სიტკომები ათწლეულების მანძილზე ტელევიზიის განუყოფელი ნაწილია და ინდუსტრიის ერთ-ერთ ყველაზე მიმზიდველ ჟანრად რჩება. ისინი იდეალურ საშუალებას გვთავაზობენ მარტივი განტვირთვისთვის, სადაც ყოველგვარი ქაოსი შეიძლება ატყდეს — და მოხერხებულად მოგვარდეს — 30-წუთიან ეპიზოდში. კარგი სიტკომი საშუალებას აძლევს აბსურდს, სატირას და, ხშირად, მორალურ გაკვეთილებს, თანაარსებობდნენ ჰარმონიულად, პერსონაჟებზე ორიენტირებული სიუჟეტური ხაზებით, რომლებსაც შეუძლიათ ემოციური კავშირების გაჩენა მაყურებელსა და მის გმირებს შორის, რომლებიც ოსტატურად არის განვითარებული გასართობად და გასახალისებლად. ეს აშკარაა ისეთ პერსონაჟებში, როგორებიცაა უილ სმიტი "ბელ-ეარის ახალ პრინცში" (The Fresh Prince of Bel Air), თავისი მაგნიტური ენერგიითა და მხიარული ხიბლით, ან ტედ ლასო (Ted Lasso) თავისი ურყევი ოპტიმიზმითა და სიკეთით, რაც ამტკიცებს, რომ ჟანრს შეუძლია ტელევიზიის ყველაზე საყვარელი და დასამახსოვრებელი პერსონაჟების შექმნა. თუმცა, ამჯერად ჩვენ სპექტრის სრულიად საპირისპირო ბოლოში ვმოგზაურობთ და ყველა დროის ყველაზე საძაგელ, მზაკვრულ და ეშმაკურ სიტკომის პერსონაჟებს ვადგენთ. მორალურად გახრწნილებიდან პირდაპირ ბოროტმოქმედებამდე, ზოგჯერ სწორედ ამ მატყუარა პერსონაჟების ყურადღების მიმპყრობელი საქციელია, რომელიც ყველაზე დაუვიწყარ შთაბეჭდილებას ტოვებს. ემოციურად დაძაბული დრამისა და მწარედ მშრალი კომედიის შერწყმით, ბრიტანულმა სერიალმა "ფლიბეგმა" (Fleabag) მიაღწია უპრეცედენტო წარმატებას, მოიპოვა 100% Rotten Tomatoes-ზე ორივე სეზონისთვის და ეს სრულიად დამსახურებულია. მისი მიმზიდველი სიუჟეტი ამაღლებულია დასამახსოვრებელი, სრულყოფილად განვითარებული პერსონაჟების შესანიშნავი შესრულებით. ამ პერსონაჟებს შორის არის ნათლია, რომელსაც ოსკაროსანი ოლივია კოულმანი განასახიერებს. მიუხედავად იმისა, რომ ის არ არის ისეთი აშკარად საძრახისი, როგორც ამ სიაში სხვები, მისი ბოროტება მის ორპირობაში მდგომარეობს. ის თავს ტკბილ, მოსიყვარულე ნათლიად წარმოაჩენს თავისი გერებისთვის, მაგრამ ზედაპირის მიღმა, ნათლია შხამიანი, დამცინავი და ამპარტავანია. ძალაუფლებით, ეჭვიანობითა და ემოციური კონტროლით განპირობებული, ის პასიური აგრესიისა და ორაზროვანი კომპლიმენტების ოსტატია. ფრაზები, როგორიცაა "გთხოვთ, მოუფრთხილდით თავს, ნამდვილად შემზარავად გამოიყურებით, ძვირფასო" და "თქვენი მამა და მე ხშირად ვამბობთ, რომ როდესაც ცოტას დალევთ, დედას ძალიან ჰგავხართ," გამოიყენება ფლიბეგის ფარულად დასამცირებლად, სადაც ეს შესაძლებელია. მისი არასიმპათიურობა მის მანიპულაციასა და დაუნდობელ პრაგმატიზმში მდგომარეობს, მაგრამ მისი ბოროტება გაზომილი და სიტუაციურია, ის არასოდეს აღწევს ამ სიაში მოხვედრილი სხვების დაუოკებელ უკიდურესობებს. ლარი დევიდი, სერიალ "შეაჩერე ენთუზიაზმი"-ს (Curb Your Enthusiasm) შემქმნელის ნახევრად გამოგონილი ვერსია, რთული პერსონაჟია — სოციალური საფრთხე, ანტი-გმირი, მორალური ანარქისტი და წვრილმანი გენიოსი. სერიალის "უხერხული" კომედიის ბრენდი, რომელიც თავის იუმორს სოციალურად