ტომ ნუნანი, არტჰაუსის მსახიობი, რომელიც ყველაზე ცნობილია მეინსტრიმულ ფილმებში, როგორიცაა „სიცხე“ (Heat), „მანჰანტერი“ (Manhunter) და „რობოკოპი 2“ (RoboCop 2) შესრულებული როლებით, გარდაიცვალა. ეს ინფორმაცია რეჟისორმა ფრედ დეკერმა თავის Facebook-ის პოსტში გაავრცელა. დეკერმა გარდაცვალების მიზეზი არ დაასახელა, თუმცა თავის ყოფილ თანამშრომელს „ჭეშმარიტ ჯენტლმენად და მეცნიერად“ მოიხსენია და დასძინა, რომ „მსოფლიომ დიდი ტალანტი დაკარგა“. ნუნანი 74 წლის იყო. 40-წლიანი კარიერის განმავლობაში ნუნანი ცნობილ სახასიათო მსახიობად იქცა, რომელიც მონაწილეობდა ყველგან, დაწყებული „სამოთხის კარიბჭიდან“ (Heaven’s Gate) და „სინეკდოქე, ნიუ-იორკიდან“ (Synecdoche, New York), დამთავრებული სერიალებით „ზიანი“ (Damages) და „კანონი და წესრიგი“ (Law & Order). კინოს მიღმა, ნუნანი ასევე იყო პატივცემული დრამატურგი და რეჟისორი. მისმა 1994 წლის ფილმმა „რა მოხდა იყო...“ (What Happened Was…), რომელშიც ნუნანმა ითამაშა, რეჟისორი იყო და სცენარი დაწერა, სანდენსის კინოფესტივალზე დიდი ჟიურის პრიზი მოიპოვა. ნუნანი 1951 წელს კონექტიკუტის ქალაქ გრინვიჩში დაიბადა და მსახიობობა უჩვეულოდ გვიან დაიწყო. ექვს ფუტსა და ხუთ დუიმ სიმაღლეში, ნუნანმა ახალგაზრდობის დიდი ნაწილი კალათბურთელად გაატარა და მსახიობობა მხოლოდ 27 წლის ასაკში დაიწყო. 1980 წელს ფილმ „ვილი და ფილიში“ (Willie & Phil) მცირე როლით კინოდებიუტამდე, ნუნანი სცენაზე გამოდიოდა. „პირველი პიესა, რომელმაც რაიმე სახის ყურადღება მიიპყრო, იყო სემ შეპარდის „დამარხული ბავშვი“ (Buried Child),“ გაიხსენა მან 2009 წელს The A.V. Club-თან ინტერვიუში. „მან პულიცერის პრემია მოიგო და ნიუ-იორკში ერთი წლის განმავლობაში იდგმებოდა. ეს იყო პირველი, რაშიც ხალხმა ნამდვილად დამინახა, და მე ერთგვარად საყვარელი და მხიარული ვიყავი, მაგრამ მასში ასევე ერთგვარად შემზარავიც“. ამის შემდეგ ნუნანი ხშირად ასრულებდა შემზარავ პერსონაჟებს. ნუნანის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი როლი 1986 წელს „მანჰანტერში“ (Manhunter) შეასრულა, მაიკლ მანის რეჟისორობით თომას ჰარისის ადაპტაციაში. ნუნანმა ფრენსის დოლარჰაიდის როლი ითამაშა. მომდევნო წელს, მან თავისი ფიზიკური აღნაგობა კარგად გამოიყენა „მონსტრების რაზმში“ (Monster Squad) ფრანკენშტეინის მონსტრის როლში. რეჟისორმა ფრედ დეკერმა, რომელიც მის მიდგომას ლენიასთან „თაგვებისა და ადამიანების შესახებ“ (Of Mice And Men) შეადარა, გაიხსენა: „რატომღაც, ამან მიიზიდა ტომი, რომელსაც, როგორც უმეტეს დიდ მსახიობს, მოსწონს წინააღმდეგობებითა და გამოწვევებით სავსე როლების თამაში (და კლასიკურ რომანსა და ფილმზე მითითება არასოდეს ვნებს)“. 1990 წელს ნუნანმა „რობოკოპი 2“-ში (RoboCop 2) რობოკეინის როლი შეასრულა, სადაც პიტერ უელერის ორიგინალს დაუპირისპირდა. „„რობოკოპი 2“-ს ვიღებდი და სახეზე კრუნჩხვები დამეწყო. არ ვიცოდით, რატომ,“ – გაიხსენა ნუნანმა მოგვიანებით. ამ მდგომარეობამ ის თეატრისკენ უბიძგა და მისი კარიერის ერთ-ერთ ყველაზე ხელოვნურად ნაყოფიერ პერიოდად იქცა. ნუნანმა 90-იანი წლების დასაწყისის დიდი ნაწილი „რა მოხდა იყო...“-ს წერასა და დადგმას მოანდომა, სანამ ის მისი სარეჟისორო დებიუტი გახდებოდა. „ვგულისხმობ, ეს ალბათ საუკეთესოა, რაც კი ოდესმე გამიკეთებია, და სცენარი, ვფიქრობდი, მართლაც კარგი იყო, მაგრამ არ მქონდა მოლოდინი, რომ მას ოდესმე ვინმე ნახავდა,“ – თქვა ნუნანმა. სანდენსის დიდ ჟიურის პრიზთან ერთად, ნუნანმა ფესტივალზე უოლდო სოლტის სცენარის პრემიაც მოიგო. ამ ფილმს მოჰყვა 1995 წლის „ცოლი“ (The Wife), რომელშიც ნუნანთან ერთად უოლას შოუნი, კარენ იანგი და ჯული ჰაგერტი მონაწილეობდნენ; ეს ფილმი ასევე იბრძოდა სანდენსის დიდ ჟიურის პრიზისთვის. იმავე წელს, ნუნანი კვლავ მაიკლ მანთან ერთად მუშაობდა ფილმ „სიცხეზე“ (Heat), რომელშიც კელსოს განასახიერა. მომდევნო წლებში მან ითამაშა ისეთ ფილმებში, როგორებიცაა „აღთქმა“ (The Pledge), „რვაფეხა ფრიქები“ (Eight Legged Freaks), „სინეკდოქე, ნიუ-იორკი“ (Synecdoche, New York), „ანომალისა“ (Anomalisa) და „გაოცებული“ (Wonderstruck). სიცოცხლის ბოლო წლებში მას ასევე ჰქონდა რამდენიმე განმეორებადი როლი სატელევიზიო სერიალებში, მათ შორის „ზიანი“ (Damages), „ჯოჯოხეთი ბორბლებზე“ (Hell On Wheels) და „12 მაიმუნი“ (12 Monkeys). მისი ბოლო როლი იყო 2018 წელს, HBO-ს ანიმაციურ სერიალ „ცხოველებში“ (Animals). 1993 წლის ფილმ „უკანასკნელი გმირის“ (Last Action Hero) გადაღებებზე საკუთარი თავის განსახიერებაზე საუბრისას, ნუნანმა იხუმრა: „ეს, აღმოვაჩინე, ძალიან რთული იყო… მაგრამ მე მაქსიმუმი გავაკეთე. ჩემთვის ადვილი არ იყო კინოვარსკვლავის ყოფნის სიმულაცია.“