ტომი და ჯერი პირველად 1940 წლის 10 თებერვალს გამოჩნდნენ, ოსკარზე ნომინირებულ კლასიკურ მულტფილმში „ჩექმებში ჩასმული კატა“ (Puss Gets the Boot). დღეს ჩვენ კატა-თაგვის დუეტის 86-ე იუბილეს აღვნიშნავთ და ვიხსენებთ მათ საყვარელ მომენტებს, როდესაც ეს, როგორც წესი, უხმო გმირები ალაპარაკდნენ. მულტფილმების მოყვარულები შეძრწუნდნენ, როდესაც „ტომი და ჯერი: ფილმი“ (Tom and Jerry: The Movie, 1992) გამოვიდა, რამაც ორიგინალური მულტფილმების წმინდა სლაპსტიკი დაამახინჯა ტომისა და ჯერისთვის ხმების მიცემით. და მაინც, Road Runner-ის მულტფილმებისგან განსხვავებით, სადაც გმირების არლაპარაკი მკაცრი წესია, ტომსა და ჯერის ხანდახან შეეძლოთ კლასიკურ მოკლემეტრაჟიან ფილმებში ერთი-ორი კომენტარის გაკეთება, თუ სიტუაცია ამას მოითხოვდა. რეჟისორებს, უილიამ ჰანას და ჯოზეფ ბარბერას, როგორც ჩანს, ესმოდათ, რომ გმირებისთვის მუდმივი ხმების მინიჭება სერიალს წონასწორობას დაურღვევდა, მაგრამ მათი ხანდახან ლაპარაკი ან სიმღერა, თანაც იშვიათად ერთი და იმავე ხმით, მულტფილმებს სასიამოვნო არაპროგნოზირებადობას მატებდა. ამ უჩვეულო მომენტების მიმოხილვას ტომისა და ჯერის ერთ-ერთი ყველაზე სასაცილო გეგით დავიწყებთ – ღვეზელის ეპიზოდით მულტფილმიდან „სიჩუმე, გეთაყვა!“ (Quiet Please!, 1945). მაშინვე ხვდებით, საითკენ მიდის მოვლენები, მაგრამ ტომის გაუთვითცნობიერებლობა გარდაუვალში და ის ფაქტი, რომ ის მოულოდნელად „სულელი ბიჭის“ ხმით ლაპარაკობს, ყოველ ჯერზე მაცინებს, როდესაც ვუყურებ. ტომისა და ჯერის დებიუტმა, „ჩექმებში ჩასმული კატა“ (Puss Gets the Boot, 1940), აღნიშნა უილიამ ჰანასა და ჯოზეფ ბარბერას პირველი ერთობლივი სარეჟისორო ნამუშევარი, თუმცა ტიტრებში მხოლოდ პროდიუსერი რუდოლფ აიზინგი (Rudolf Ising) იყო მითითებული. სტუდიის ხელმძღვანელობა უკმაყოფილო იყო მოკლემეტრაჟიანი ფილმით და ჯო ბარბერა იხსენებდა: „MGM-ის მთავარმა შემოქმედმა თქვა, შეწყვიტეთ ამ კატა-თაგვის მულტფილმების კეთებაო. რა მოხდა შემდეგ? მოვიდა წერილი ქალბატონისგან, სახელად ბესა შორტი. ის ტეხასის დიდი კინოქსელის ხელმძღვანელი იყო. მან თქვა: „როდის ვნახავთ კიდევ ამ შესანიშნავ კატა-თაგვის მულტფილმებს?“ ასე რომ, ჩვენ კვლავ დავიწყეთ მათი შექმნა.“ გმირების პანტომიმური ურთიერთქმედება მათი ხიბლის გასაღებია, მაგრამ ფილმში არის მოკლე მომენტი, როდესაც ჯერი დაჩქარებული წკავწკავით ლოცულობს. როგორც ამ მიმოხილვაში ვნახავთ, ტომი და ჯერი ზოგჯერ მოკლე კომენტარებს აკეთებდნენ თავიანთ მოკლემეტრაჟიან ფილმებში, და ტომის საკულტო კივილი, რომელიც თავად ბილ ჰანამ გაახმოვანა, სერიალის არსებითი კომპონენტია. თუმცა, არსებობს მხოლოდ ერთი მულტფილმი, სადაც ორივე გმირი მთელი ფილმის განმავლობაში დიალოგს ცვლის – „მარტოსული თაგვი“ (The Lonesome Mouse, 1943). ეს