1991 წელს დენ ეიკროიდის სარეჟისორო დებიუტი შედგა ფილმით „უბრალოდ უბედურება“ (Nothing but Trouble) – ცნობისმოყვარე ჰორორ კომედიით, რომელშიც სიცილი ნაკლები იყო, ხოლო საშინელებათა ელემენტები – მეტისმეტად მძიმე. თუმცა, ფილმი გამორჩეული იყო რეპ-ჯგუფ Digital Underground-ის მონაწილეობით, რომლის წევრიც იმ დროს ტუპაკ შაკური იყო. ფაქტობრივად, ლეგენდარულმა რეპერმა, რომელმაც მოგვიანებით წარმატებული სამსახიობო კარიერაც შექმნა, სწორედ „უბრალოდ უბედურებაში“ მოახდინა თავისი ეკრანული დებიუტი. შაკურის ხანგრძლივი მიმზიდველობის ნაწილი განპირობებულია იმით, რომ ის იყო ნაკლოვანი და წინააღმდეგობრივი. იგივე ადამიანი, რომელიც ამაყად აცხადებდა, რომ მისი .44 Magnum უზრუნველყოფდა მისი მტრების შვილების „არ გაზრდას“, ასევე იყო ის, ვინც მოგვცა „Brenda's Got A Baby“ – ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი სოციალურად ორიენტირებული ჰიპ-ჰოპ ტრეკი, რაც კი ოდესმე დაწერილა. მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში, შაკური ხან უხეში კაცის ტრაბახს ამჟღავნებდა, ხან კი განიარაღებად თანაგრძნობას, 1996 წელს მის მკვლელობამდე, და რეპერის თაყვანისმცემლებს ეს პარადოქსი იზიდავდათ 90-იანი წლების დასაწყისში მისი გამოჩენის დღიდან. ეს გამოჩენა, თავისთავად, ისეთივე მომხიბვლელად შეუსაბამო იყო, როგორც მისი კარიერის დანარჩენი ნაწილი. ახალგაზრდა რეპერი 1991 წელს Digital Underground-ის შემადგენლობაში გამოჩნდა, როდესაც Shock G-სა და Money B-სთან ერთად „Same Song“-ში მისი მოსვლა გამოაცხადა. მიუხედავად იმისა, რომ Digital Underground-ში გაწევრიანებამდე მან ჩაწერა მუსიკა თავის ჯგუფ Strictly Dope-თან ერთად, „Same Song“ იყო პირველი დიდი გამოცემა, სადაც ის, როგორც არტისტი, მონაწილეობდა. მეტიც, მან არაპირდაპირ დასაბამი მისცა მის სამსახიობო კარიერას, როდესაც მას მცირე გამოჩენა მოუტანა ფილმში „უბრალოდ უბედურება“. დიახ, „Thug Life“ ეთოსის შემქმნელმა თავისი ეკრანული დებიუტი კომედიურ ჰორორში შეასრულა, რამაც როჯერ ებერტს – რომელმაც იმავე წელს ოსკაროსანი ფილმიც დატოვა – ათქმევინა: „მე მხოლოდ მსახიობების მიმართ მაქვს თანაგრძნობა და კიდევ უფრო მეტი – აუდიტორიის მიმართ.“ 1980-იანი და 90-იანი წლები სავსე იყო ფილმებით, რომლებიც, როგორც ჩანს, დღეს უბრალოდ არ გადაიღებოდა. ესენი იყო დიდი ფილმებიც. მაგალითად, დენ ეიკროიდის საკუთარმა ზებუნებრივმა გამოცდილებამ მოგვცა „მოჩვენებებზე მონადირეები“ (Ghostbusters), რაც ქაღალდზე ზედმეტად ბუნდოვანი და უცნაური იდეა ჩანდა – კომედია ნიუ-იორკში მოჩვენებებზე მონადირეების ჯგუფზე. ფაქტობრივად, „მოჩვენებებზე მონადირეების“ ორიგინალური სცენარი მკვეთრად განსხვავებული და კიდევ უფრო უცნაური იყო. მაგრამ მან არა მხოლოდ იმუშავა, არამედ ფილმის კომედიისა და მსუბუქი ჰორორის ნაკლებად სავარაუდო ნარევმა შექმნა ისეთი რამ, რის გამეორებაც ჰოლივუდმა მას შემდეგ ვერ შეძლო. 1991 წლის „უბრალოდ უბედურება“ ასევე იყო ჰორორ კომედია, რომელშიც ეიკროიდი და მისი მეგობრები მონაწილეობდნენ, მაგრამ მან ვერ შეძლო იმ მაგიის დაჭერა, რამაც „მოჩვენებებზე მონადირეები“ ასეთ ხანგრძლივ წარმატებად აქცია. ეიკროიდი რეჟისორი იყო და ითამაშა ფილმში 106 წლის მოსამართლე ელვინ „ჯ.