„Westworld“ შეიძლებოდა ყოფილიყო ერთ-ერთი უდიდესი სამეცნიერო-ფანტასტიკური სატელევიზიო შოუ, თუკი HBO-ს სერიალის ბოლო სამი სეზონი ისეთივე მაღალ დონეზე დარჩებოდა, როგორც პირველი. მაიკლ კრაიტონის 1973 წლის ფილმზე დაფუძნებული HBO-ს ოთხსეზონიანი „Westworld“ ორ სხვადასხვა შოუს ჰგავს: ერთი გახლავთ აღიარებული პირველი სეზონი, ხოლო მეორე – რთული და დამაბნეველი მომდევნო სამი სეზონი. ერთ დროს „Westworld“-ზე იმავე პატივისცემით საუბრობდნენ, რომლითაც მხოლოდ „Game of Thrones“-ს იხსენიებდნენ. ის HBO-ს სავარაუდო მემკვიდრე და სამეცნიერო-ფანტასტიკური სერიალი იყო, რომლის მსგავსიც არავის ენახა. ათწლეულის შემდეგ ჩვენ დაუსრულებელი ამბით დავრჩით, რომელიც უმეტესობას არც კი უნახავს. „Westworld“-ის პირველი სეზონი შოუს დანარჩენი ნაწილისგან განცალკევებულად აღიქმება. არა ტონალობითა თუ სტილით (რაც არ უნდა ვთქვათ, სერიალს მთელი თავისი არსებობის მანძილზე ძლიერი რეჟისურა და პროდიუსინგი ჰქონდა), არამედ სიუჟეტით. პირველი სეზონი თითქმის დამოუკიდებელი ისტორიაა, უკან რომ ვიხედებით, ხოლო მე-2-4 სეზონები გაფართოებულ გაგრძელებას ჰგავს. სახელწოდების ერთგული, „Westworld“-ის პირველი სეზონი თითქმის მთლიანად პარკის ვესტერნის თემატიკის ნაწილში ვითარდება. შემდგომ სეზონებში სხვადასხვა არეალში, შემდეგ კი გარე სამყაროში გადავდივართ. პირველი სეზონი აყალიბებს შოუს ფილოსოფიას, თუ რას ნიშნავს იყო ადამიანი, და უმეტესწილად, პასუხობს კიდეც ამ კითხვას. პირველ სეზონში ერთ-ერთი საუკეთესო სცენარია, რასაც კი სამეცნიერო-ფანტასტიკურ სერიალებში იპოვით – ჟანრში, რომელიც ცნობილია ზედმეტი ენითა და ექსპოზიციით დიალოგისა და სიუჟეტის დამძიმებით. მე-2-4 სეზონებში ხარისხის შესამჩნევი ვარდნაა. მიუხედავად იმისა, რომ მე-3 და მე-4 სეზონებს დაუფასებლად ვთვლი, ხარისხში ცვლილებას ძალიან მარტივად ვამჩნევ. „Westworld“-მა დაცემა დაიწყო პირველი სეზონის შემდეგ. სცენარი დაზარალდა, რასაც მოჰყვა მსახიობობა და სიუჟეტი. მიუხედავად იმისა, რომ ვესტერნის თემიდან გასვლა საინტერესო გადაწყვეტილება იყო, მან წაართვა სერიალს ის, რაც მას თავდაპირველად განსაკუთრებულს ხდიდა, და „Westworld“-მა დაიწყო ნებისმიერ სხვა სამეცნიერო-ფანტასტიკურ სერიალს დამსგავსება, თუმცა უზარმაზარი ბიუჯეტით. შესაძლოა, უფრო კრიტიკულად რომ შევხედოთ, პირველი სეზონის შემდეგ „Westworld“ არ არის ისეთი ამბავი, რომელსაც შემდგომი მოყოლა სჭირდება. რამდენადაც რთულიც არ უნდა ჩანდეს „Westworld“ თავისი საიდუმლოებებითა და ფარული განზრახვების მქონე პერსონაჟებით, ის საკმაოდ მარტივია: ადამიანები ქმნიან რობოტებს; ისინი იძენენ ცნობიერებას. ამაზე გაცილებით რთული არაფერია. პირველი სეზონი ამის არსს ჩასწვდება და აჩვენებს, რომ რობოტები (მასპინძლები) მართლაც ცნობიერნი არიან. მე-2-4 სეზონები ახალ კითხვებს აჩენენ, თუ როგორ მოიპოვეს მასპინძლებმა ცნობიერება და რას გააკეთებენ შემდეგ, მაგრამ ეს არ არის ის კითხვები, რომლებსაც აუცილებლად სჭირდებათ პასუხი. ეს ამ სეზონებს დამხმარე მნიშვნელობას ანიჭებს. მაშინაც კი, თუ „Westworld“-ს პირველი სეზონის შემდეგაც მიჰყევით, თქვენი ჯილდო იყო მე-4 სეზონის შემდეგ გაუქმებული შოუ, მიუხედავად იმისა, რომ მე-5 სეზონი ფინალური უნდა ყოფილიყო. მიუხედავად ამ ყველაფრისა, „Westworld“-ის პირველი სეზონი მაინც რჩება ერთ-ერთ საუკეთესო სეზონად სამეცნიერო-ფანტასტიკური შოუების ისტორიაში. ეს არის კვლავ მომხიბვლელი 10-ეპიზოდიანი სეზონი, სავსე ფანტასტიკური პერსონაჟთა განვითარებით, ლამაზი და დამაკმაყოფილებელი მომენტებით და საიდუმლოებებით, რომლებსაც ნათელი პასუხები ეძლევა. „Westworld“-ის დასასრული მას სამეცნიერო-ფანტასტიკური სატელევიზიო შოუების უმაღლესი მწვერვალებიდან ჩამოაგდებს, მაგრამ მისი პირველი სეზონი მაინც საუკეთესო სანახაობებს შორის რჩება. გვსურს მოვისმინოთ თქვენი აზრი! გაგვიზიარეთ თქვენი მოსაზრებები ქვემოთ მოცემულ კომენტარებში. დისკუსია ღიაა. იყავით პირველი, ვინც საკუთარ აზრს გამოთქვამს.