„ოფისის“ ვარსკვლავი გაერთიანდა „ტედ ლასოსა“ და „სქრაბსის“ შემქმნელ ბილ ლოურენსთან სერიალზე, რომელიც მამობისა და აკადემიური სამყაროს საკითხებს იკვლევს, რასაც HBO თავისი კომედიური ხაზის მთავარ საყრდენად მიიჩნევს. როგორც სატელევიზიო კომედიის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ ვარსკვლავს, სტივ ქარელს საკმაოდ ბევრ სცენარს უგზავნიან. თუმცა, ცოტამ თუ აიძულა ის, დაუყოვნებლივ დათანხმებოდა ისე, როგორც სერიალმა „რუსტერმა“, რომელიც ბილ ლოურენსმა და მისმა ხშირმა თანამშრომელმა, მეტ ტარსესმა დაწერეს. „წავიკითხე სცენარი და ეს იყო ერთ-ერთი საუკეთესო კომედიური პილოტი, რაც კი ოდესმე წამიკითხავს – წერტილი“, – განუცხადა ქარელმა The Hollywood Reporter-ს შოუს შესახებ პირველ ინტერვიუში. „პილოტების წერა ყველაზე რთულია. თქვენ ქმნით სამყაროს, აცნობთ მას აუდიტორიას და ეს უნდა გააკეთოთ სწრაფად, ეფექტურად, ისე, რომ არ გეგონოთ, თითქოს ეს ყველაფერი უკანა ისტორიაა – და ამავე დროს, სასაცილოც უნდა იყოს.“ პირველი ეპიზოდის დასრულების შემდეგ, ის მეუღლეს, ნენსი ქარელს (რომელიც ასევე მონაწილეობს შოუში), მიუბრუნდა და უთხრა: „მე თანახმა ვარ.“ ბოლო დროს ლოურენსს მსგავსი გავლენა აქვს, მან არაერთ მსახიობს – მათ შორის ჯეისონ სუდეიკისს („ტედ ლასო“), ჯეისონ სიგელს („შრინკინგი“) და ვინს ვონს („ცუდი მაიმუნი“) – საშუალო კარიერის მნიშვნელოვანი როლები შესთავაზა. როდესაც აღვნიშნე, რომ შემქმნელს წარმატების ზოლი აქვს, „ოფისის“ ყოფილმა ვარსკვლავმა ხუმრობით მიპასუხა: „ახლა თქვენ დაგვწყევლეთ“. ლოურენსიც გრძნობს ზეწოლას ამ პროექტზე: „ჩვენ ყველანი ამას ვაკეთებთ ჩვენს ქალიშვილებთან ურთიერთობის შესახებ – ასე რომ, თუ ეს საშინელი იქნება, გარკვეულწილად შეიძლება იმას ნიშნავდეს, რომ ცუდი მამა ვარ“, – ამბობს ის სიცილით. ყოველ შემთხვევაში, HBO, რომელიც 30-წუთიან შოუს 8 მარტს გამოუშვებს, თავიდანვე საკმაოდ თავდაჯერებული იყო. „ეს მაშინ მოხდა, როდესაც ჩვენი სერიების პორტფოლიოს განახლებას ვცდილობდით – ზუსტად მაშინ, როდესაც „მოთოკე შენი ენთუზიაზმი“ მთავრდებოდა, „ბარი“, „წმინდა ძვირფასი ქვები“ და „ვიღაც სადღაც“ დასრულების პირას იყო – და გვეგონა, რომ ეს ზუსტად იმ ნიშაში მოხვდა, რაც გვჭირდებოდა“, – ამბობს HBO-ს ვიცე-პრეზიდენტი ემი გრავითი, რომელიც ქსელში კომედიურ მიმართულებას ხელმძღვანელობს. „ეს საბოლოოდ მოგვცა შანსი, გვემუშავა ბილთან, რომელსაც დიდი ხანია აღფრთოვანებით ვუყურებდით, და იგივე ითქმის სტივზეც. ეს ნამდვილად აშკარა არჩევანი იყო, როგორც კი გავიგეთ, რომ ის ჰორიზონტზე გამოჩნდა.