რეჟისორ ე. ელია მერიგის (E. Elias Merhige) 2000 წლის ფილმის, "ვამპირის ჩრდილი" (Shadow of the Vampire), სიუჟეტი უცნაურად დამაჯერებელია. ფილმი ამტკიცებს, რომ კინორეჟისორმა ფ. უ. მურნაუმ (F.W. Murnau), როდესაც 1922 წლის საკულტო საშინელებათა ფილმს "ნოსფერატუ" (Nosferatu) იღებდა, იმდენად იყო ერთგული კინემატოგრაფიული რეალიზმის, რომ იპოვა და დაიქირავა ნამდვილი ვამპირი, რათა მას ვამპირი განესახიერებინა თავის ფილმში. სინამდვილეში, "ნოსფერატუს" ვარსკვლავი იყო გერმანელი მსახიობი მაქს შრეკი (Max Schreck), მაგრამ შრეკის ხისტი, მონსტრული, ვირთხისებრი შესრულება ვამპირი გრაფ ორლოკის როლში იმდენად დამაჯერებელი იყო, რომ დიდი წარმოსახვა არ სჭირდება იმის დასაჯერებლად, რომ ის მართლაც ვამპირი იყო. "ვამპირის ჩრდილში" მურნაუ თავის ვამპირ შემსრულებელს მხოლოდ იმ დაპირებით აკონტროლებს, რომ მას უფლება მიეცემა, ფილმის ვარსკვლავის, გრეტა შროდერის (Greta Schröder) სისხლი დალიოს, მას შემდეგ, რაც გადაღებები დასრულდება. თუმცა, ვამპირი თავს ვერ აკონტროლებს და გადაღებების დაწყებისთანავე კლავს რამდენიმე წევრს გადამღები ჯგუფიდან. მურნაუს კი მხოლოდ ის აღიზიანებს, რომ მისი გადაღების გრაფიკი ირღვევა. მურნაუს როლი ჯონ მალკოვიჩმა (John Malkovich) შეასრულა, რომელმაც ადვილად გადმოსცა კინორეჟისორის შემოქმედებითი იმედგაცრუებები, ხოლო უილემ დეფომ (Willem Dafoe) ოსკარის ნომინაცია მიიღო მაქს შრეკის/ვამპირის განსახიერებისთვის. მერიგის ფილმში ასევე მონაწილეობდნენ: სუზი ედი იზარდი (Suzy Eddie Izzard) გუსტავ ფონ ვანგენჰაიმის (Gustav von Wangenheim) როლში, კერი ელვისი (Cary Elwes) კინოოპერატორ ფრიც არნო ვაგნერის (Fritz Arno Wagner) როლში, უდო კირი (Udo Kier) პროდიუსერ ალბინ გრაუს (Albin Grau) როლში და კეტრინ მაკკორმიკი (Catherine McCormick) გრეტა შროდერის (Greta Schröder) როლში. ფილმმა გამოსვლისთანავე დიდი მოწონება დაიმსახურა და კინომოყვარულებს უყვართ კინოს ისტორიის მისი გადაწერა, სადაც მინიმუმ ერთი ნამდვილი ვამპირია შეყვანილი. დეფოს ოსკარის ნომინაციის გარდა, ფილმი ასევე ნომინირებული იყო საუკეთესო გრიმისთვის. რასაც ბევრმა მკითხველმა შესაძლოა არ იცოდეს, არის ის, რომ "ვამპირის ჩრდილის" პროდიუსერი ნიკოლას ქეიჯი (Nicolas Cage) იყო. ეს იყო მსახიობისთვის მხოლოდ მეორე პროდიუსერული ნამუშევარი, კრისტოფერ კოპოლას ნაკლებად ცნობილი ფილმის "ბელ ეარის" (Bel Air) შემდეგ. "ვამპირის ჩრდილმა" სალაროებში მხოლოდ დაახლოებით 11.2 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა მისი მოკრძალებული 8 მილიონი დოლარიანი ბიუჯეტის წინააღმდეგ, მაგრამ ის ძალიან უყვარდათ კინოს სტუდენტებს ყველგან (ყოველ შემთხვევაში, მათ, ვისთან ერთადაც მე კინოსკოლაში ვსწავლობდი) და დღემდე დიდად ფასობს. ე. ელია მერიგს (E. Elias Merhige) მანამდე გადაღებული ჰქონდა 1989 წლის საკულტო ფილმი "ბეგოთენი" (Begotten), და მისი შემოქმედებითი ხედვა უფრო აბსტრაქციისა და მითისკენ იყო მიდრეკილი, ვიდრე ტრადიციული ჰოლივუდური თხრობისკენ, ამიტომ გასაკვირი არ არის, რომ მისი ჰოლივუდური კარიერა დიდხანს არ გაგრძელებულა. მისი შემდეგი სრულმეტრაჟიანი ფილმის, "ეჭვმიტანილი ნული" (Suspect Zero), შემდეგ, მან კვლავ აბსტრაქტული ექსპერიმენტული საშინელებათა მოკლემეტრაჟიანი ფილმების გადაღებას მიჰყო ხელი, მათ შორის აღსანიშნავია "ციური ფრინველების ხმაური" (The Din of Celestial Birds) 2006 