ტაკერ კარლსონის კარიერული ტრაექტორია: ჯეისონ ზენგერლის ახალი წიგნი კონსერვატიულ მედიაზე

ბიოგრაფი ჯეისონ ზენგერლი TheWrap-თან თავის ახალ წიგნზე „ყველა სწორი ადამიანის მიერ საძულველი“ („Hated by All the Right People“) და იმის შესახებ საუბრობს, თუ როგორ ჩამოაყალიბა მემარჯვენეების სტიმულების სტრუქტურამ კარლსონის აგრესიული ტრაექტორია. 2024 წლის ივნისში ტაკერ კარლსონს აღარ ჰქონდა პრაიმტაიმის ეთერი Fox News-ზე და, როგორც Politico წერდა, „ქრებოდა“ მეინსტრიმ მედიასივრციდან. კარლსონის შემცირებულმა აქტივობამ უარყოფითი შედეგიც გამოიღო: მისმა გამომცემელმა, Little, Brown and Co.-მ, გააუქმა ჯეისონ ზენგერლის, New Yorker-ის ვეტერანი პოლიტიკური მწერლის, დაგეგმილი ბიოგრაფიის გამოცემა. „ვერ წარმომიდგენია, ტაკერი Fox-ზე რომ დარჩენილიყო და მაღალ დონეზე ოპერირებდეს, წიგნი გაუქმებულიყო“, — განუცხადა ზენგერლემ TheWrap-ს, როდესაც მისი დიდი ხნის განმავლობაში მზადდებოდა წიგნი „ყველა სწორი ადამიანის მიერ საძულველი“ ამ კვირაში თაროებზე გამოჩნდა. წიგნი არა მხოლოდ Crooked Media Reads-ის მიერ აღდგა, არამედ კარლსონის კარიერაც. ის ახლა წარმატებულია პოდკასტებსა და YouTube-ზე — და კვლავ იპყრობს ყურადღებას თეთრ სახლში, სადაც ამ თვის დასაწყისში პრეზიდენტ დონალდ ტრამპთან ისადილა. Politico-მ ამ კვირაში მოჰყვა ინფორმაცია სკანდალური წამყვანის აღორძინებულ გავლენაზე სრულიად განსხვავებული სათაურით: „ტაკერ კარლსონი აქ რჩება.“ წლების განმავლობაში ჟურნალისტები პირადად — და საჯაროდ — კითხულობდნენ, რა დაემართა ტაკერ კარლსონს? როგორ გადაიქცა ერთ-ერთი ყველაზე ნიჭიერი ჟურნალის მწერალი მემარჯვენე „მეხანძრედ“, რომელიც უძღვებოდა იმას, რასაც New York Times-მა უწოდა „საკაბელო ახალი ამბების ისტორიაში შესაძლოა ყველაზე რასისტული შოუ“. მედია სავსეა ამ საკითხის ღრმა ანალიზით, Columbia Journalism Review-ს („ტაკერ კარლსონის საიდუმლო“) და Atlantic-ის („რა სწამს ტაკერ კარლსონს?“) პუბლიკაციებიდან დაწყებული. ზენგერლი, გონივრულად, არ გვპირდება გამოცანის ამოხსნას და ინტერვიუში აღიარებს, რომ მას „დამაკმაყოფილებელი პასუხი“ არ აქვს კარლსონის ფსიქიკასთან დაკავშირებით. ზენგერლის მიზანი, მისი თქმით, იყო „კონსერვატიულ მედიასა და კონსერვატიულ პოლიტიკაში ბოლო 30 წლის განმავლობაში არსებული სტიმულების სტრუქტურის გამოკვლევა, რამაც გავლენა მოახდინა მის გადაწყვეტილებებზე და მის გზაზე“. კარლსონი ზენგერლისთვის შესანიშნავი შემთხვევის შესწავლის ობიექტია, რადგან მან შეიცვალა პლატფორმები — ჟურნალის მწერლიდან საკაბელო ამბების წამყვანამდე და დამოუკიდებელ შემოქმედამდე — და პოლიტიკური შეხედულებებიც, რადგან რესპუბლიკური პარტია უფრო მემარჯვენე გახდა, ხოლო კონსერვატიული მედია სულ უფრო მეტად აჯილდოებდა პროვოკაციასა და შეთქმულების თეორიების რიტორიკას. ერთ დროს ბაფთიანი ახალგაზრდა პოლიტოლოგი რონალდ რეიგანის მსგავსი სტილით, მოგვიანებით კი ჯონ მაკკეინის თაყვანისმცემელი, კარლსონი დონალდ ტრამპისა და ჯ.