სტივენ ნაითის „ათასი დარტყმა“: „შავრაზმელების“ ფანების ახალი ფავორიტი „ორმოცი სპილოს“ ისტორიით
სტივენ ნაითი, „შავრაზმელების“ შემქმნელი, ბრუნდება ახალი სერიალით „ათასი დარტყმა“ (რომლის მეორე სეზონიც ახლა Hulu-ზე გამოვიდა), რომელიც ბრიტანეთის ისტორიის კიდევ ერთ ნამდვილ დანაშაულებრივ ამბავს მოგვითხრობს. ამჯერად ის იკვლევს „ორმოცი სპილოს“ – ლონდონის ქალთა კრიმინალურ სინდიკატს, რომელსაც ქარიზმატული მერი ქარი ხელმძღვანელობდა. სერიალი ამბიციის, გადარჩენისა და მორალურად კომპლექსური ლიდერობის მომხიბვლელ ნაზავს გვთავაზობს, რაც მას სტივენ ნაითის წინა ნამუშევრების ფანებისთვის აუცილებელ სანახაობად აქც
სტივენ ნაითმა კარიერა ბრიტანეთის ისტორიის დავიწყებული ამბების კინემატოგრაფიულ კრიმინალურ დრამებად ქცევით აიწყო. „შავრაზმელების“ მეშვეობით მან ბირმინგემის რეალური ბანდა პოპ-კულტურის ხატებად აქცია, რამაც კილიან მერფი მსოფლიო სახელგანთქმულ ვარსკვლავად აქცია. ახლა, მისი უახლესი სერიალით „ათასი დარტყმა“, რომლის მეორე სეზონიც ახლახან გამოვიდა Hulu-ზე, ნაითი იმავე ფორმულას იყენებს სხვა ნამდვილ კრიმინალურ ამბავზე — ამჯერად ქალების მეთაურობით — და შედეგი „შავრაზმელების“ ფანებისთვის აუცილებლად სანახავია, თუკი ისინი შემდეგ სერიალს ეძებენ საყურებლად.
„ორმოცი სპილო“ იყო მხოლოდ ქალებისგან შემდგარი კრიმინალური სინდიკატი, რომელიც ლონდონში 1870-იანი წლებიდან 1950-იან წლებამდე მოქმედებდა. ისტ-ენდის Elephant and Castle-ის რაიონში დაფუძნებული ბანდა სპეციალიზებული იყო მაღაზიების ქურდობაში, თაღლითობასა და ძარცვაში, ხშირად მოახლის სახით შედიოდნენ მდიდარი ვიქტორიანელების სახლებში. თავიანთი ძლიერების მწვერვალზე, „ორმოც სპილოს“ დაახლოებით სამოცდაათი წევრი ჰყავდა, რომლებიც ოპერაციებს ისეთი ორგანიზებულობით, ინტელექტითა და დაუნდობლობით ახორციელებდნენ, რაც, როგორც წესი, მამაკაცთა კრიმინალურ ისტორიებისთვის იყო დამახასიათებელი.
მერი ქარი, ბანდის ყველაზე ცნობილი ლიდერი, დაიბადა დაახლოებით 1860 წელს ლონდონის ჰოლბორნის რაიონში. ის პირველად 12 წლის ასაკში დააკავეს მცირე ქურდობისთვის, მოგვიანებით კი ცხრა წელი გაატარა რელიგიურ ინსტიტუტში „დაცემული“ ქალებისთვის, თუმცა მან კრიმინალური საქმიანობა ზრდასრულ ასაკშიც გააგრძელა. ცნობილი თავისი სილამაზით, ქარიზმითა და ტაქტიკური გონებით, ქარი უპირობო ერთგულებას უბრძანებდა თავის მიმდევრებს და თანამედროვე პოლიციის ანგარიშებში მოხსენიებული იყო, როგორც „მეტროპოლიის ერთ-ერთი ყველაზე საშიში ქალი“, არა ფიზიკური ძალადობის, არამედ კლასობრივი ზღვრის გადალახვის უნარის გამო. ის დაქორწინდა თანამზრახველ თომას კრეინზე 1888 წელს და მათი სახლი, სტემფორდის ქუჩა 118-ში, ბანდის ოპერაციების შტაბ-ბინას წარმოადგენდა.
„შავრაზმელებიდან“ „გინესის სახლამდე“, სტივენ ნაითის ნამუშევრები კონცენტრირებულია მუშათა კლასის ცხოვრებაზე, ისეთი, როგორიც ქარის იყო, ამბიციითა და გადარჩენით გამოძერწილი. „ორმოცი სპილოს“ ისტორია კარგად ჯდება მის მისიაში. ის მათ ქმედებებს არა მხოლოდ გართობად და სანახაობად აღიქვამს, არამედ, როგორც მოქმედების საშუალებას საზოგადოებაში, რომელიც მუშათა კლასის ქალებს უსაფრთხოებისა და სოციალური მობილობისთვის ცოტა ლეგიტიმურ გზას სთავაზობდა. „შავრაზმელების“ ტომი შელბის მსგავსად, მერი ქარი ჩვეულებრივი ადამიანია, რომლის არაჩვეულებრივი გავლენა დავიწყებას მიეცა. ის განასახიერებს მორალურად კომპლექსურ, ქარიზმატულ ლიდერობას, რომელიც სტივენ ნაითის ხელწერად იქცა, და ის ცოცხლდება „ათას დარტყმაში“ ერინ დოჰერტის დამაჯერებელი შესრულებით. ერინ დოჰერტი, რომელმაც ახლახან მოიგო ოქროს გლობუსი „მოზარდობის“ შესრულებისთვის, მერი ქარის მაგნიტურ პერსონაჟს ქმნის.
