„შვიდი სამეფოს რაინდი“ – „სამეფო კარის თამაშების“ სამყაროს ახალი, იმედის მომცემი მხარე და მოკლე ეპიზოდების მაგია

„სამეფო კარის თამაშებისა“ და „დრაკონის სახლის“ შემდეგ, რომლებმაც ვესტეროსის სამყაროსთან მიმართებაში ტონალობითა და ფოკუსით მსგავსი მიდგომები აირჩიეს, ყინულისა და ცეცხლის ფრენჩაიზზე დაფუძნებული მესამე შოუ ახალი ჰაერის ჩასუნთქვას ჰგავს. „შვიდი სამეფოს რაინდი“ უდავოდ ეკუთვნის იმავე სამყაროს, რასაც მისი წინამორბედები – დაუნდობელ სამყაროს, სადაც სუფევს უთანასწორობა, სისასტიკე და ძალადობა. და მაინც, ის არა მხოლოდ სახალისო შოუა, არამედ გასაკვირი ოპტიმიზმითაც კი არის გამსჭვალული, ყოველ შემთხვევაში, როდესაც საქმე ეხება პროტაგონისტ დანკს (პიტერ კლაფეი) და მის მცდელობებს, რაინდად დაიმკვიდროს თავი. „შვიდი სამეფოს რაინდი“ ჯორჯ რ. რ. მარტინის სიმღერების სიყვარულსაც კი პირველად აცნობს ტელეეკრანს. მართლაც, სწორედ წვრილმანები ხდის ამ შოუს განსაკუთრებულსა და უნიკალურს მარტინის ნაწარმოებების ადაპტაციებს შორის. ის ყურადღებას აქცევს იმას, რომ სამყარო ხელშესახები და ცოცხალი ჩანდეს, მაგალითად, „შვიდი სამეფოს რაინდში“ წარმოდგენილი საოცარი თოჯინების შოუები ემსახურება ლეგენდებისა და მითების ილუსტრირებას, რომლებსაც უბრალო ხალხი ერთმანეთში ავრცელებდა. ეს არ არის შოუს დიდი ასპექტი, მაგრამ ის ემატება ვესტეროსის საერთო განწყობასა და ვიზუალს. ანალოგიურად, შოუს ფორმატიც კი გამოარჩევს მას. ეს იმიტომ, რომ „შვიდი სამეფოს რაინდი“ მხოლოდ 8 ეპიზოდისგან შედგება, თითოეული ეპიზოდი კი დაახლოებით ნახევარ საათს გრძელდება. დიახ, ეს ნიშნავს, რომ დანკსა და ეგთან (დექსტერ სოლ ანსელი) ძლივს ვატარებთ დროს, მაგრამ ამას კარგი მიზეზი აქვს. GQ-სთან საუბარში შოურანერმა ირა პარკერმა ისაუბრა იმაზე, რომ არ სურდათ შოუს ზედმეტად გაწელვა. „ჩვენ არ ვწელავდით. დანკთან და ეგთან ერთად არ ვაკეთებდით უცნაურ გვერდითა ქვესტებს. ჩვენ ისე დავწერეთ, თითქოს ჯორჯს 300-გვერდიანი წიგნი დაეწერა.“ შოურანერ ირა პარკერის თქმით, გუნდმა უკვე იცოდა 30-წუთიანი ეპიზოდების ხანგრძლივობის შესახებ, სანამ ჯორჯ რ. რ. მარტინს მიმართავდნენ, რამაც, პარკერის თქმით, გაუადვილა მარტინის დარწმუნება ადაპტაციის ღირებულებაში. „მარტინის ერთ-ერთი დიდი საზრუნავი იმასთან დაკავშირებით, რომ ეს ერთგული ადაპტაცია ყოფილიყო, ის იყო, რომ ის უბრალოდ არ გაწელილიყო ასეთ დონეზე.“ „იმის ცოდნა, რომ HBO ამას არ აიძულებდა – მაშინ ჩვენ შეგვეძლო უბრალოდ გვემხიარულა. მაშინ შეგვეძლო ვესტეროსში გავერთოთ“, – განაგრძო პარკერმა. „ჩვენ შეგვიძლია უკეთ გავიცნოთ დანკი და ეგი და მათი ურთიერთობა. პირველ სეზონში შეგვიძლია ცოტაოდენი ჩვენი „შვიდი რაინდის“ სასამართლოები შემოვიტანოთ მთავარ დაპირისპირებამდე. ლიონელ ბარათეონს შოუში გაცილებით დიდი როლი აქვს, ვიდრე წიგნში, სადაც, ვფიქრობ, მას მხოლოდ ერთი ფრაზა აქვს სასამართლოს წინ.“ მართლაც, ეს არის „დანკისა და ეგის ამბების“ მსგავსი რამის ადაპტაციის ორლესული ხმალი. ნოველები იმდენად მოკლეა, რომ ადვილია მათი უბრალოდ გაწელვა და ადაპტაციაში დამატება. მართალია, „შვიდი სამეფოს რაინდის“ პირველი სეზონის ნახვის შემდეგ, ძალიან ადვილია წარმოიდგინო, რომ უფრო მეტად ისიამოვნებდი უბრალოდ დანკისა და ეგის ერთად ყოფნით. მიუხედავად ამისა, სეზონი საკმარისად გრძელია იმისათვის, რომ მარტინის ნამუშევარი ადაპტირდეს ისე, რომ არ მოგეჩვენოს დამთრგუნველი, ამავდროულად დაემატოს ისეთი რამ ადაპტაციას, რაც ორიგინალურ მასალაში არ იყო. ამის კარგი მაგალითია ის, რომ შოუ მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს ლიონელ ბარათეონს წარმოუდგენელი პირველი ეპიზოდის სცენით, რომელიც სატელევიზიო ადაპტაციისთვის ორიგინალურია. „შვიდი სამეფოს რაინდი“ საკმარისია იმისათვის, რომ მოთხრობა გაფართოვდეს ერთი 160-გვერდიანი ისტორიის ფარგლებს მიღმა, ისე, რომ მთავარმა სიუჟეტმა არ დაკარგოს დინამიკა.