ველური დასავლეთის მონსტრები: უჩვეულო ჟანრების კვეთა

როგორც „კრიმინალური საკითხავი“ გვახსენებს, მართალი კაცის გზას შეიძლება ყველა მხრიდან უსამართლო და ეგოისტი ადამიანების სიავე და ბოროტმოქმედთა ტირანია უტევდეს, მაგრამ ვესტერნის ჟანრის ფილმის გზა, როგორც წესი, არც კაიჯუს ქაოსითაა მოცული და არც გიგანტური მონსტრის ტირანიით. მოკლედ რომ ვთქვათ, ვესტერნების უმეტესობაში არც გიგანტური და არც ჩვეულებრივი ზომის მონსტრები გვხვდება – თუკი მონსტრების ფილმის ქვეჟანრის გაფართოება მოგვინდება. ეს ერთგვარი გზაა, რომ ფრანკენშტეინი და გოძილა გვერდიგვერდ დავაყენოთ, თუმცა რეალურად გვერდიგვერდ დგომის შემთხვევაში, გოძილა ფრანკენშტეინის ურჩხულს უბრალოდ გაჭყლეტდა. ვესტერნებში ზოგჯერ გვხვდებიან მონსტრული ხასიათის პერსონაჟები (ბოლოს და ბოლოს, არ არსებობს ფილმი სახელწოდებით „კეთილი, სასიამოვნო და უბიწო“), რაც მორალისა და სიკეთესა და ბოროტებას შორის კონფლიქტის განსახილველ საშუალებას წარმოადგენს, მაგრამ ნამდვილი ურჩხულები შედარებით იშვიათია. თუმცა, მონსტრების ფილმები, რომლებიც ამავე დროს ვესტერნებიცაა, სულაც არ არის უცხო ხილი, რასაც ქვემოთ მოცემული მაგალითებიც დაადასტურებს. აღსანიშნავია, რომ ზოგიერთი მათგანის შემთხვევაში, ვესტერნის ან/და მონსტრების ფილმის დეფინიციის ოდნავ გაფართოება მოგვიწევს, ვინაიდან სხვაგვარად ძნელია ექვსზე მეტი მაგალითის მოძიება. თუმცა, სავარაუდოდ, ისინი აკმაყოფილებენ მოცემულ კრიტერიუმებს. თუ არ ეთანხმებით, გთხოვთ, გამოხატეთ თქვენი მოსაზრება კომენტარებში, რადგან ეს ხელს უწყობს ინტერაქციას, რაც ჩვენთვის მნიშვნელოვანია. ბოლოს და ბოლოს, ბრიუს სპრინგსტინის სიტყვებით რომ ვთქვათ, არსებობს გადასახადები და ვალები, რომლებსაც არც ერთი პატიოსანი კაცი არ გადაიხდის. (შესავლის ტარანტინოთი დაწყება, გოძილას ხსენებით გაგრძელება და სპრინგსტინით დასრულება – სრულად ჩემს სტილშია). თუ ოდესმე გსურდათ „ყბების“ მსგავსი ფილმის ნახვა, ოღონდ ზვიგენის ნაცვლად კამეჩით, თანაც ვესტერნის ჟანრში და ისიც, რომ არც ისე კარგია – მაშინ შესაძლოა „თეთრი კამეჩი“ თქვენთვის იყოს შექმნილი. მართალია, ისმის კითხვა, რატომ უნდა ინდომოს ვინმემ ასეთი ფილმის ნახვა, მაგრამ, როგორც იტყვიან, ის არსებობს. და ის ერთგვარად საინტერესოა, თუნდაც შორს იყოს შედევრისგან. მისი უცნაურობა და ზოგიერთი ნაწილობრივ მიმზიდველი ასპექტი… სულაც არ არის უმნიშვნელო. ისინი მას საკმარისად ღირებულ საკვლევ ობიექტად აქცევს. „თეთრი კამეჩის“ კიდევ ერთი მიმზიდველი ასპექტი ისაა, რომ ორი მთავარი გმირი ძველი დასავლეთის რეალური პიროვნებები არიან: უაილდ ბილ ჰიკოკი და შეშლილი ცხენი. ისინი აქ ხვდებიან ერთმანეთს და ერთად მიდიან გამოგონილ ძიებაში, რათა იპოვონ გიგანტური თეთრი კამეჩი. ორივეს საკუთარი მიზეზი აქვს ამ მითიური მხეცის მოსანადირებლად. შესაძლოა, ის „RRR“-საც შევადაროთ, რომელიც ორ რეალურ რევოლუციონერ მებრძოლზე მოგვითხრობს, რომლებიც