ახალგაზრდა აუდიტორიისთვის ფილმების შემქმნელ მსხვილ საპროდიუსერო კომპანიებს შორის, Nickelodeon Movies ხშირად დაუფასებელი გმირია – დისნეის, Pixar-ისა და DreamWorks-ის უმცროსი და-ძმა, რომელიც ყოველთვის ჟანრის განმსაზღვრელი ჰიტების, როგორიცაა "Frozen", "Toy Story" ან "Shrek", ჩრდილში ექცევა. და მაინც, შესაძლოა სწორედ ეს მოუხელთებელი, აუტსაიდერის სტატუსი ხდის Nickelodeon-ის ამდენ ფილმს ასე გამორჩეულს ჩვენს მეხსიერებაში. 90-იანი წლების შუა პერიოდში დაარსების დღიდან, სტუდია ყვება ისტორიებს, რომლებიც მოზარდობის ნაკლებად სრულყოფილ, თუმცა უდავოდ უფრო გულწრფელ ხედვას ასახავს. მათი ანიმაციური თავგადასავლები ცდილობენ გადააჭარბონ თანატოლების მიერ დახვეწილ ესთეტიკასა და ტექნიკას, შექმნიან ვიზუალს, რომელიც დამაჯერებლად უნიკალური და ცოტა ქაოტურია. მათი კომედიები უფრო არეულია, მიმზიდველი სულელური იუმორის გრძნობით, რომლის დაფასება გვავიწყდება, სანამ ზრდასრულ ასაკში ძალიან ჭკვიანები ან მაგარები გავხდებით. მომწიფების ისტორიებს აქვს თავისი სიმძაფრე, სადაც მოქმედებენ ისეთი პერსონაჟები, რომლებიც ზრდის მცდელობისას ბევრისთვის დამახასიათებელ რთულ, ადამიანურ შეცდომებს უშვებენ. 30 წლის იუბილეს მიღმა მომწიფებულები, ჩვენ დავუბრუნდით საწყისებს, რათა წარმოვაჩინოთ ჩვენი ყველა დროის საყვარელი Nickelodeon-ის ფილმები. მიუხედავად იმისა, რომ უდავოდ ერთ-ერთი ყველაზე საკულტო და კულტურულად მდგრადი Nickelodeon-ის ფილმია, "Good Burger" პირველივე გამოსვლისას არ ყოფილა კრიტიკოსების ფავორიტი. 1997 წლის კომედიაში კენან ტომპსონი და კელ მიტჩელი უმიზნო თინეიჯერების როლებს ასრულებდნენ, რომლებიც ზაფხულში ადგილობრივ სწრაფი კვების ობიექტში მუშაობდნენ. აღიარებულია, რომ ეს არის ხმაურიანი, უსირცხვილოდ მოუმწიფებელი ფილმი, რომლის სიუჟეტი "Good Burger"-ის კოტლეტის მსგავსად თხელია. მაშინდელმა კრიტიკოსებმა ის სულელურ, გამაღიზიანებლად ინფანტილურ და აგონიურად ზედმეტად ანიმაციურ ფილმად შეაფასეს. უკან მიხედვით, ჩვენ ვიტყოდით, რომ ეს კრიტიკოსები ცოტა ზედმეტად ბევრს ფიქრობდნენ — და ფილმის მრავალი ფანიც დაგვეთანხმებოდა. 8.5 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით, "Good Burger"-მა შთამბეჭდავი 23.7 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა. პროექტში ჩართულმა მთავარმა სახელებმა ეფექტურად დაიმკვიდრეს თავი, როგორც საბავშვო კინოსა და ტელევიზიის განმსაზღვრელი შემქმნელები — შესაძლოა, დისრუპტორებიც კი. რეჟისორმა ბრაიან რობინსმა (რომელიც ასევე იყო "All That"-ის თანაშემქმნელი) ორი წლის შემდეგ კიდევ უფრო დიდი ჰიტი, "Varsity Blues" გადაიღო, ხოლო ცნობილმა თანასცენარისტმა დენ შნაიდერმა Nickelodeon-ის მომდევნო ათწლეულის პროგრამირება ჩამოაყალიბა. ტომპსონი და მიტჩელი ასევე უკვდავყოფილი იქნენ, როგორც 90-იანი წლების გმირები ამ ფილმის მეშვეობით. როგორც ხანდაზმულმა მკითხველებმა ალბათ იციან, ტომპსონი საბოლოოდ "Saturday Night Live"-ის მუდმივი მსახიობი გახდა. "Good Burger"-მა ისეთი გავლენა მოახდინა ბავშვებზე, ვისთვისაც ის შეიქმნა, რომ ახლა, ზრდასრულ ასაკში, ბევრმა თქვა, რომ ეს ფილმი არა მხოლოდ 90-იანი წლების მძლავრი დროის კაფსულაა, არამედ ნამდვილი საკულტო კლასიკა. როდესაც 2023 წელს Paramount+-ზე დიდი ხნის ნანატრი გაგრძელება "Good Burger 2" გამოვიდა, ის სტრიმინგ პლატფორმის ისტორიაში ყველაზე ყურებადი ფილმის პრემიერა გახდა. დისნეისა და Pixar-ის მიღმა, ძნელია გავიხსენოთ ადრეული 2000-იანი წლების მრავალი CGI ანიმაციური ფილმი, რომელიც "Jimmy Neutron: Boy Genius"-ის ნახევრად შემოქმედებითი მაინც იქნებოდა. ხუთ წელზე მეტი ხნის შემდეგ, რაც ზემოხსენებულმა სტუდიამ ანიმაციური მედიუმი "Toy Story"-ით შეძრა, Nickelodeon-მა და ჯონ ა. დევისმა ახალგაზრდა მაყურებელი წაიყვანეს უცნაურ, მაგრამ საოცრად ამაღელვებელ ქალაქ Retroville-ში, სადაც მთავარმა გმირმა, ბიჭმა-გენიოსმა (ახმოვანებს დები დერიბერი) უნდა შეაგროვოს თავისი გაუცხოებული კლასელები, რათა გადაარჩინოს დღე გარდაუვალი განადგურებისგან. სიუჟეტის თვალსაზრისით, ფილმი მუშაობს იმიტომ, რომ ჯიმი პირველივე სცენიდან კეთილგანწყობილ აუტსაიდერად აღიქმება. ის ისეთივე საყვარელი და ტრაგიკულია, როგორც ტობი მაგუაირის პიტერ პარკერი. დერიბერის ვოკალური შესრულების დავიწყება შეუძლებელია — მთელი მთავარი გამხმოვანებელი გუნდი (განსაკუთრებით რობ პოლსენი და გვიანდელი ჯეფრი გარსია ჯიმის მეგობრების კარლისა და შინის როლებში, და მარკ დეკარლო ჯიმის მამის, ჰიუ ნეიტრონის როლში) ქმნის იმდენად გამორჩეულ, შეუცვლელ ხმებს თავიანთი პერსონაჟებისთვის, რომ მათი ნამუშევრის გახსენება უფრო ადვილია, ვიდრე, ვთქვათ, პატრიკ სტიუარტის ან მარტინ შორტის, რომლებიც მიუხედავად ამისა, სრულყოფილად გასართობები არიან ფილმის ბოროტმოქმედების როლებში. ფილმის ნამდვილი სიამოვნება მისი საერთო დიზაინია. Retroville-ის რეტროფუტურისტული ატმოსფეროს, ჯიმის გამოგონებების ჯართის ესთეტიკისა და იოლკიანების მდიდრულად უცხო დიზაინის შეჯახება შოკისმომგვრელად კარგად მუშაობს, ქმნის შესაბამისად ქაოტურ და განსხვავებულ ვიზუალურ სამყაროს, რომელიც ხაზს უსვამს ფილმის უსაზღვრო წარმოსახვის სულს. "Jimmy Neutron: Boy Genius"-მა მსოფლიო მასშტაბით 102 მილიონ დოლარზე მეტი გამოიმუშავა 30 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით და იყო პირველი Nickelodeon-ის ფილმი, რომელმაც ოსკარის ნომინაცია მოიპოვა (საუკეთესო ანიმაციური სრულმეტრაჟიანი ფილმისთვის, რომელიც "Shrek"-თან დათმო). მისი გაგრძელება სერიალი "The Adventures of Jimmy Neutron, Boy Genius" სამი სეზონის განმავლობაში გადიოდა Nickelodeon-ზე. "Dora and the Lost City of Gold" შთამბეჭდავად ერწყმის ერთმანეთს. ქაღალდზე არ არსებობს განსაკუთრებით ძლიერი მიზეზი, რომ მასობრივად პოპულარული ანიმაციური საბავშვო სერიალი (რომლის სამიზნე აუდიტორია ძირითადად სკოლამდელი ასაკის ბავშვები არიან) ლაივ-ექშენ სათავგადასავლო ფილმად გადაკეთებულიყო ახალგაზრდებისთვის. ეს ჟღერს, როგორც "Cracked" YouTube-ის მოკლე ვიდეოს წინაპირობა: "რა მოხდება, თუ მაიკლ ბეი გადაიღებს 'Explorer'-ის მკაცრ განახლებას, სადაც მაიმუნს დენი ტრეხო ითამაშებს?"