ყველა დროის საუკეთესო სამეცნიერო-ფანტასტიკური ფილმებიდან ზოგიერთი ცნობილია თავისი ნელი და გააზრებული ტემპით. მაგალითად, ავიღოთ '2001: კოსმოსური ოდისეა' (2001: A Space Odyssey), რომელიც აბსოლუტური კლასიკაა, თუმცა ცოტა ადამიანი ნახავს მას, თუ ტრადიციული გაგებით რაიმე გულთამკვეთი ან ენერგიული ფილმის ხასიათზეა. იგივე ითქმის 'ბლეიდ რანერზე' (Blade Runner), რომელიც შესაძლოა ცოტა უფრო კონვენციურად ამაღელვებელია, თუმცა ის მაინც სამეცნიერო-ფანტასტიკური კლასიკაა, რომელსაც დროის გაწელვის არ ეშინია. თუ, მეორე მხრივ, დაუნდობელ და სწრაფი ტემპის სამეცნიერო-ფანტასტიკურ ფილმებს ეძებთ, მაშინ შემდეგი სათაურები აუცილებლად სანახავია. ისინი სულაც არ არის ყველა დროის საუკეთესო სამეცნიერო-ფანტასტიკური ფილმები და ზოგიერთი მათგანი „უბრალოდ“ სამეცნიერო ფანტასტიკაზე მეტია, სხვა ჟანრებშიც იჭრება, მაგრამ თუ მასში საკმარისი რაოდენობით სამეცნიერო ფანტასტიკა მოიპოვება და ყურებისას სუნთქვის მოთქმის საშუალება არ გეძლევათ, მაშინ ასეთი ფილმი აქ წარმოსაჩენად გამოდგება. 'უცხოპლანეტელების' (Aliens) უბრალოდ სამეცნიერო-ფანტასტიკურ ფილმად მოხსენიება და ამით დაკმაყოფილება შეცდომა იქნებოდა, რადგან ის ერთდროულად თრილერი, მოქმედებითი და საშინელებათა ფილმიცაა. მასში ჯეიმს კამერონის ის ცნობილი მიდგომაა ჩადებული – „ყველას უნდა მოეწონოს“, და, ჯანდაბას, კამერონს ეს მართლაც შესანიშნავად გამოსდის. 'უცხოპლანეტელების' შემდეგ მან ეს არაერთხელ გააკეთა, და მართალია, ზოგიერთმა იმ ფილმმა გაცილებით მეტი შემოსავალი მოუტანა, მაგრამ 'უცხოპლანეტელები' მაინც შესაძლოა მისი საუკეთესო ნამუშევარი იყოს. ის, სულ მცირე, პრეტენდენტია. ფილმი იღებს იგივე ტიპის საფრთხეს, რაც პირველ 'უცხოპლანეტელში' იყო, პლუს ერთ გადარჩენილ პერსონაჟს, და შემდეგ ფსონებს ზრდის აღნიშნული საფრთხის გამრავლებით. ანუ, მრავალი უცხოპლანეტელი ერთი უცხოპლანეტელის ნაცვლად. ეს მიდგომა მუშაობს და ფილმს თითქმის სრულყოფილი ტემპი აქვს, რის გამოც მისი წინააღმდეგობის გაწევა/მისით არ გართობა თითქმის შეუძლებელია. ბევრ ფილმს შეიძლება ეწოდოს ამაზრზენი, მაგრამ ცოტა თუ დაიმსახურებს ამ ტიტულს იმავე ხარისხით, როგორც 'ტეცუო: რკინის კაცი' (Tetsuo: The Iron Man). ეს არის სხეულის საშინელებათა ჟანრი (body horror) თავისი ყველაზე საშინელი სახით, სადაც სიუჟეტი მამაკაცის ირგვლივ ტრიალებს, რომელიც თანდათან აღმოაჩენს, რომ მისი სხეულის ნაწილები მეტალად იქცევა. ამას ზებუნებრივი წყევლა იწვევს, მაგრამ არა ფანტასტიკური გაგებით, რადგან აქ ესთეტიკა ძალიან სამეცნიერო-ფანტასტიკურია და, მეტიც, კიბერპანკს მოგვაგონებს. ეს არის ბიუჯეტური კიბერპანკი, საშინელებათა ჟანრის ელემენტებით, რაც 'ტეცუო: რკინის კაცს' კიდევ უფრო გამორჩეულს და თითქოს არამიწიერს ხდის. ეს მძიმე სანახაობაა, მაგრამ ისეთი ბოროტი სისწრაფით ვითარდება, რომ მოწყენის ან ყურადღების მოდუნების შანსი ნამდვილად არ გეძლევათ. ასევე, ფილმი მხოლოდ 67 წუთი გრძელდება, რაც, რა თქმა უნდა, დიდწილად განაპირობებს იმას, რომ მთლიანი ნამუშევარი ძალიან სწრაფად აღიქმება. შესაძლოა კრისტოფერ ნოლანის საუკეთესო ფილმი არ იყოს, მაგრამ არც ისე შორსაა ამ ტიტულისგან. 