ფანტასტიკურ და დიდ ეკრანზე გათვლილ კონფლიქტში არიან ჩართულნი. თუმცა, „თეთრი კამეჩი“ „RRR“-თან ახლოსაც კი ვერ მივა ხარისხით. დიახ, შესავალში უკვე აღვნიშნე, რომ რთულია კარგი ვესტერნი-მონსტრის ფილმების მოძიება. სწორედ ამიტომ მოგვიწია ამ არც თუ ისე გამორჩეული ნამუშევრის შეტანა, რადგან „ტოპ 7“ სია უფრო სრულყოფილად გამოიყურება, ვიდრე „ტოპ 6“. სტივენ სპილბერგის შედარებებს თუ გავაგრძელებთ, „გვანგის ველი“ შესაძლოა ისეთივე კმაყოფილებას მოგანიჭებთ, როგორსაც „იურული პარკი“ გვთავაზობს. 1993 წლის ფილმი ხომ მე-20 საუკუნეში დინოზავრების მიერ გამოწვეულ ქაოსზეა. ტექნიკურად, „გვანგის ველი“ თითქმის იგივე თემატიკას ეხება, თუმცა მისი მოქმედება მე-20 საუკუნის გაცილებით ადრეულ პერიოდში, კერძოდ პირველ ათწლეულში ვითარდება. მაგრამ ძველი დასავლეთის ეპოქა ამერიკის ზოგიერთ ნაწილში ჯერ კიდევ გრძელდებოდა, ამიტომ ამ ფილმში კოვბოები დინოზავრებს ებრძვიან. „გვანგის ველი“ არავითარ შემთხვევაში არ არის შედევრი, მაგრამ მას აქვს რამდენიმე საინტერესო და კრეატიული სპეცეფექტი და საკმაოდ კარგად ასრულებს B-კატეგორიის ფილმის ფუნქციას. ეს, სულ მცირე, მისი მოკლე აღწერაა. თუკი „კოვბოები და უცხოპლანეტელები“ თავისი სახელწოდების გამო დაამტკიცეს, რომელიც ფილმის არსს გადმოსცემს, მაშინ შესაძლოა „გვანგის ველიც“ იმის გამო შეიქმნა, რომ ვიღაცამ იფიქრა: „ჰეი, კოვბოები, როგორც წესი, დინოზავრებს არ ებრძვიან. იქნებ, ეს მაგარი იყოს.“ ქაღალდზე კი ნამდვილად უკეთესად ჟღერს, ვიდრე ეკრანზე. ეს ნამუშევარი, არავითარ შემთხვევაში, არ არის შედევრი, მაგრამ მას აქვს საინტერესო და კრეატიული სპეცეფექტები და B-კატეგორიის ფილმად „თეთრ კამეჩზე“ უკეთ ფუნქციონირებს, სულ მცირე. „ტრემორსი“ არის სახალისო, მყარი 90-იანი წლების B-კატეგორიის მონსტრების ფილმი, ოღონდ B-კატეგორიის საუკეთესო გაგებით. მისი მოქმედების გარემო საკმარისად ახლოსაა ნეო-ვესტერნის ჟანრთან, რათა ამ რეიტინგში მოხვდეს. ის უდაბნოს ქალაქში ვითარდება და ეს უკვე საკმარისია. იზოლირებული გარემო მას უნიკალურ ელფერს სძენს მონსტრების ფილმების კონტექსტში, ხოლო თავად ურჩხულები საკმაოდ შთამბეჭდავია – ეს გიგანტური და მანკიერი მიწისქვეშა ჭიებია. ისინი „დიუნის“ მასშტაბის ნამდვილად არ არიან, მაგრამ შესაძლოა, სწორედ „დიუნით“ იყვნენ შთაგონებულნი. მიუხედავად იმისა, რომ „ტრემორსი“ ბევრად უფრო იუმორისტულია, ვიდრე „დიუნის“ ნებისმიერი ადაპტაცია, ეს უფრო სამეცნიერო-ფანტასტიკური ნამუშევარია, ვიდრე ვესტერნი, თუმცა მასში უდაბნოს მრავალი სცენა გვხვდება. გარდა ამისა, „ტრემორსი“ საკმაოდ მოულოდნელად გადაიქცა ფრენჩაიზად, თუმცა ხარისხის თვალსაზრისით, 1990 წლის პირველ ნაწილთან ახლოსაც კი ვერაფერი მივიდა. თუკი ვამპირულ ფილმს მონსტრების ფილმად ჩავთვლით, მაშინ „ბინდი ახლოვდება“ სრულყოფილად შეესაბამება ჩვენს კრიტერიუმებს. ის ნეო-ვესტერნის ფუნქციას ასრულებს, იმის გათვალისწინებით, რომ...