მისდევენ განზომილებიანი პორტალით თანამედროვე ამერიკაში, მოწყობილობის, სახელწოდებით „კოსმოსური გასაღები“ (Cosmic Key), გამოყენებით. არცერთი ფანი არ ევედრებოდა ჰი-მენის 7-Eleven-ის გვერდით ხილვას, მაგრამ ეს მბზინავი დეკორაცია? ყველა ბავშვს უნდოდა ერთი. ბიუჯეტის შეზღუდვები ასევე ნიშნავდა, რომ არ იქნებოდა ბეთლ ქეთი (Battle Cat) და არც ორკო (Orko). როგორც ჩანს, ვეფხვის მწვანედ შეღებვაც კი ზედმეტი აღმოჩნდა. დიდებული სამეცნიერო ფანტასტიკა გადაიქცა „თევზი წყლიდან ამოღებული“ ტიპის ისტორიად, რომელიც კიდევ უფრო დაშორდა იმას, რისთვისაც ფანებმა რეალურად გადაიხადეს. რეჟისორად Cannon-მა აირჩია გარი გოდარდი (Gary Goddard), პირველად მხატვრული ფილმის რეჟისორი, რომელსაც თემატურ პარკებსა და ცოცხალ გასართობ შოუებში მუშაობის გამოცდილება ჰქონდა. უცნაური არჩევანი? შესაძლოა. მაგრამ ეს ხსნის, თუ რატომ ჰგავს ფილმი ზოგჯერ Universal Studios-ის ოდნავ არეულ ატრაქციონს. უფრო დიდი კითხვა: ვინ ითამაშებდა ჰი-მენს? პასუხი იყო დოლფ ლუნდგრენი (Dolph Lundgren), რომელიც ახლახანს გამოჩნდა ივან დრაგოს (Ivan Drago) როლში „როკი IV-ში“ (Rocky IV) და ამ როლით გაითქვა სახელი. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრს ის შთამბეჭდავ რუს ბოროტმოქმედად მიაჩნდა, ლუნდგრენი სინამდვილეში მრავალენოვანი ქიმიური ინჟინერიის კურსდამთავრებული იყო. მან 250 ფუნტამდე მოიმატა წონაში და მოემზადა ექვსი თვის განმავლობაში ძირითადად მეტალის სტრინგის ტარებისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ ის მთავარი გმირი იყო, მას საოცრად ცოტა დიალოგი ჰქონდა და იყო მცდელობა, მისი ხმაც კი გაეხმოვანებინათ. საბედნიეროდ, მისმა კონტრაქტმა ეს აღკვეთა. შედეგი? ოდნავ უხერხული დიალოგების წარმოთქმა, მაგრამ უდავო ფიზიკური დასწრება. თუ „სამყაროს მბრძანებლებში“ ერთი საყოველთაოდ აღიარებული შესრულება არსებობს, ის ფრენკ ლანჯელას (Frank Langella) ეკუთვნის სკელეტორის როლში. პატივცემულმა თეატრისა და კინოს მსახიობმა, ლანჯელამ მთელი გულით მიიღო როლი, შვილის პერსონაჟის სიყვარულით შთაგონებულმა. მან შეისწავლა დიქტატორები და შექსპირისეული ბოროტმოქმედები თავისი შესრულების ფორმირებისთვის, და ეს აშკარად ჩანს. თუნდაც მძიმე პროთეზებისა და თავის ქალას ნიღბის ქვეშ, ლანჯელა ფილმის ყველაზე თავდადებულ და თეატრალურ შესრულებას გვთავაზობს. მრავალი ფანისთვის, ის არის ეს ფილმი. მსახიობთა გუნდი სავსე იყო მომავალი და ნაცნობი სახეებით: კულისებში, წარმოების დიზაინი შეასრულა უილიამ სტაუტმა (William Stout), ხოლო ადრეულ კონცეპტუალურ ხელოვნებაში მონაწილეობდა „ვარსკვლავური ომების“ ლეგენდარული მხატვარი რალფ მაკქუარი (Ralph McQuarrie). ვიზუალურ ეფექტებზე Boss Film Studios-მა იმუშავა. მუსიკა ბილ კონტიმ (Bill Conti) დაწერა, რომელიც ცნობილია „როკისა“ (Rocky) და „კარატის ბიჭუნას“ (The Karate Kid) მუსიკით. მუსიკა ეპიკური იყო. ფილმი კი... ნაკლებად. 17-22 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით (მაღალი Cannon-ისთვის) სტუდია მჭიდროდ აკონტროლებდა წარმოებას. Mattel-იც აქტიურად იყო ჩართული, ნერვიულობდა თავისი სათამაშო ბრენდის დაცვაზე. პროდიუსერების თქმით, ფილმს წლების განმავლობაში აწუხებდა შეფერხებები. სათამაშოების გაყიდვები შემცირდა. იმპულსი გაქრა. Cannon-მა, სავარაუდოდ, შეაჩერა წარმოება დასრულებამდე, რის გამოც გოდარდი იძულებული გახდა ფილმის ნაწილები მინიმალური გუნდით დაესრულებინა. გავრცელებული ინფორმაციით, დასასრულიც კი შეამოკლეს სატესტო ჩვენებების შემდეგ. ეს იყო ქაოსი. 1987 წლის აგვისტოში გამოშვებული „სამყაროს მბრძანებლები“ მესამე ადგილზე გაიხსნა და საბოლოოდ 17 მილიონ დოლარზე ოდნავ მეტი შემოსავალი მოაგროვა, ძლივს დაფარა რა მისი ბიუჯეტი. „სუპერმენი IV: მშვიდობის ძიება“ (Superman IV: The Quest for Peace) წარუმატებლობასთან ერთად, ამ ფილმმა წვლილი შეიტანა Cannon-ის ფინანსურ კოლაფშში. კრიტიკოსები მკაცრები იყვნენ, მას „კონან ბარბაროსისა“ (Conan the Barbarian) და „ვარსკვლავური ომების“ დამაბნეველ ნარევს უწოდებდნენ. ყველაზე დიდი ქება? ფრენკ ლანჯელა.