სიუჟეტი: დიდი დეპრესიის შუაგულში, ვეტერანი (ითან ჰოუკი) განშორებულია თავის პატარა ქალიშვილს და გაგზავნილია სასტიკ შრომით ბანაკში. იქ ყოფნისას, ზედამხედველი (რასელ ქროუ) ამჩნევს მის გამჭრიახობას და გარიგებას სთავაზობს: ის სასჯელს შეუმსუბუქებს, თუ ვეტერანი დათანხმდება ოქროს კონტრაბანდულად გადატანას მომაკვდინებელ ორეგონის უდაბნოში. მიმოხილვა: „ტვირთი“ (The Weight) მარტივად გახდა (ჩემთვის) წლევანდელი სანდენსის კინოფესტივალის ყველაზე გამორჩეული მოვლენა. ეს არის უხეში, ეპოქალური სამოქმედო ფილმი, რომელშიც ითან ჰოუკი თავის საუკეთესო ფორმაში გვევლინება მკაცრ, გმირულ როლში. რეჟისორი პადრიკ მაკკინლი რეალისტური სამოქმედო ჟანრისთვის დამახასიათებელ მიდგომებს იყენებს, ვილიამ ფრიდკინის „ჯადოქარი“ კი პირდაპირ გავლენად მოჩანს. მოქმედება საინტერესო ისტორიულ ფონზე ვითარდება. 1933 წელს აშშ-ის პრეზიდენტმა ფრანკლინ დელანო რუზველტმა გამოსცა აღმასრულებელი ბრძანება, რომელიც მოქალაქეებს ავალდებულებდა კერძო საკუთრებაში არსებული ოქროს უმეტესი ნაწილის ფედერალური რეზერვისთვის ჩაბარებას. ფილმი ტრიალებს მაღაროს მფლობელთა მცდელობების გარშემო, რათა ოქრო კონტრაბანდულად გადაიტანონ, სანამ მას მთავრობა ჩამოართმევს. თუმცა, საქმე იმაშია, რომ ყველა გამოცდილმა ბანდიტმა იცის, რომ ბევრი ოქრო იქნება გადაადგილებაში — და ისინი მზად არიან თავდასხმისთვის. ამ ამაღელვებელ თრილერში, ჰოუკის პერსონაჟი, სამუელ მერფი, იძულებულია მსჯავრდებულთა გუნდი შეკრიბოს, რათა ოქრო ხელით გადაიტანოს უდაბნოს გავლით. საფრთხე აშკარაა: თუ ერთი აგურიც კი დაიკარგება, არა მხოლოდ მისი პირობითი გათავისუფლება გაუქმდება, არამედ მას ტყვია დახვდება თავში, რაც მაღაროს მფლობელების მიერ გაგზავნილი ორი შეიარაღებული დაცვის დამსახურება იქნება. დამატებითი „ბონუსი“? ოქროს ადგილზე მისვლის შემდეგაც კი, მას შესაძლოა მაინც ესროლონ, რადგან ერთადერთი ადამიანი, ვის სიტყვაზეც მას შეუძლია დაყრდნობა, ზედამხედველი კლენსი (რასელ ქროუ) არის, რომელიც შორს არის პატიოსნებისგან. ჰოუკი საუკეთესო ფორმაშია მაღალფიზიკურ როლში. მას აქვს იგივე „ჩვეულებრივი ადამიანის“ თვისებები, რაც ჰქონდათ სამოცდაათიანი წლების საუკეთესო სამოქმედო გმირებს — როგორიცაა როი შაიდერი, სტივ მაკქუინი და ჯინ ჰეკმენი — სანამ ჟანრი „ცხოვრებაზე დიდი“ არ გახდა. თქვენ გჯერათ, რომ მას არ აინტერესებს ოქრო, მაგრამ ყველაფერს გააკეთებს, რათა თავისი ახალგაზრდა ქალიშვილი სახელმწიფო სისტემის კლანჭებიდან დაიხსნას, რომელშიც ის მოხვდა. რეჟისორი პადრიკ მაკკინლი მას ძლიერი მეორეხარისხოვანი მსახიობებით აკრავს, სადაც თითოეულს აქვს შესაძლებლობა, გაიბრწყინოს ამ კლასიკურ „კაცები მისიაზე“ ფილმში. ოსტინ ამელიო გამორჩეულია რანკინის როლში – ლაპარაკის მოყვარული, რასისტი მსჯავრდებული, რომელსაც მერფი მუდამ თვალყურს უნდა ადევნებდეს. ავი ნეშის სინგჰი და ლუკას ლინგაარდ ტონესენის ოლსენი კი ის მსჯავრდებულები არიან, რომლებიც მას მხარს უჭერენ. ჯულია ჯონსი ადგილობრივი ამერიკელი ქალის როლში ჩნდება, რომელიც მაღაროში მუშაობს და ჯგუფს უერთდება. ფილმი სავსეა დასამახსოვრებელი სცენებით, მათ შორის გამორჩეული მომენტით, როდესაც მერფის და მსჯავრდებულებს ასობით ფუნტი ოქრო რყევი ხიდზე უნდა გადაიტანონ — ეს არის პირდაპირი ხარკი „ჯადოქრის“ მსგავსი სცენისადმი, თუმცა ფეხით შესრულებული. კიდევ ერთი სამოცდაათიანი წლების ფილმი, „ხანდახან დიდი იდეა“ (Sometimes a Great Notion), რომელსაც ჰოუკი აქებდა რამდენიმე წლის წინ ჩემთან ინტერვიუში, მოხსენიებულია შემზარავ სცენაში, სადაც წყლის მორი ფიგურირებს. ფილმი კულმინაციას აღწევს სასტიკ სამმხრივ ხელჩართულ ბრძოლაში, რომელიც ნათლად აჩვენებს, თუ რამდენად რთულია ადამიანის მოკვლა შიშველი ხელებით. ყველაფერი ემოციურად არის გადაღებული, მიუნხენი ორეგონის ნაცვლად არის გამოყენებული. მუსიკა დაწერეს ლათამ და შელბი გეინსებმა, რომლებიც ადრე ითან ჰოუკის სხვა ფილმებისთვის, „ალი“ (Blaze) და „ბავშვი“ (The Kid), ქმნიდნენ საუნდტრეკებს. ქროუ ასევე სიამოვნებას იღებს ბოროტმოქმედის როლიდან და ის იდეალურად არის შერჩეული, მაშინაც კი, თუ მისი როლი ძირითადად პირველი აქტითა და კულმინაციით შემოიფარგლება. საერთო ჯამში, „ტვირთი“ არის ჩამთრევი მოგზაურობა თავიდან ბოლომდე, და დანაშაული იქნება, თუ ის კინოთეატრებში არ გამოვა, რადგან ეს არის ფართომასშტაბიანი კინემატოგრაფია, რომელიც კინოთეატრში აბსოლუტურად შთამბეჭდავია. წარმოიდგინეთ „მატარებლის ოცნებები“ (Train Dreams), ოღონდ სამოქმედო ფილმის სახით, და გექნებათ საკმაოდ კარგი წარმოდგენა, თუ როგორია „ტვირთი“. საოცარია!