მიუხედავად ანიმე ინდუსტრიის ბოლოდროინდელი უზარმაზარი წინსვლისა გლობალური მეინსტრიმისკენ, Dragon Ball-ის ტრაექტორიას, ერთ-ერთი პირველი მსოფლიო წარმატების ისტორიას, რაღაც განსაკუთრებით პოეტური აქვს. ეს არის სერიალი, რომელიც, ისევე როგორც მისი მთავარი გმირი, არაერთხელ დაბრუნდა დამარცხების ზღვრიდან, გადალახა რამდენიმე წარუმატებელი სინდიკაციის მცდელობა, რათა დახმარებოდა შედარებით მარგინალურ მედიუმს იაპონიის ფარგლებს გარეთ, გადაქცეულიყო კულტურულ ძალად, რომელიც Macy’s Day Parade-ზე საჰაერო ხომალდებს წარუდგენს და მშობლებს სასკოლო ბიბლიოთეკარებთან ისტერიკას აწყობინებს (ეს ორი ნიშანია იმისა, რომ რაღაცამ მართლაც მიაღწია წარმატებას ამერიკაში). მაშინ, როცა შოუ ჯერ კიდევ ეძებდა თავის ადგილს საზღვარგარეთ, როდესაც ის იაპონიაში 30 წლის წინ დასრულდა, მან საბოლოოდ გზა გაუხსნა ანიმეს ნახვას მთელ მსოფლიოში და შექმნა შაბლონი, რომელიც, უკეთესად თუ უარესად, დღემდე განსაზღვრავს თუ რა არის ანიმე გლობალური აუდიტორიისთვის: ზემოთ აჩეჩილი თმიანი ბიჭები სუპერძალებით, რომლებიც ერთმანეთს სცემენ. მანგად დაწყებული, აკირა ტორიამას Dragon Ball-ის კომიქსი იაპონიაში უზარმაზარი ჰიტი იყო. ის გამოდიოდა 1984-დან 1995 წლამდე Weekly Shōnen Jump-ში სულ 519 თავის ოდენობით, რითაც დაეხმარა ამ ღრმად გავლენიან ჟურნალს მიეღწია თავისი ისტორიაში ყველაზე მაღალი ტირაჟისთვის (6.53 მილიონი ეგზემპლარი კვირაში 1995 წელს). ამ წარმატებამ განაპირობა, რომ ანიმე ადაპტაცია თითქმის გარდაუვალი იყო, და 1986 წელს Toei Animation-მა დაიწყო Dragon Ball სატელევიზიო სერიალის წარმოება. ის 153 ეპიზოდისგან შედგებოდა და მანგას პირველი ნაწილი მოარგო, რომელიც მთავარ გმირს, სონ გოკუს, ბავშვობაში მიჰყვება. აქ, მაიმუნის კუდით უცხოპლანეტელი ბავშვი ეუფლება საბრძოლო ხელოვნებას და მეგობრობს უცნაურ პერსონაჟთა მზარდ ჯგუფთან, პარალელურად კი თავგადასავლების სერიაში მონაწილეობს, რომელიც შვიდი ჯადოსნური სფეროს – დრაკონის ბურთების – გარშემო ტრიალებს, რომელთა გამოყენებაც ნებისმიერი სურვილის ასრულებისთვის შეიძლება. თავდაპირველად მინგის დინასტიის ეპოქის ზღაპრით „მოგზაურობა დასავლეთისკენ“ შთაგონებული, სერიალი სულ უფრო მეტად ეყრდნობოდა მითების, არქიტექტურისა და საბრძოლო ხელოვნების ფართო ნარევს აზიის რამდენიმე კულტურიდან – იაპონია, ჩინეთი, ინდოეთი, ახლო აღმოსავლეთი, ინდონეზია და ა.შ. მიუხედავად იმისა, რომ მან არასოდეს სრულად არ დაკარგა თავისი მსუბუქი ხიბლი, დროთა განმავლობაში შოუ უფრო სერიოზული გახდა, რაც პერსონაჟების სიკვდილითა და მუშტი-კრივზე გაზრდილი ფოკუსით დასრულდა. 