რიჩარდ ლინკლეიტერის შემოქმედებაში ყოველთვის იყო ჟან-ლუკ გოდარდის სულისკვეთება. ფილმის ფორმით თამაშისგან „გაღვიძებულ ცხოვრებაში“ (Waking Life) და „ბუნდოვან სკანერში“ (A Scanner Darkly), „მანამდე“ ტრილოგიის (Before Trilogy) ზედმეტად ინტელექტუალურ დიალოგებამდე, ვიდეო ექსპერიმენტებამდე „ფირზე“ (Tape), ლინკლეიტერის ნამუშევრებს მუდმივად ჰქონდა საერთო დნმ ფრანგული „ახალი ტალღის“ ხატთან. მიუხედავად იმისა, რომ ზედმეტად კონვენციურია, რათა გოდარდის ნამდვილ ნამუშევარს ჰგავდეს, ლინკლეიტერის „ახალი ტალღა“ (Nouvelle Vague), ფრანგულენოვანი „სასიყვარულო წერილი“ გოდარდის გარღვევის ფილმის, „უკანასკნელი ამოსუნთქვის“ (Breathless), შექმნის შესახებ, გულწრფელია, სახალისო და უაღრესად სასიამოვნო. ეს არ არის ყოვლისმომცველი პორტრეტი, არამედ მსუბუქი, მომხიბვლელი ხარკი რეჟისორის, კინემატოგრაფიული მოძრაობისა და თავად კინოს შექმნის აქტისადმი. ლინკლეიტერი გოდარდს (გიომ მარბეკი) – Cahiers du Cinéma-ს კრიტიკოსებიდან კინორეჟისორად ქცეულთაგან ბოლო შემქმნელს – ნაკლებად წამებულ ხელოვანად, უფრო მეტად კი მუდმივად სათვალიან, ცბიერ პიროვნებად წარმოგვიდგენს. ის აწუხებს გაღიზიანებულ პროდიუსერ ჟორჟ დე ბორეგარს (ბრუნო დრეიფიურსტი) და მუდმივად ისვრის მახვილგონივრულ აფორიზმებს („იმედგაცრუებები დროებითია, ფილმი კი სამუდამოა“), რითაც საკუთარ მყისიერ მითოსს ქმნის. მარბეკი არა მხოლოდ ვიზუალურად ჰგავს გოდარდს, არამედ შესანიშნავად გადმოსცემს მის განცალკევებულობასა და ამპარტავნებას, ამასთანავე მატებს მომხიბვლელობის ფენას, რაც რეჟისორს, როგორც ამბობენ, არასდროს ჰქონია. „ახალი ტალღა“, თუ რამეა, კინომანის ოცნებაა. ძველებური სტილის (აკადემიური ასპექტის თანაფარდობა, შესანიშნავი მონოქრომული კინემატოგრაფია) და უახლესი ტექნოლოგიების (უხილავი CGI აღადგენს ხმაურიან 50-იანი წლების პარიზს) შერწყმით, გულმოდგინედ შექმნილი სცენები, რომლებიც ასახავს ქაოტურ 20-დღიან გადაღებებს, გვთავაზობს „უკანასკნელი ამოსუნთქვის“ ისტორიების გულწრფელ კომპენდიუმს: გოდარდი გუნდს შინ უშვებს შთაგონების მოლოდინში; მუშტი-კრივი; ინოვაციები; ამერიკელი ვარსკვლავის ჯინ სიბერგის (ზოი დოიჩი) გაოცება. გუნდი მხიარული ბანდაა — ასისტენტ-რეჟისორი პიერ რისიენი (ბენჯამინ კლერი) სასიამოვნო სანახავია — თითოეული წევრის წარდგენა „ახალი ტალღის“ სტილის სუბტიტრებით ხდება, რაც გვახსენებს, რომ შედევრის შექმნაში გოდარდის გარდა სხვებმაც შეიტანეს წვლილი. „ახალი ტალღა“, თუ რამეა, კინომანის ოცნებაა. ლინკლეიტერი ზედმიწევნით ზუსტად აწყობს ფილმის ზოგიერთ კლასიკურ მომენტს, შანზ-ელიზეზე გასეირნებიდან და საუბრიდან, რომელიც გრძელფეხება ოპერატორმა რაულ კუტარმა (მატიე პენშინა) საფოსტო ურემში მოთავსებულმა გადაიღო, დასკვნით სროლამდე. დაუფასებელი გმირია ქასთინგის დირექტორი სტეფან ბატუ, რომელმაც წარმოუდგენელი მსახიობები იპოვა კინოს გიგანტების – ფრანსუა ტრიუფოს, ჟან-პიერ მელვილის, რობერტო როსელინის, ანიეს ვარდას – საოცრად დასასახიერებლად, რითაც მტკივნეულად აცოცხლებს დიდი ხნის წინ წასულ დიდებულებს. მიუხედავად ამისა, კინოსთვის „უწიგნურებისთვისაც“ კი ბევრი რამ არის სასიამოვნო. ყველაზე ძირითად დონეზე, „ახალი ტალღა“ აღნიშნავს ახალგაზრდების ერთად შეკრების მღელვარებას, რათა შექმნან რაღაც გადამდები „სიცოცხლის ხალისით“, რასაც ეს გულისხმობს. ეს საკმარისია იმისთვის, რომ კინოს გადაღების შთაგონება მიიღოთ. ან, სულ მცირე, დაიწყოთ Duolingo-ს სწავლა. © 1962-2026 Bauer Media Group Bauer Consumer Media Ltd, კომპანიის ნომერი 01176085; Bauer Radio Limited, კომპანიის ნომერი: 1394141; რეგისტრირებული ოფისი: Media House, Peterborough Business Park, Lynch Wood, Peterborough PE2 6EA და H Bauer Publishing, კომპანიის ნომერი: LP003328; რეგისტრირებული ოფისი: The Lantern, 75 Hampstead Road, London NW1 2PL. ყველა რეგისტრირებულია ინგლისსა და უელსში. დღგ-ის ნომერი 918 5617 01. H Bauer Publishing უფლებამოსილია და რეგულირდება FCA-ს მიერ საკრედიტო საბროკერო საქმიანობისთვის (Ref No: 845898).