ეს მიმოხილვა სრულ სპოილერებს შეიცავს სერიალ „შვიდი სამეფოს რაინდის“ ამ კვირის ეპიზოდიდან. ეპიზოდში „ხვალში“ (The Morrow) ნაცემი დანკი გადარჩენილის დანაშაულის გრძნობას ებრძვის პრინც ბეილორის სიკვდილის შემდეგ, ხმამაღლა ფიქრობს, რატომ შეიწყალეს ღმერთებმა ის, მაგრამ წაართვეს სიცოცხლე პრინცს. დანკის დაბალი თვითშეფასება, რომელიც რწყილების უბნიდანაა (Flea Bottom), აიძულებს მას თავი მაღალი წრის წარმომადგენლებზე ნაკლებად ღირებულად ჩათვალოს, თუმცა ამ სეზონში მას უნდა ესწავლა, რომ რაინდები და დიდგვაროვანი ლორდები ხშირად უბრალო მოკვდავებზე მეტად არაფრით არიან. დანკის დანაშაულის გრძნობა ასევე მომდინარეობს იქიდან, რომ ბეილორი, ისევე როგორც სერ არლანი პენიტრისა (Pennytree) მანამდე, მას სიკეთეს უჩვენებდა და მისთვის იბრძოდა. მაგრამ სერ ლიონელ ბარათეონი (Lyonel Baratheon) დანკს რეალობის შემოწმებას უტარებს თავიდანვე, აღნიშნავს, რომ როგორც ტარგარიენის პრინცი, ბეილორი უსაფრთხოდ უნდა ყოფილიყო და ეს თავად ის და დანკის შვიდი რაინდიდან სხვა წევრები იყვნენ, ვინც რეალურად რისკავდნენ სიცოცხლეს მისთვის. „და ღმერთები თაღლითს არ ემხრობიან“, - დასძენს ის. მიუხედავად იმისა, რომ სერ ლიონელის სცენები – და მოგვიანებით სცენა რეიმონ ფოსოვეისთან (Raymun Fossoway) და მის ახალ მეუღლესთან, რედთან – „შვიდი სამეფოს რაინდში“ იუმორს აბრუნებს, სეზონის ფინალი დიდწილად დრამატულ მოთხრობად რჩება, რადგან დანკი ებრძვის იმის მნიშვნელობის პოვნას, რაც მოხდა ეშფორდში (Ashford) და სად წავიდეს შემდეგ. ეგი კვლავ დანკის სკვაირი (squire) ყოფნას ითხოვს, რასაც ეგის მამა პრინცი მეკარიც (Maekar) უშვებს და სურს, რომ დანკმა მას თავისი ხმალი დაუფიცოს. დანკი უარს ამბობს და ამბობს, რომ პრინცებთან საქმე დაასრულა. ეგი იმედგაცრუებულია დანკით და ეჭვი ეპარება, რომ ის ის რაინდია, როგორიც ეგონა. ზოგჯერ ბავშვმა ზუსტად იცის, რა უთხრას ზრდასრულს, რათა ყველაზე მტკივნეულ ადგილას დაარტყას. მხოლოდ მაშინ, როდესაც პრინცი დეირონი (Daeron) არსებითად შეეხება ბუნება vs აღზრდის თემას დანკთან, გამოავლენს, რომ აერიონი (Aerion) ერთ დროს კარგი ბავშვი იყო, სანამ მონსტრად იქცეოდა, დანკი ხვდება, რომ შესაძლოა ეგზე გავლენა მოახდინოს, რათა დარწმუნდეს, რომ ის კიდევ ერთი ტარგარიენის ტირანი არ გახდება. თუმცა, თუ ამას გააკეთებს, ამას თავისი პირობებით გააკეთებს, მეკარს ეუბნება, რომ ეგი ისწავლის ისე, როგორც მან ისწავლა, ჰეჯ-რაინდის (hedge knight) სკვაირის ცხოვრებით. მეკარი ამას არ ეთანხმება; სამეფო სიამაყე და ტრადიციები მოითხოვს, რომ დრაკონის სისხლი (Blood of the Dragon) გლეხივით არ იცხოვროს. ან ყოველ შემთხვევაში, ეს მისი საბაბია. მეკარის როლის შემსრულებელს სემ სპრუელს (Sam Spruell) სეზონის საუკეთესო მომენტები აქვს ამ ფინალში, რაც ამ მამაში, რომელიც ოჯახით გაღიზიანებულია, დაჭრილ ადამიანობას ავლენს. როდესაც მეკარი ეგს აერიონის საწოლთან ხანჯლით მდგომს ხედავს – რა შესანიშნავი მომენტი იყო, როდესაც ეგი უყურებდა მის ხელახლა ამოსულ თეთრ თმას და არ სურდა თავის სასტიკ ძმას დამსგავსებოდა – ის არ პასუხობს სიბრაზით ან დასჯით, არამედ ნუგეშითა და თანაგრძნობით, ნაზად ადებს ხელებს უმცროსი ვაჟის მხრებზე. მას ესმის, რატომ აკეთებს ეგი იმას, რასაც აკეთებს ამ მომენტში და ზუსტად იცის, ვინ არის აერიონი. ეს წარმოუდგენლად ადამიანური სცენაა და ის ყველაფერი ერთი სიტყვის თქმის გარეშე ხდება, მაგრამ ბევრს ამბობს. როგორც მეკარი ეუბნება დანკს, როდესაც ის უარყოფს ეგის გზაზე წაყვანის შეთავაზებას, ეგი მისი უკანასკნელი ვაჟია. მას არ შეუძლია იმის ატანა, რომ რაიმე ცუდი დაემართოს. ეგს სხვა იდეები აქვს. საბოლოოდ, იმპულსური თაღლითი კიდევ ერთხელ ატყუებს დანკს, გარბის დანკის სკვაირი რომ გახდეს, ამბობს რა, რომ მეკარმა მას კურთხევა მისცა (რაც იუმორისტულ ბოლო კადრების სცენაში საერთოდ არ დასტურდება). დანკი და ეგი ახლა თავისუფალნი არიან, რომ იმოგზაურონ ცხრა სამეფოში თავგადასავლების საძიებლად. და როგორც სიმბოლურად გამოხატულია სერ არლანის აჩრდილის მათგან მოშორებით მიმავალი მწარე-ტკბილი საბოლოო გამოსახულებით, დანკი ახლა თავისი თავის ბატონი და საკუთარი რაინდია. სერიალ „შვიდი სამეფოს რაინდის“ მეორე სეზონი ჩემთვის ძალიან მალე უნდა მოვიდეს.