დ. ვენსის გვერდით ნაციონალისტურ, ანტიიმიგრაციულ დღის წესრიგს შეუერთდა, ამავდროულად ადიდებდა ძლიერ ლიდერებს, როგორიცაა უნგრეთის ვიქტორ ორბანი. ზენგერლემ აღიარა კარლსონსა და მის კარიერაზე ნიუანსირებული წიგნის დაწერის სირთულე, რადგან შესაძლოა მან ვერ მოიპოვოს აუდიტორია არც ჰარდკორ ფანებთან და არც მოძულეებთან. მიუხედავად იმისა, რომ კარლსონი ჟურნალისტებთან საუბრით არის ცნობილი, მან ზენგერლეს ინტერვიუ არ მისცა და TheWrap-თან ამ კვირაში დაკავშირებისას პროექტის მიმართ ზიზღი გამოავლინა. „არც კი ვიცოდი, თუ დაამთავრა“, — თქვა კარლსონმა. „ვერ წარმომიდგენია, ვინ იყიდის მას“, — დასძინა მან. „არც ისე საინტერესო ვარ.“ კარლსონმა ვაშინგტონში თავი დაიმკვიდრა მკვეთრი, ხშირად საკამათო სტატიების წერით Weekly Standard-ში, კონსერვატიულ ჟურნალში, რომელსაც ბილ კრისტოლი ხელმძღვანელობდა, რომლის საკუთარი გზაც — ერაყის ომის მხარდამჭერიდან, ჯორჯ ბუშის მოკავშირიდან „Never Trumper“-ად და Bulwark-ის თანადამფუძნებლად — ასევე მეტყველებს იმაზე, თუ რამდენად რადიკალურად შეიცვალა რესპუბლიკური პარტიის პოლიტიკა ბოლო სამ ათწლეულში. ჩანდა, რომ კარლსონი ლიბერტარიანელი პოლიტიკური სატირიკოსის პ.ჯ. ო'რურკის, ან შესაძლოა „ახალი ჟურნალისტიკის“ პიონერის, ტომ ვოლფის ტრადიციას მიჰყვებოდა. მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ კარლსონის ნაწერებმა ნიუ-იორკის რედაქტორების, მაგალითად, თინა ბრაუნის ყურადღება მიიპყრო, ის სულ უფრო მეტად იზიდავდა ტელევიზიას და გახდა CNN-ის მემარჯვენე-მემარცხენე „Crossfire“-ის კომენტატორი და თანაწამყვანი. შოუ გაუქმდა 2025 წელს, მალევე მას შემდეგ, რაც „Daily Show“-ს წამყვანმა ჯონ სტიუარტმა კარლსონსა და ლიბერალ პარტნიორ პოლ ბეგალას განუცხადა, რომ „Crossfire“ „აზიანებდა ამერიკას“. (ჩვენს თანამედროვე ჰიპერპარტიული მედიამკვეთრი ომის ეპოქაში, შოუს წინაპირობა — ლიბერალი და კონსერვატორი განიხილავენ დღის საკითხებს — საკმაოდ მოძველებულად გამოიყურება.) კარლსონი ტელევიზიის ორბიტაზე დარჩა, 2006 წელს გამოჩნდა „ცეკვავენ ვარსკვლავებზე“ — ის პირველი ცნობილი ადამიანი იყო, ვინც გამოეთიშა — მოგვიანებით კი MSNBC-ზე გადავიდა, სადაც მან ახალგაზრდა რეიჩელ მედოუ ეროვნულ აუდიტორიას წარუდგინა. მიუხედავად იმისა, რომ „ტაკერი“ გაუქმდა, მედოუ ქსელის სახე გახდა, რადგან ის უფრო მემარცხენე მიმართულებით გადაიხარა. ზენგერლის წიგნში გარდამტეხი მომენტია, როდესაც კარლსონი Daily Caller-ს გარკვეულწილად ადრეული მაღალფარდოვანი განზრახვებით იწყებს, სანამ დაინახავდა, რომ მემარჯვენეების ენერგია უფრო „აგრესიის გამომწვევ“ საიტებზე, როგორიცაა Breitbart News, გადავიდა. წინა წელს კარლსონმა CPAC-ზე დაიმსახურა სტვენა, როდესაც New York Times შეაქო, როგორც „ლიბერალური“ გაზეთი, რომელიც „რეალურად ზრუნავს სიზუსტეზე“ და მოუწოდა კონსერვატორებს, „აეშენებინათ ინსტიტუტები, რომლებიც ამ ინსტიტუტების სარკე იქნებოდა“. ზენგერლეს მიაჩნია, რომ კარლსონი „გულწრფელი იყო თავის ნათქვამში“, მაშინაც კი, თუ მან ნამდვილად იცოდა, რომ კონსერვატიული საზოგადოებისგან კრიტიკას მიიღებდა. Daily Caller-ის გაშვებამდე, კარლსონმა მითხრა, რომ ეს იქნებოდა „დ...