არავინ არის კუნძული, თუნდაც თავისი განმარტოებული შუქურის რეზიდენცია მსოფლიოს დასასრულის „მარტო სახლშიდ“ გადააქციოს. მიუხედავად იმისა, რომ „Shelter“-ში ჯეისონ სტეტჰემის მიერ შესრულებული მკაცრი გმირი შეიძლება ისეთი ტიპი იყოს, ვისაც ძაღლის სახელის დარქმევაც კი ეზარება, ისეთი, რომელიც ჭიქებით სვამს არაყს, სანამ მარტო თამაშობს ჭადრაკს, მას მაინც აქვს მოქმედებითი გმირის ოქროს გული. ის ამ იანვარში გამოსული მეორე მოქმედებითი ფილმის მთავარი გმირია რეჟისორ რიკ რომან ვოსგან, რომლის (მეტად უარესმა) „Greenland 2“-მაც ასევე აწამა თავისი ერთგული და გაბოროტებული მამა-ფიგურა. ვოგი, კინემატოგრაფიაში უბრალოდ იანვრის მოქმედებითი ჟანრის „რაშმორის მთის“ – რომლის ვარსკვლავებიც ისეთივე უხეში და ქარაფშუტები არიან, როგორც მათი გრანიტის ეკვივალენტები – გამოკვეთით არ კმაყოფილდება; ის ასევე თავისთვის B-კინოს ნიშას იკავებს. უგემოვნო, მაგრამ ხელშესახები, „Greenland“-ის პირქუშ ადამიანურ დრამასა და იმ უხარისხო კლიშეებს შორის, რომლებსაც იმ ფილმმა მეტწილად გადალახა, „Shelter“ არის ვოს ბიუჯეტური ვერსია „ბურნის“ სტილის სუპერჯარისკაცზე, რომელიც იმ ცხოვრებაში ბრუნდება, რომელიც უკან მოიტოვა. სამწუხაროდ, ის თავის სასაცილო, ხაფანგებით სავსე კუნძულსაც ზედმეტად სწრაფად ტოვებს. როგორც ალბათ მიხვდით, იმის გათვალისწინებით, თუ რამდენად იშვიათად აწყობენ ჩვეულებრივი შუქურის მცველები თავიანთ სახლებს შემოჭრის შემთხვევაში, მეისონს (სტეტჰემი) გარკვეული წარსული აქვს. მის დანგრეულ კოშკში შუქი არასდროს ანთია და ნავი, რომელიც ზოგჯერ მარაგს უზიდავს, კოლეგის მიერ კი არა, ძველი სამხედრო მეგობრის მიერ იმართება. ეს მეგობარი და მისი ახალგაზრდა დისშვილი ჯესი (ბოდი რეი ბრეტნახი) ტალღებს უმკლავდებიან, რათა მეისონის კლდოვანი განდევნილობა საწვავით, საკვებითა და ალკოჰოლით შეავსონ, როგორც ჩანს, უფრო ვალდებულების გამო, ვიდრე სიყვარულის. მეისონი ასე ექცევა მათ, უგულებელყოფს, სანამ ქარიშხალი არ ამოვარდება და მათ გემს არ გადაატრიალებს. ის გადასარჩენად ყვინთავს – სულ მცირე, ჯესის მაინც იხსნის; ბოდიში, უსახელო ბიძია – მხოლოდ იმისთვის, რომ მისმა გმირობამ საბოლოოდ კონტინენტიდან არასასურველი ყურადღების მზარდი რაოდენობა მიიქციოს. სცენარისტ უორდ პარის ჯაშუშურ თრილერში მოვლენების განვითარება არც ისე დამაკმაყოფილებელი და ელეგანტურია. მას შემდეგ, რაც მეისონი და ჯესი იძულებულნი ხდებიან, გაიქცნენ კუნძულიდან, სადაც ყველა ხაფანგი გამართულად იმუშავებს და მისი სხვადასხვა მსხვერპლი დაიხვრიტება, სცენარის ნაკლებად შთამაგონებელი დაბრკოლებების უმეტესობას იწვევს ან ხსნის მოწინავე სათვალთვალო სისტემა სახელად T.H.E.A., რომელსაც MI6 იყენებს გაერთიანებული სამეფოს ყველა კამერაზე (იქნება ეს უსაფრთხოების კამერები, ტელეფონის კამერები თუ მანქანის ვიდეორეგისტრატორები) მისაწვდომად და რომელსაც ფილმი იყენებს ნებისმიერი მომდევნო სცენის გასამართლებლად. იმ ერთადერთი ადგილის დატოვებით, რომელმაც „Shelter“-ს ნამდვილად უნიკალური, იზოლირებული მისტიკა შესძინა, გაბრაზებული მკვლელი და მისი