პ.“ ვალკენჰაიზერის როლში, რომელიც ხელმძღვანელობს ყველა სამართლებრივ საკითხს სოფელ ვალკენვანიის ნაგავსაყრელში. ჩევი ჩეიზი თამაშობს მდიდარ მანჰეტენელ კრის თორნს, რომელიც იურისტ დიანა ლაიტონთან (დემი მური) ერთად მივლინებაში ყოფნისას, მოხუც მოსამართლესთან მიჰყავთ ქალაქში სიჩქარის გადაჭარბებისთვის. თავისი პოლიციელი შვილიშვილის, დენის ვალკენჰაიზერის (ჯონ კენდი) დახმარებით, ვალკენჰაიზერი დაუნდობელია თავის განაჩენებში, ნასამართლევებს აწვდის გროტესკულ მოწყობილობებში, რომელთა სახელებია „გრადერტინი“ (Gradertine) და „მისტერ ძვლისმჭრელი“ (Mr. Bonestripper). თორნისთვის, სამწუხაროდ, მოსამართლე ვალკენჰაიზერს განსაკუთრებით არ უყვარს მდიდრები. თუ ეს უცნაურად ჟღერს, ასეც არის. „უბრალოდ უბედურება“ რეკლამირებული იყო, როგორც შეშლილი კომედია, მაგრამ ფილმი საკმაოდ ბნელია მთელი დროის განმავლობაში და ეს შეუსაბამობა მთელ ნაწარმოებს გასდევს. ამის გათვალისწინებით, ვვარაუდობ, რომ რატომღაც Digital Underground-ის გამოჩენა შუა ფილმში რაღაც უცნაურ აზრს იძენს. „უბრალოდ უბედურებაში“, Digital Underground-ს დენ ეიკროიდის მოსამართლე ელვინ ვალკენჰაიზერის წინაშე აყენებენ სიჩქარის გადაჭარბებისთვის დაკავების შემდეგ. მოსამართლე სთხოვს მათ დაამტკიცონ, რომ ისინი, ფაქტობრივად, მუსიკოსები არიან, რის გამოც ისინი „Same Song“-ის შესრულებას იწყებენ. ეს სინგლი შევიდა „უბრალოდ უბედურების“ საუნდტრეკში და ფართო აუდიტორიას გააცნო ტუპაკ შაკური, რომელიც ბოლო სტროფს რეპავს. ის ასევე იმყოფება ფილმში, მაგრამ რატომ ხდება ეს ყველაფერი თავიდანვე, ეს მხოლოდ ერთ-ერთია მრავალი კითხვიდან, რომელიც „უბრალოდ უბედურების“ ირგვლივ ჩნდება. „უბრალოდ უბედურებამ“ 40 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით 8.4 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა და კრიტიკოსებმა გაანადგურეს. New York Times-ის ვინსენტ კენბიმ ფილმს უწოდა „უმიზნო, სრულმეტრაჟიანი ხუმრობა მსოფლიოში ყველაზე დახვეწილი სიჩქარის ხაფანგის შესახებ“. Chicago Tribune-ის დეივ კერმა კიდევ უფრო შორს წავიდა, როდესაც ის აღწერა, როგორც „ისეთი ფილმი, რომლის ყურება მხოლოდ გაოგნებული ურწმუნოებით შეიძლება, რადგან ის ერთი წარუმატებელი, უსიამოვნო სცენიდან მეორეში მიდის“. მიუხედავად იმისა, რომ ჩევი ჩეიზი ვერასოდეს გამოჯანმრთელდა „უბრალოდ უბედურების“ სალაროებში ჩავარდნისგან, შაკურმა (რომელსაც შეეძლო ეთამაშა მეის ვინდუ „ვარსკვლავური ომები: ეპიზოდი I – ფარულ საფრთხეში“ (Star Wars: The Phantom Menace)) მაშინვე შეცვალა მდგომარეობა მომდევნო წელს, როდესაც ითამაშა როლანდ ბიშოპის როლი ფილმში „Juice“. მან განაგრძო შთაბეჭდილების მოხდენა როლებით „პოეტურ სამართალში“ (Poetic Justice) და „რკალის ზემოთ“ (Above the Rim), რამაც უზრუნველყო, რომ „უბრალოდ უბედურება“ ძლივს გახდა სქოლიო მის ისედაც შთამბეჭდავ, თუმცა ტრაგიკულად ხანმოკლე ფილმოგრაფიაში. გარკვეულწილად, დენ ეიკროიდის ამ შეცდომაში შემყვანი პატარა ჰორორ კომედიის პირველ სამსახიობო კრედიტად ქონა იყო...