'დასაწყისი' (Inception) გვაჩვენებს, თუ როგორ ეკიდება დიდი რეჟისორი სამეცნიერო-ფანტასტიკურ ჟანრს, ამავდროულად ინარჩუნებს სწრაფ, ამაღელვებელ და მოქმედებით დატვირთულ ტემპს. ფილმის შეჯამების საუკეთესო გზაა იმის თქმა, რომ ეს არის ძარცვის ფილმი, გარდა იმისა, რომ საქმე ქურდობის ნაცვლად რაღაცის დატოვებას ეხება, რაც, მოგეხსენებათ, ძარცვის ფილმის უფრო აშკარა ფორმაა. ეს ნამუშევარი სხვა ძარცვის ფილმებისგან იმით კიდევ უფრო გამოირჩევა, რომ ოპერაცია მოიცავს ვინმეს გონებაში შეღწევას და არა ფიზიკურ/გარე ადგილს. არის გუნდი, ისინი შეკრებილები არიან, წესები დადგენილია, შემდეგ კი მაღალი ფსონების მისია სრულდება, ყველაფერი გუნდის სამიზნის ქვეცნობიერში. ეს ყველაფერი ძალიან გლუვი და მარტივია საყურებლად, და 'დასაწყისი' ასევე სწორ ბალანსს პოულობს გონების ამრევი სირთულისა და ძალიან ხელმისაწვდომ/უცნაურად პირდაპირობას შორის (უმეტესწილად). 'ადამიანი-ობობა: განზომილებებში' (Spider-Man: Into the Spider-Verse) გაგრძელება, 'ადამიანი-ობობა: განზომილებების მიღმა' (Across the Spider-Verse), შესაძლოა ცოტა ზედმეტი იყოს. მრავალი თვალსაზრისით, ის დამაკმაყოფილებელი გაგრძელებაა და არც ერთი ფილმი არ არის მოსაწყენი ან ნელი, მაგრამ 'განზომილებების მიღმა' თითქმის გადამეტებული რაოდენობის მასალას გთავაზობთ, იმ დონეზე, რომ ცოტა უფრო გრძელი რომ ყოფილიყო, შესაძლოა უფრო იოლად აღსაქმელი გამხდარიყო. ამრიგად, მიუხედავად იმისა, რომ ზედაპირულად ის უფრო სწრაფი ტემპის მქონე ჩანს, 'განზომილებებში' რეალურად იმარჯვებს ტემპის თვალსაზრისით, რადგან ის უფრო მეტ ნარატივს და პერსონაჟის განვითარებას აკუმულირებს უფრო მოკლე დროში და მაყურებელს ასეთივე ხარისხით არ ტვირთავს. მისი ყურება უფრო ადვილია, ამიტომაც შევიტანეთ აქ, თუმცა 'განზომილებების მიღმა' ასევე შესანიშნავი ანიმაციური ფილმია; უბრალოდ არ არის ისეთი სრულყოფილი, როგორიც 'განზომილებებში'. კარგი, 'იმპერია პასუხს უბრუნებს' (The Empire Strikes Back) სამეცნიერო ფანტასტიკად მოხსენიება შეიძლება არაზუსტი იყოს, რადგან 'ვარსკვლავური ომების' სერია არის კოსმოსური ოპერა და, სავარაუდოდ, უფრო ფანტასტიკისკენაა მიდრეკილი, უბრალოდ სამეცნიერო-ფანტასტიკური აღჭურვილობით/ტექნოლოგიითა და ესთეტიკით, მოძველებული ხმლების, სანდლების და სხვა მსგავსი ელემენტების ნაცვლად. მაგრამ აქ საკმარისი სამეცნიერო-ფანტასტიკური ელემენტებია იმისთვის, რომ 'ვარსკვლავური ომების' ეს მეორე ფილმი (ქრონოლოგიურად მეხუთე) ერთგვარ სამეცნიერო-ფანტასტიკურ ფილმად მივიჩნიოთ. ტემპი აქ მართლაც ძლიერია და შესამჩნევად მსუბუქი, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, თუ როგორ ახერხებს ფილმი თავისი უდიდესი მოქმედებითი სცენის დასაწყისშივე განთავსებას, და თან ისე, რომ...