ექსპერიმენტს ჰგავს, რომელმაც სრულად არ იმუშავა, მსგავსად 1965 წელს „ვარდისფერი პანტერისთვის“ რექს ჰარისონის მსგავსი ხმის მიცემის ხანმოკლე მცდელობისა, მაგრამ მისი ყურება, როგორც „გაუვლელი გზის“ ანარეკლი, მომხიბვლელია. გმირებს ჰანა და რადიო მსახიობი ჰარი ლენგი ახმოვანებენ, რომელმაც მრავალი ვოკალური ეფექტი შექმნა სერიალის განმავლობაში, მათ შორის ტომის ხშირად გამოყენებული სიცილის შეტევა მულტფილმიდან „თაგვის პრობლემა“ (Mouse Trouble, 1944). ამ სცენის საბოლოო ფრაზა, რომელიც ჯეკ ზანდერმა გამომსახველად გააცოცხლა, არის მინიშნება ფილ ჰარისზე, ბალუს მომავალ ხმაზე, რომელიც ჯეკ ბენის რადიო შოუში ხუმრობებს იტყოდა და გამოაცხადებდა: „განა ეს არაა მშვენიერი?“ ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი ტომისა და ჯერის მოკლემეტრაჟიანი ფილმია „ზუტის კატა“ (The Zoot Cat, 1944), რომელიც სავსეა 40-იანი წლების კულტურით და საოცრად დაძველებული ჯაივ-ჟარგონით. ერთ კლასიკურ სცენაში ტომი ფრანგულ აქცენტს იღებს საყვარლის მოსახიბლად, რაც ჩარლზ ბოიერის შესრულების პაროდიაა, როგორც პეპე ლე მოკო რომანტიკულ დრამაში „ალჟირი“ (Algiers), სხვათა შორის, ეს არის იგივე შესრულება, რომელმაც შთააგონა პეპე ლე პიუ (Pepé Le Pew). აქ ხმას იმპრესიონისტი ჯერი მანი აკეთებს, ბოიერიდან გრუჩო მარქსზე გადადის საბოლოო ხუმრობის სათქმელად. კენ მიუზი ახმოვანებს ამ სცენის უმეტესობას, ხოლო ირვ სპენსი, სერიალის ყველაზე თავზეხელაღებული ანიმატორი, საქმეში ერთვება, როდესაც ტომი ტკივილისგან ხტუნავს ბოლოს. სერიალის კიდევ ერთი კლასიკური ეპიზოდია „მილიონ დოლარიანი კატა“ (The Million Dollar Cat, 1944), სადაც ტომი გაიგებს, რომ მემკვიდრეობით მიიღებს ქონებას, თუკი არავითარ ცოცხალ ცხოველს, თუნდაც თაგვს, არ ავნებს. იმის გათვალისწინებით, თუ რა ტანჯვას განიცდის ტომი ამ მულტფილმში, ეს საბოლოო ფრაზა ყოველთვის მეტად დამაკმაყოფილებლად მიმაჩნდა. „მცველში“ (The Bodyguard, 1944), იმ მულტფილმში, სადაც ბულდოგი სპაიკი შემოვარდება ჯერის დასაცავად ყოველ ჯერზე, როდესაც ის უსტვენს, არის დასამახსოვრებელი მომენტი, როდესაც ტომი ბოროტად იცინის და იღრინება: „ჩემს ძალაში“. გახმოვანებისთვის ჰანამ და ბარბერამ მიიწვიეს ბილი ბლეჩერი, მულტფილმების ბოროტმოქმედების მეფე, რომელიც ყველაზე ცნობილი იყო Peg-Leg Pete-ის და დიდი ბოროტი მგლის (Big Bad Wolf) როლებით დისნეის მულტფილმებში. მე მომწონს ტომის ბოროტი, გრინჩის მსგავსი წარბები ამ ახლო კადრში, რომელიც მომავალმა „მისტერ მაგუს“ რეჟისორმა პიტ ბერნესმა დახატა. ბავშვობაში ყოველთვის მაოცებდა და მართობდა ორი ცალკეული მულტფილმი, სადაც ტომი ღრმა, ექოიანი ხმით აცხადებს: „არ დაიჯერო!“ (DON’T YOU BELIEVE IT). როგორც აღმოჩნდა, ეს დავიწყებული რადიო შოუს მინიშნებაა.