უხერხული სიტუაციებიდან და სხვისი უხერხულობით გამოწვეული დისკომფორტიდან იღებს, ლარის არაჯანსაღი სიამოვნებით სარგებლობს ამ დისკომფორტის ექსპლუატაციით. წვრილმანი და ჯიუტი, ის უარს ამბობს სოციალურ ნორმებთან შესაბამისობაზე და ხშირად წვრილმან პირად წყენებს დიდ კონფლიქტებად აქცევს, მის კვალდაკვალ ქაოსს ტოვებს. სოციალური ღონისძიებების გაფუჭებიდან, მეგობრობის დაძაბვიდან და მოქალაქეების შეწუხებიდან, რომლებიც უბრალოდ თავიანთ საქმეს აკეთებენ, ის არავითარ შემთხვევაში არ წავა დათმობაზე, არ გამოხატავს სინანულს და არ მიიღებს პასუხისმგებლობას რაიმე მიყენებული ზიანისთვის. მისი ეშმაკური ბუნება დახვეწილია, მაგრამ უდავოდ არსებობს. მისი საფირმო ნაზავი აკვიატებული წვრილმანობისა და ზედმიწევნითი გონებრივი მანიპულაციისა, პასუხისმგებლობის სრულ არარსებობასთან ერთად, უდავოდ იმსახურებს მას ადგილს ამ სიაში. ჯერი სეინფელდის მიერ "წმინდა ბოროტებად" და "მის სუპერმენის ლექს ლუთორად" აღწერილ ნიუმენს (Newman) "სეინფელდში" (Seinfeld) მთავარი პერსონაჟის "მთავარი მტრის" როლი აქვს. ის არის ყველაფრის ანტითეზა, რასაც ჯერი წარმოადგენს: ნიუმენი ზარმაცი, წვრილმანია და ქაოსით იკვებება, მაშინ როცა ჯერი აფასებს რუტინას, სისუფთავეს და კონტროლს. მათი ორმხრივი ზიზღი მაშინვე აშკარაა, და მიუხედავად იმისა, რომ ეს სიცილისთვისაა ნათამაშები, ნიუმენი ნამდვილად არ ტოვებს კარგ შთაბეჭდილებას. შურითა და ბოროტებით განპირობებული, ის მუდმივად ცდილობს ჯერის ძირის გამოთხრას წვრილმანი სქემებით, პასიურ-აგრესიული შენიშვნებით და მრავალჯერ ღიად გამოაცხადა მასთან მეტოქეობა. ამ მიმდინარე დავის მზარდი აბსურდულობა უამრავ კომიკურ კონტრასტს ქმნის, რაც ჯერის საშუალებას აძლევს, ნიუმენის პირად ვენდეტას უპასუხოს თავისი საფირმო მოწყვეტითა და ირონიით, რითაც კიდევ უფრო აღაშფოთებს ნიუმენს. მიუხედავად იმისა, იყენებს თუ არა ის თავის საფოსტო სამსახურს ჯერის ფოსტის საბოტაჟისთვის, ან ბლოკავს მის სადგომ ადგილს, ნიუმენის აკვიატება ჯერის გადაჭარბების მიმართ მას წვრილმანი საქციელის ეშმაკურ დონემდე მიჰყავს. 1970 წლის ამავე სახელწოდების ფილმიდან ადაპტირებული სპინ-ოფ სერიალის სახით დაწყებული, M*A*S*H თანდათანობით ყველა დროის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ და საყვარელ ამერიკულ სიტკომად იქცა. ათწლეულზე მეტი ხნის განმავლობაში ის აღინიშნება იმით, რომ მასში ტელევიზიის ყველაზე დასამახსოვრებელი პერსონაჟებია წარმოდგენილი, რაც მისი მახვილგონივრული სცენარისა და სიტკომისთვის უჩვეულოდ ღრმა პერსონაჟების განვითარების დასტურია. მის შემადგენლობაში არიან აშკარა გმირები, სითბოსა და თანაგრძნობის ფიგურები და ისეთები, რომლებიც კომიკურ განტვირთვას უზრუნველყოფენ. თუმცა, ერთი პერსონაჟი გამოირჩევა უფრო ბნელი მიზეზების გამო. ზედმეტად ნერვიული, თვალთმაქცი, სნობი, მოჩხუბარი და არამეგობრული, ფრენკ ბერნსი (Frank Burns) წარმოდგენილია, როგორც თვითკმაყოფილი მესამე ხარისხის ქირურგი, რომელსაც აქვს მიდრეკილება, გამოიყენოს ძალაუფლება, სიმხდალე და პირადი ინტერესები, როგორც იარაღი.