წელს და "პოლია და ბლასტემა: კოსმიური ოპერა" (Polia & Blastema: A Cosmic Opera) 2022 წელს. გავრცელებული ინფორმაციით, მისი შემდეგი ფილმის, "ყმუილი" (Howl), გადაღებები ამჟამად კალგარში მიმდინარეობს. ამასობაში, ნიკოლას ქეიჯი "ვამპირის ჩრდილით" თავისი კარიერის ახალ ფაზას იწყებდა. მას ახალი საპროდიუსერო კომპანია, "სატურნ ფილმსი" (Saturn Films), ახალი გახსნილი ჰქონდა და საკუთარი პროდუქციის კონტროლს იწყებდა. "სატურნ ფილმსმა" ასევე იმუშავა 2003 წლის ფილმზე "დევიდ გეილის ცხოვრება" (The Life of David Gale) და 2012 წლის ედი მერფის კომედიაზე "ათასი სიტყვა" (A Thousand Words), მაგრამ ძირითადად ის ქეიჯის საკუთარი ფილმებისთვის გამოიყენებოდა. მას შემდეგ, კომპანიამ ქეიჯის სარეჟისორო ნამუშევარი "სონი" (Sonny) და მისი მონაწილეობით გადაღებული რამდენიმე ფილმი შექმნა, მათ შორის "შემდეგი" (Next – ფილიპ კ. დიკის ადაპტაცია), "ოჯახის კაცი" (The Family Man), "ომის მბრძანებელი" (Lord of War – რომელშიც ნამდვილი იარაღები გამოიყენეს!), "წინასწარმეტყველება" (Knowing), "განძის მაძიებლები" (National Treasure) და "ჯადოქრის შეგირდი" (The Sorcerer's Apprentice), ასევე უფრო ახალი ფილმები, როგორიცაა "არკადიელი" (Arcadian), "ვილიის საოცრებათა ქვეყანა" (Willy's Wonderland) და "გრძელი ფეხები" (Longlegs). ქეიჯი ყოველთვის იყო თავდადებული მსახიობი, რომელსაც შეუძლია უმაღლესი დონის უცნაური პერფორმანსების შესრულება, ამიტომ ის კარგად ერგება მერიგს, უმაღლესი რანგის საოცარ პოეტს. სამწუხაროა, რომ ნიკოლას ქეიჯი და ე. ელია მერიგი არასოდეს გაერთიანებულან ხელახლა, რადგან "ვამპირის ჩრდილი" შესანიშნავი ფილმია. ამასობაში, "ნოსფერატუ" არის ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი საშინელებათა ფილმი და ის წარმოებიდან ერთი საუკუნის შემდეგაც კი აშინებს მაყურებელს. ის ასევე სასწაულებრივად ხელმისაწვდომია, მიუხედავად ცნობილი სამართლებრივი დავისა, რომელიც ბრემ სტოკერის (Bram Stoker) მამულს ეხებოდა (რეალურმა ფ. უ. მურნაუმ ფაქტობრივად უნებართვოდ გადააკოპირა სტოკერის კლასიკური ვამპირული რომანი "დრაკულა" (Dracula), "ნოსფერატუს" შექმნით) და იქცა გერმანიის ეროვნულ ეპოსად, რასაც მოწმობს ვერნერ ჰერცოგის (Werner Herzog) მიერ 1979 წელს კლაუს კინსკისთან (Klaus Kinski) ერთად ფილმის რიმეიქი. რა თქმა უნდა, იყო რობერტ ეგერსის (Robert Eggers) 2024 წლის "ნოსფერატუს" განახლებული ვერსიაც, სადაც ვამპირის როლი ბილ სკარსგარდმა (Bill Skarsgård) შეასრულა. ამ ფილმმა უბრალოდ გააძლიერა ორიგინალური ფილმის სექსუალური რეპრესიების თემები, შეფუთული შთამბეჭდავი, კვამლიანი ვიზუალით და მართლაც შემზარავი პერფორმანსებით. "ვამპირის ჩრდილი" შესაძლოა ამ ოფიციალური რიმეიქების ფონზე შენიშვნად ჩაითვალოს, მაგრამ ის სინამდვილეში მურნაუს ორიგინალის ერთ-ერთი ყველაზე ერთგული ექოა. ის ხელოვნებასა და მასთან დაკავშირებულ ბრძოლებზეა, ასევე კინორეჟისორის ბნელ ფენომენზე, რომელიც საკუთარ მსახიობებსა და გადამღებ ჯგუფს საფრთხეში აგდებს, რათა "გაბედულ არტისტად" ჩაითვალოს. ეს არის ფილმი კინორეჟისორზე, რომელიც ფაქტობრივ მტაცებელს ქირაობს, რაც განსაკუთრებით ხმამაღლა უნდა ისმოდეს მაყურებლებისთვის, რომლებიც მას 2020-იანი წლების #MeToo ეპოქაში უყურებენ. "ვამპირის ჩრდილის" დაქირავება ონლაინ, Prime Video-ს მაღაზიაშია შესაძლებელი, მაგრამ სამწუხაროდ, ის ხელმისაწვდომი არ არის...