„გვირგვინში“ პრინცესა ანას განსახიერებისგან განსხვავებით, სადაც ისტორიული დოკუმენტები და ჩანაწერები მკაფიო ვიზუალურ და ქცევით საცნობარო წერტილებს იძლეოდა, მერი ქარის შესახებ ცოტა ჩანაწერი, ფოტო თუ წერილობითი აღწერა დარჩა. დოჰერტიმ საკუთარი ისტორიული კვლევა ჩაატარა საფუძვლად, ამავდროულად შემოქმედებითად ავსებდა ხარვეზებს თავის შესრულებაში. მან ისწავლა ჯიბის ქურდობის ტექნიკა, ავარჯიშებდა მათ სერიალის მეორეხარისხოვან მსახიობებზე, და მჭიდროდ თანამშრომლობდა კოსტიუმების გუნდთან, რათა უკეთ გაეგო ის ეშმაკური სიზუსტე, რომელიც „ორმოცი სპილოს“ წევრებს სჭირდებოდათ ძარცვების დროს.
დოჰერტის შესრულების წყალობით, მერი ჩნდება, როგორც ლიდერი, რომლის ავტორიტეტიც კონკურენციას უწევს გარშემო მყოფ მამაკაცებს, განსაკუთრებით ჰენრი „შუგარ“ გუდსონს, ისტ-ენდის მუშტი-კრივის თვითგამოცხადებულ იმპერატორს, რომელსაც მისი „მოზარდობის“ თანავარსკვლავი სტივენ გრეჰემი თამაშობს. დოჰერტის შესრულება მერის პირად ცხოვრებასაც მოიცავს, მათ შორის მის რომანს ეზეკია მოსკოვთან, რეალურ შავკანიან იამაიკელ ემიგრანტსა და მოკრივეზე, რომელსაც მალაკი კირბი ასრულებს. მათი ურთიერთობა სითბოსა და სიღრმეს მატებს მერის პერსონაჟს, ამავდროულად კიდევ უფრო ხაზს უსვამს ნაითის მიერ მუშათა კლასის ისტორიისა და მარგინალიზებული ფიგურების კვლევას.
„შავრაზმელების“ მსგავსად, სერიალი ფოკუსირებულია ერთგულებაზე, ნდობაზე აგებულ „ნაპოვნ ოჯახზე“ და საერთო ამბიციაზე, მერი კი ცენტრშია, როგორც სტრატეგი და დამცველი. გრეჰემი ასევე საუბრობს იმ გამოცდილებაზე, თუ როგორ მოხვდა სამყაროში, რომლის დიდი ფანიც ისედაც იყო და კილიან მერფისთან მუშაობაზე „შავრაზმელებში“.
თუ „ათასი დარტყმის“ პირველმა სეზონმა მაყურებელი ვიქტორიანული ლონდონის სასტიკ მოკრივეებსა და „ორმოცი სპილოს“ ეშმაკურ სამყაროს გააცნო, მეორე სეზონი ფსონებს კიდევ უფრო მაღლა წევს. ბანდა რჩება ამბის ცენტრში, ახორციელებს თავის ყველაზე ამბიციურ დავალებას, ხოლო ახალი ეპიზოდები უფრო ღრმად იკვლევს შურისძიებას. სეზონი იწყება მერის „მშობიარობით“ ხალხმრავალ ადგილას, როგორც დრამატული ყურადღების გადატანის ტაქტიკით, სანამ მისი გუნდი ოსტატურად პარავს ჯიბეებს უეჭველ გამვლელებს. სანამ მერი ცდილობს თავისი კრიმინალური იმპერიის აღდგენას, ის მენტორობას უწევს ელის დაიმონდს (დარსი შოუ), „ორმოცი სპილოს“ რეალურ წევრს, რომელიც სწრაფად ხდება ბანდის მომავლის გასაღები. ერთად ისინი გეგმავენ გაბედულ ძარცვას, რათა მოიპარონ ძვირფასი კარავაჯოს ნახატი მდიდარი კოლექციონერისგან, გადიან ღალატს, ორმაგ თამაშს და ლიდერობის გამოწვევებს. ელისის აღზევება წინასწარმეტყველებს მის საბოლოო ისტორიულ მნიშვნელობას, როგორც ბანდის ყველაზე ცნობილი ლიდერის, და თესავს მემკვიდრეობის თესლს მომავალი სეზონებისთვის.
თეგები
წყარო:
collider.com