ახლად აღმოჩენილი, მეტისმეტად საყვარელი პალატა პროგნოზირებად გზას მიჰყვებიან – თუმცა, ის უფრო უხეშ გრუნტის გზას ჰგავს, ვიდრე მოასფალტებულ მაგისტრალს. რამდენადაც დუეტი ერთმანეთზე ზრუნვას სწავლობს, ვოგი და მისი „Greenland 2“-ის ოპერატორი მარტინ ალგრენი სტეტჰემის პირქუშ ნაოჭებსა და ბრეტნახის ცოცხალ ჭორფლებს კადრის ამავსებელ ახლო ხედებში იღებენ, მათ მისდევენ მკვლელები და მაყურებლის კლებადი სურვილი, გაიგოს, რა ხდება, ჯანდაბას. პირველი საკითხი ვლინდება ტალახიან უგზოობის მანქანის დევნაში, ქაოტურ ღამის კლუბის ჩხუბებში და სასტიკ დოკისპირა დაპირისპირებებში. ესენი პირველყოფილ ლტოლვას სასიამოვნო დაბალბიუჯეტიანი ტაქტილობით იკმაყოფილებენ. ეს უკანასკნელი საკითხი მოგვარებულია ნაომი ეკის MI6-ის აგენტის მიერ მართული მაღალტექნოლოგიური მონიტორების ბუნაგისკენ აუცილებელი, განმარტებითი გადასვლებით, რომელმაც ბილ ნაის ახლად გადაყენებული MI6-ის ხელმძღვანელის ადგილი დაიკავა. შედარებით ქარიზმატული მთავარი გმირებისგან შორს, ეს მსახიობები კლავიატურებთან სხედან და ცდილობენ, ხელახლა გაითამაშონ „ბურნის“ ყველაზე ნაკლებად მნიშვნელოვანი სცენები, რომლებიც მათ ბუნდოვნად ახსოვთ კვირა დღის შუადღისას USA არხზე ნახვის შემდეგ. „ღმერთო ჩემო, ეს ნამდვილად ის არის“, იტყვის ერთი აგენტი. მეორე აგენტი კლავიატურას აჩხაკუნებს საქმის ფაილის გასახსნელად – მაგრამ მოიცადეთ, რაღაც რიგზე არაა. საბედნიეროდ, ეს სცენები დიდხანს არ გრძელდება, რადგან უფრო მნიშვნელოვანი საქმეებია გასაკეთებელი: „Shelter“-ში სულ რაღაც 107 წუთია და თითქმის ამდენივე კლიშე. მაგრამ ექსტრემალური და მოქმედებითი ნაწილები სტეტჰემის მიერ ქარხნის მუშაკის გადამდგარი კომპეტენციით არის გადმოცემული, რომელიც ცვლაზე მოდის, ხოლო ბრეტნახის ზედმეტად მონდომებული შესრულება მისი გამომხატველი სახით არის დაბალანსებული. ისინი ღირსეული გუნდია საყურებლად, როგორ ასრულებენ თავიანთ მოვალეობებს, გადიან კრიმინალურ კონტაქტებსა და ძველ მეგობრებში, რომლებსაც ბოლო სიკეთე აქვთ მოსატანი. ფილმში ცივი სევდა იწყებს შეპარვას, მაგრამ არასოდეს სრულად არ ყინავს მას გულამდე, რადგან ეს ორი ადამიანი ხვდება, თუ რამდენად მარტო არიან ერთმანეთის გარეშე, და რადგან მეისონი ხვდება, რომ მისი მდევნელებიდან ნებისმიერი გადარჩენილი ერთ დღეს მის მსგავს სევდიან მამაკაცებად გადაიქცევა. ეს მხოლოდ წარმავალი იდეებია, ფილმის „ხვლიკის ტვინის“ მოთხოვნილების ზღვარზე მოციმციმე ქვედა დინებები, რომ მამა-ფიგურამ დაიცვას თავისი აღსაზრდელი ქალიშვილი, რომ ერთ დროს ცუდმა ბიჭმა გაანადგუროს ყველა ცუდი ბიჭი აქ და ახლა. „Shelter“ თავის უფრო ქვეწარმავლურ ფუნქციებს საკმარისად კარგად ასრულებს, რომ ვოგი იაფფასიანი ზამთრის თრილერების ამ სფეროში ჩააგდოს – შესაძლოა მას მიეცეს შანსი, კიდევ ერთი ან ორი გატანჯული სახე დაამატოს იმ რაშმორის მთას. რეჟისორი: რიკ რომან ვოგი სცენარისტი: უორდ პარი მთავარ როლებში: ჯეისონ სტეტჰემი, ბოდი რეი ბრეტნახი, ნაომი ეკი, ბილ ნაი გამოსვლის თარიღი: 2026 წლის 30 იანვარი © 2026 Paste Media Group. ყველა უფლება დაცულია.