Warner Bros. Discovery-მ კულტურული ვანდალიზმი ჩაიდინა HBO Max-იდან გარკვეული ანიმაციური სათაურების ამოღებით. თუმცა, რაც არ უნდა ეცადოს WBD-ის აღმასრულებელმა დირექტორმა დევიდ ზასლავმა ანიმატორებთან დაპირისპირება, WB მაინც აგრძელებს ბოლო დროს ერთ-ერთი საუკეთესო ანიმაციური პროექტების წარმოებას ან დისტრიბუციას, მათ შორის სიურრეალისტური კომედიური სერიალები, როგორიცაა „Close Enough“, შოუები, რომლებიც გარღვევას ახდენენ შავი წარმომადგენლობის კუთხით (კერძოდ, „Young Love“), და თუნდაც უცნაური ექსპერიმენტული სამეცნიერო ფანტასტიკური დრამები, როგორიცაა სერიალი „Scavengers Reign“. მაგალითად: HBO Max პასუხისმგებელია ბოლო წლების ერთ-ერთ ყველაზე ნაკლებად ნანახ ანიმაციურ სატელევიზიო კომედიაზე – სერიალზე, რომელიც ნამდვილად იმსახურებს მეორე სეზონს. საუბარია ნეიტ შერმანისა და ნიკ ვოკის მიერ შექმნილ სამეცნიერო ფანტასტიკურ კომედიურ სერიალზე „Fired on Mars“. იმ ფონზე, რომ დღესდღეობით ანიმაციური სატელევიზიო კომედიების უმეტესობა მეტ გრენინგისა და „სიმფსონების“ გავლენას განიცდის, ეს შოუ უფრო მეტად მაიკ ჯაჯის 1990-იანი წლების მულტფილმს მოგაგონებთ. „Fired on Mars“ შესაძლოა ანიმაციური იყოს და მარსზე ვითარდებოდეს, თუმცა ის მიწაზე დაშვებულ რეალიზმს ესწრაფვის. მისი ამბავი ჯეფ კუპერის (ლუკ უილსონი) გარშემო ვითარდება, საყოველთაოდ გასაგები პერსონაჟის, რომელიც მარსზე გრაფიკულ დიზაინერად მუშაობის შესაძლებლობას იღებს სტარტაპ ტექნოლოგიურ კომპანიაში, რომელმაც პლანეტის კოლონიზაცია მოახდინა. სამწუხაროდ, როგორც კი მარსზე ჩადის, მის სამუშაოს უსარგებლოდ მიიჩნევენ და მას დედამიწაზე დაბრუნების გზა აღარ რჩება, სხვა სამსახურის შეთავაზებაზე ხომ საუბარიც ზედმეტია. ამგვარად, „Fired on Mars“ არის ტრაგიკული კომედია, რომელიც ერწყმის ბოლო წლების ანტიკორპორაციულ ტენდენციას, რაც ისეთ სერიალებშია განსახიერებული, როგორებიცაა „Severance“ და „Corporate“. ამ სტატიის წერის მომენტისთვის, სამი წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც „Fired on Mars“-ის პირველი სეზონის პრემიერა 2023 წელს შედგა, რაც იმას ნიშნავს, რომ მეორე სეზონი ნაკლებად სავარაუდოა. მიუხედავად ამისა, შოუ აბსოლუტურად იმსახურებს გაგრძელებას. რაც „Fired on Mars“-ს განსაკუთრებულს ხდის, ნაწილობრივ ისაა, რომ ის ძველებური სიტკომის მსგავსადაა აგებული. თითოეული ეპიზოდი დამოუკიდებელია და სხვადასხვა გადასაჭრელ პრობლემაზეა ორიენტირებული, თუმცა ისინი ერთმანეთში ირევა, რათა საერთო ამბავი მოყვეს. და მიუხედავად იმისა, რომ ეს კომედიაა, აქ არ არის „რიკისა და მორტის“ სტილის მახვილგონივრული რეპლიკები და ცალკეული ხუმრობები. ამის ნაცვლად, იუმორი პერსონაჟებიდან და იმ უცნაური სიტუაციებიდან მოდის, რომელშიც ლუკ უილსონის ჯეფი აღმოჩნდება ხოლმე. როგორც აზრიანი სერიალი კორპორაციულ ცხოვრებასა და გვიანდელი კაპიტალიზმზე, „Fired on Mars“ განუწყვეტლივ აჩვენებს კორპორაციების რეალობას, რომლებიც თავიანთ თანამშრომლებზე ოდნავადაც კი არ ზრუნავენ და იმ არეულობას, რასაც მალავენ. სეზონის გაფუჭების გარეშე რომ ვთქვათ, ჯეფი ნელ-ნელა აღმოაჩენს მარსის მრავალ საიდუმლოს და მის ტექნო-ზედამხედველთა გარდერობში ჩამარხულ ჩონჩხებს. ეს სამყაროს მშენებლობა და ნარატივი ნათელს ხდის, რომ „Fired on Mars“, მიუხედავად 1990-იანი წლების გავლენისა, მტკიცედ სტრიმინგის ეპოქის ნაწილია. ანალოგიურად, რამდენადაც მისი ეპიზოდები დამოუკიდებელია, ერთად ისინი უფრო დიდ ისტორიას ქმნიან მარსის მუშაკებს შორის მზარდი უკმაყოფილებისა და პლანეტის მასშტაბით აჯანყების შესაძლებლობის შესახებ. სამწუხაროდ, მეორე სეზონის არარსებობა ასევე ნიშნავს პირველი სეზონის ფინალის მრავალი გამოვლენისა და დრამატული კულმინაციის გადაუჭრელობას. მიუხედავად ამისა, „Fired on Mars“ არის სასიამოვნოდ უცნაური, სახალისო და ემოციური საშუალება დროის გასატარებლად, სანამ „Severance“-ის შემდეგ სეზონს ელოდებით, ასევე შესანიშნავი ნოსტალგია იმ დროისთვის, როდესაც ზრდასრულთა მულტფილმის პერსონაჟები ნამდვილ ადამიანებს ჰგავდნენ და ფერთა პალიტრები და ფონები უფრო რეალისტური იყო. და როდესაც პირველი სეზონის ყურებას დაასრულებთ, რატომ არ უყურეთ განმაახლებელ, პროგრესულ „King of the Hill“-ის აღდგენილ ვერსიას? ის დაგეხმარებათ მსგავსი მოთხოვნილების დაკმაყოფილებაში.