“ სერიალ „რუსტერში“ ქარელი გრეგ რუსოს როლს ასრულებს, პოპულარული, თუმცა ნაკლებად ქებული რომანების ბესტსელერ ავტორს, რომელშიც პერსონაჟს, როგორც მიხვდით, რუსტერი ჰქვია – და ისეთი ტიპია, როგორიც ავტორს სურს, რომ თავად იყოს: გმირი, ავტორიტეტული და ნაკლებად ჩაფლული განქორწინების შემდგომ ტკივილში. ის კარლ ჰიასენზეა დაფუძნებული, ვისთანაც ლოურენსი და ტარსესი დაუმეგობრდნენ მისი წიგნის „ცუდი მაიმუნი“ ტელევიზიისთვის ადაპტაციის შემდეგ. „მიუხედავად იმისა, რომ ის შესანიშნავ სასაცილო წიგნებს წერს, მას ამის გამო მცირედი არასრულფასოვნების კომპლექსი აქვს, როდესაც მას „რეალურ“ ავტორებთან ერთად მოიხსენიებთ“, – ამბობს ტარსესი. გრეგს იწვევენ სასაუბროდ ჰუმანიტარულ კოლეჯში, სადაც მისი პროფესორი ქალიშვილი, ქეთი (ჩარლი ქლაივი), პირადი კრიზისის შუაგულშია: მისი მეუღლე და კოლეგა, არჩი (ფილ დანსტერი), მას სამაგისტრო პროგრამის სტუდენტ სანისთან (ლორენ ცაი) ღალატობდა, და ქეთი, შურისძიების მიზნით, მის სახლს წვავს. ამიტომ გრეგი შეთანხმებას მიაღწევს დეპარტამენტის ენთუზიაზმით სავსე დეკანთან (ჯონ სი მაკგინლი): ის დარჩება მიწვეულ ლექტორად, თუ მისი ქალიშვილიც შეძლებს დარჩენას. „თავად შოუ, სულ მცირე, ნაწილობრივ მაინც ეფუძნება იმ ფაქტს, რომ მეტს, სტივს და მე ძალიან მჭიდრო ურთიერთობა გვაქვს ჩვენს ზრდასრულ ქალიშვილებთან. ეს ურთიერთობა რთულია, რადგან გინდა დაიცვა ისინი, სინამდვილეში კი, უბრალოდ საკუთარ თავს იცავ“, – ამბობს ლოურენსი. „ჩვენ გვინდოდა წარმოგვედგინა, როგორი იქნებოდა ხალხის ავტორის ჩამოგდება მისი ქალიშვილის კლაუსტროფობიულ ცხოვრებაში, აღმოსავლეთის პატარა ჰუმანიტარულ კოლეჯში.“ ქარელი დასძენს: „აღმოსავლეთ სანაპიროზე გავიზარდე და კოლეჯში დავდიოდი, რომელიც ამისგან არ განსხვავდებოდა, და მთელი ეს სამყარო ჩემთვის, როგორც პიროვნებისთვის, ძალიან კომფორტული იყო.“ ეს არის ისეთი სახის ცხოვრებისეული კომიკური როლი, რომელშიც ქარელი ბრწყინავს და რამაც მას დიდი ხნის დაგვიანებული პირველი ემის ჯილდოს მოპოვების შესაძლებლობა უნდა მისცეს. მამა-შვილის კავშირი „რუსტერის“ მთავარი საყრდენია, თუმცა მას სამუშაო სიტკომის ელფერიც აქვს – თანამედროვე აკადემიური სამყარო ფართო სათამაშო მოედანს წარმოადგენს. „აკადემიის მდგომარეობა ნამდვილად შეიცვალა მას შემდეგ, რაც წერა 2020 წელს დავიწყეთ“, – ამბობს ტარსესი. „ჩვენ გვინდოდა, ცოტათი გვეთამაშა „ვოუქის“ და მსგავსი იდეებით, მაგრამ ყოველგვარი კონკრეტული თვალსაზრისის გარეშე. ჩვენ ყველას გვყავს შვილები კოლეჯში და ისინი სულ ამაზე საუბრობენ, გამუდმებით გვყვირიან იმაზე, თუ რამდენად არ ვართ საქმის კურსში.“ ლოურენსის ნებისმიერი სხვა ნამუშევრის მსგავსად, „რუსტერი“ ასევე სწრაფად მყარდება, როგორც ძლიერი, მრავალშრიანი ანსამბლური კომედია. „ბილმა პირველ მაგიდის წაკითხვაზე ყველა მსახიობს უთხრა: „რამდენიმე კვირის განმავლობაში, მინდა, რომ თქვენი პერსონაჟის მფლობელობის ექსპონენციალურად გაზრდილი პროცენტული წილი გქონდეთ“, – ამბობს ქარელი. „მან ხალხი მოიწვია, რათა პერსონაჟები საკუთარი გაეხადათ, რათა ისინი სიცოცხლით აღსავსე ყოფილიყო და ნამდვილად ჩაესუნთქათ მათში სიცოცხლე... და ყოველ კვირას შოუ იცვლება...