1989 წელს დაიწყო Dragon Ball Z და მოქმედებაზე ორიენტირება უკიდურესობამდე მიიყვანა. მიუხედავად იმისა, რომ ორიგინალურ მანგას არ ჰქონდა განსხვავება „Dragon Ball“-სა და „Dragon Ball Z“-ს შორის, რადგან ეს ყველაფერი ერთი უწყვეტი ამბავი იყო, Dragon Ball Z ანიმე მანგას ხუთწლიანი დროის გამოტოვების შემდეგ იწყება, სადაც გოკუ პატარა ბავშვიდან ზრდა დასრულებულ ზრდასრულ ადამიანად იქცევა. ახლა საფრთხეები უფრო დიდი იყო და ფსონებიც მაღალი, რადგან ჩვენი გმირი და მისი მეგობრები უმკლავდებოდნენ უცხოპლანეტელ დამპყრობელთა, სამყაროს გამანადგურებელ სუპერორგანიზმთა და მაგიურ არსებათა მზარდ რიგს. ძირითადი ფორმულა შემდეგი იყო: ჩნდება ახალი მთავარი ბოროტმოქმედი, გოკუს მოკავშირეები იძულებულნი არიან იბრძოლონ ერთი შეხედვით უიმედო ბრძოლაში, ისინი ნადგურდებიან და/ან კვდებიან, შემდეგ კი ჩნდება გოკუ და ისიც ნადგურდება, სანამ სასწაულებრივად არ შეცვლის სიტუაციას ბოლო წუთს. ეს იყო „პროგნოზირებადი“, მაგრამ ეს არასოდეს ყოფილა ნაკლი, რადგან შემდგომი განვითარება ყოველთვის ისეთი დამაკმაყოფილებელი იყო, მუდმივად ქმნიდა დაძაბულობას და გარდაუვალი დამარცხების განცდას, სანამ გოკუ ჭიდაობის სტილის დაბრუნებას არ მოახერხებდა. საყვარელ პერსონაჟებთან და ხელოვნების სტილთან ერთად, რომელიც ტორიამას მხიარულ დიზაინსა და 90-იანი წლების სტილს შორის მერყეობდა, ეს ყველაფერი ისეთი რამეს ქმნიდა, რასაც როგორც ახალგაზრდა მაყურებელი, ასევე გამოცდილი მოქმედებითი ჟანრის მოყვარულებიც აფასებდნენ. იმ დროისთვის, როდესაც Dragon Ball Z დასრულდა 1996 წლის იანვარში Majin Buu Saga-ს კულმინაციით, გოკუ უკვე ეროვნულ ხატად იქცა, რომელმაც უამრავი მომავალი მანგაკა შთააგონა შეექმნათ საკუთარი საბრძოლო ეპოსები Weekly Shōnen Jump-ისთვის: One Piece, Naruto, Bleach და ათობით სხვა მის კვალს გაჰყვა. მიუხედავად იმისა, რომ Dragon Ball ნამდვილად არ იყო პირველი მოქმედებითი სერიალი Shōnen Jump-ში, ის მარტივად არის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი სხვებთან ერთად, როგორიცაა Fist Of The North Star და JoJo’s Bizarre Adventure. მიუხედავად ამ სუპერ საიანის აღმავლობისა სამშობლოში, სატელევიზიო სერიალმა ამერიკის შეერთებულ შტატებში პოპულარობა ვერ მოიპოვა, როდესაც ის იაპონიაში დასრულდა. 1989 წელს, იმავე წელს, როდესაც Dragon Ball Z დაიწყო, ამერიკულმა საწარმოო კომპანია Harmony Gold-მა Dragon Ball-ის პირველი ხუთი ეპიზოდის დუბლირება გააკეთა. მან ვერ იპოვა აუდიტორია და გაუქმდა. Funimation-მა მოამზადა სხვა ვერსია, რომელიც Seagull Entertainment-მა გაავრცელა და 13 ეპიზოდამდე მიაღწია, სანამ ისიც გაუქმდებოდა. საბოლოოდ, თუმცა, სიტუაცია შეიცვალა. 1996 წელს, Saban Entertainment-მა, რომელიც ცნობილი იყო ანიმე და ტოკუსაცუ შოუების ვესტერნიზებულ ექვივალენტებად ლოკალიზებით (მათ Super Sentai გადააქციეს Power Rangers-ად, Kamen Rider - Masked Rider-ად, Gatchaman II - Eagle Riders-ად და ა.შ.), Dragon Ball აიღო თავისი ანიმაციური პროგრამირების ბლოკისთვის. თუმცა, მათ განსხვავებული რამ გააკეთეს, ვიდრე წინა ლოკალიზაციის მცდელობებმა: Dragon Ball-ით დაწყების ნაცვლად, მათ უფრო მოქმედებითი Dragon Ball Z-ით დაიწყეს. იყო თუ არა ეს კონკრეტული არჩევანი, რომელმაც თაყვანისმცემლები მოიგო, თუ Saban-ის არსებული სტრატეგია ამერიკელი სატელევიზიო მაყურებლების გარდაქმნისთვის...