მიუხედავად იმისა, თუ ვის რა დამოკიდებულება აქვს, ხელოვნური ინტელექტი (XI) უკვე აქ არის, მისი არსებობა ცხადია და ის მარველის სცენარისტებს პანიკაში აგდებს. ყველამ იცის, რომ როგორც კი ჰოლივუდის სცენარისტები ჩათვლიან, რომ ჩვენი დღეები დათვლილია, სჯობს შევეგუოთ ბედს. სამ კომპანიას შორის იმდენი ფული ტრიალებს, რომ წარმოუდგენელია, ეს ტექნოლოგია კაცობრიობის მხსნელად ან გამანადგურებლად არ მივიჩნიოთ. ხელოვნურ ინტელექტთან ერთად მხოლოდ რამდენიმე წელია ვცხოვრობთ და უკვე შეინიშნება ადამიანებში ფსიქოზის ახალი ფორმების განვითარება, ჩეთბოტებთან „ჯანსაღი“ ურთიერთობები და სამეზობლოს მეთვალყურეობის ახალი ხერხები, დაკარგული ლეკვების პოვნის საბაბით. სწორედ ამ „მშვენიერი“ ვითარების ფონზე, დოკუმენტური ფილმი „The AI Doc: ანუ როგორ გავხდი აპოკალოპტიმისტი“ მაყურებლის გაოცებას შუალედური პოზიციის შეთავაზებით ცდილობს: სავსებით ნორმალურია, ერთდროულად შეშინებული და ოპტიმისტურად განწყობილი იყო ამ ტექნოლოგიის მიმართ, რომელიც მაინც ყველას დაგვღუპავს. ან, ის უბრალოდ აშშ-ის ეკონომიკას დააქცევს – რომელიმე მათგანი ადრე მოხდება. ოსკარის ლაურეატი დანიელ როერის (ნავალნი) და ჩარლი ტაირელის (My Dead Dad’s Porno Tapes) რეჟისორობითა და დანიელ კვანის (ყველაფერი ყველგან ერთდროულად) პროდიუსერობით შექმნილი „The AI Doc“ ესაუბრება ხელოვნური ინტელექტის „დამღუპველებს“ („doomers“), რომლებიც ტექნოლოგიურ ინსტიტუტებში მუშაობენ იმის დასადგენად, თუ რა მაქსიმალური გზებით შეუძლია AI-ს მსოფლიოს შეცვლა ან განადგურება. როერი ფილმის ვარსკვლავიც არის, რომელიც, როგორც მომავალი მამა, ცდილობს გაარკვიოს, არის თუ არა ეს ყველაზე ცუდი დრო ისტორიაში ბავშვის გასაჩენად. მას ინფორმაციის სრული სპექტრი სურს, ამიტომაც მიკროფონს AI-ის იმ აღმასრულებელი დირექტორებს გადასცემს, რომლებმაც სპამის, დეზინფორმაციისა და ონლაინ შევიწროების ინდუსტრიებში რევოლუცია მოახდინეს. „The AI Doc“ კითხულობს, იყო თუ არა ამ ტექნოლოგიის ჩვენზე გამოშვება კარგი იდეა, მაგრამ ასევე იმას, თუ რა შეგვიძლია გავაკეთოთ ახლა, როცა ის უკვე არსებობს. სიუჟეტი ასეთია: ფილმი არის მოგზაურობა ხელოვნური ინტელექტის გაგებისკენ – რა არის ის, რატომ არის გასაოცარი, რატომ არის შემზარავი; ის ცდილობს სიცხადე და სიბრძნე შესძინოს ამ ამოუცნობ, ამორფულ ჰიპერობიექტს, სახელად XI-ს, ფორმით, რომელიც გასაგები იქნება AI-ს სპექტრზე თქვენი პოზიციის მიუხედავად. როერი იწყებს ხანგრძლივ ოდისეას, რა დროსაც ინტერვიუებს ატარებს AI-ის სკეპტიკოსებთან და მხარდამჭერებთან, პესიმისტებთან და ოპტიმისტებთან, რეალისტებთან და გავლენიან ფიგურებთან – მათ შორის არიან აღმასრულებელი დირექტორები, რომლებიც მის განვითარებას აჩქარებენ („აქსელერაციონისტები“), როგორიცაა OpenAI-ის სემ ალტმანი, Google DeepMind-ის დემის ჰასაბისი და Anthropic-ის დარიო ამოდეი, ასევე წამყვანი ფიგურები, რომლებიც მის საფრთხეებზე გვაფრთხილებენ („დამღუპველები“), მაგალითად, ტრისტან ჰარისი და აზა რასკინი, ჰუმანური ტექნოლოგიების ცენტრის თანადამფუძნებლები, დენ ჰენდრიქსი, AI უსაფრთხოების ცენტრის დირექტორი, და მრავალი სხვა. „The AI Doc: ანუ როგორ გავხდი აპოკალოპტიმისტი“ კინოთეატრებში 27 მარტს გამოვა.