გაფრთხილება: წინ სპოილერებია Star Trek: Starfleet Academy-ის მე-4 ეპიზოდისთვის, „Vox in Excelso“-სთვის, რომელიც უკვე ხელმისაწვდომია Paramount Plus-ზე. საბოლოოდ გავიგეთ, რა ხდება კლინგონებთან „The Burn“-ის ეპოქაში. Star Trek-ის კლასიკური ანტაგონისტების/მეგობარ-მტრების სტატუსი დიდი კითხვის ნიშნის ქვეშ იყო მას შემდეგ, რაც მაიკლ ბერნემი და USS Discovery-ის ეკიპაჟი 900 წლით გაფრინდნენ მომავალში, 32-ე საუკუნეში, Discovery-ის მე-3 სეზონის პრემიერაში. ეს მომავალი სავსე აღმოჩნდა მრავალი ნაცნობი უცხო რასით და შერეული რასის პერსონაჟებითაც – მაგალითად, ფედერაციის პრეზიდენტი ლაირა რილაკი, რომელიც იყო ადამიანის, ბაჯორანისა და კარდასიანის შთამომავალი. ლოგიკური იყო, რომ კაპიტან კირკის ეპოქიდან თითქმის ათასი წლის შემდეგ, ფედერაციის მრავალ ხალხს მრავალფეროვანი რასობრივი მემკვიდრეობა ექნებოდა. თუმცა, ერთი კითხვა პასუხგაუცემელი რჩებოდა: რა დაემართა კლინგონებს ამ ეპოქიდან გასული ცხრა საუკუნის განმავლობაში? „დისკავერი“ (Discovery) თითქოს მიზანმიმართულად გაურბოდა ამ საკითხს, მიუხედავად იმისა, რომ პირველ ორ სეზონში დიდ ყურადღებას უთმობდა მეომარ უცხოპლანეტელებს. მაგრამ Starfleet Academy ამ საკითხს თამამად ეჭიდება, მთავარი მსახიობის, ქარიმ დიანეს (Karim Diané) წარდგენით, რომელიც კლინგონ კადეტ ჯეი-დენ კრააგს (Jay-Den Kraag) განასახიერებს. ახლა კი გაირკვა, რომ კატაკლიზმური „The Burn“-ის შედეგად კლინგონები გალაქტიკურ ლტოლვილებად იქცნენ. ამ ყველაფრის თქმის შემდეგ, „Vox in Excelso“ საბოლოოდ გვაძლევს 32-ე საუკუნის კლინგონურ ეპიზოდს. ეს კარგი ეპიზოდია, სადაც ვიღებთ არა მხოლოდ განახლებულ ინფორმაციას კლინგონების წარსულისა (და მომავლის) შესახებ, არამედ ფოკუსირება ხდება ჯეი-დენზე და იმ მოვლენებზე, რამაც ის აკადემიაში მიიყვანა. ეს ყველაფერი გადაჯაჭვულია კიდევ ერთ „სასკოლო აქტივობის“ სიუჟეტთან, რომელიც... დებატების კლუბს ეხება! კლინგონებს ყოველთვის ემუქრებოდათ ცალმხრივი პერსონაჟების ყოფნის რისკი, სწორედ ამიტომ მაიკლ დორნის (Michael Dorn) შესრულებამ ვორფის (Worf) როლში დროს გაუძლო. ვორფი არასდროს იყო უბრალოდ მეომარი ან „ცუდი ბიჭი“, არამედ კომპლექსური პერსონაჟი მრავალი ფენითა და ნიუანსით, რომელსაც უყვარდა, ეშინოდა და სწავლობდა საუკეთესოებთან ერთად. ჯეი-დენი (Jay-Den) ახლა, როგორც ჩანს, აგრძელებს ამ ტრადიციას, რადგან ის არის კლინგონი, რომელსაც არა მხოლოდ არ სურს იყოს მეომარი, არამედ მის ცხოვრებაში სხვა გზის არჩევა აწუხებს. ამიტომ, როდესაც მას პირველად უწევს კალებთან (Caleb, სანდრო როსტა – Sandro Rosta) დებატები დოქტორის (The Doctor, რობერტ პიკარდო – Robert Picardo) კლასში, ის ფაქტი, რომ მას პანიკური შეტევა ეწყება, ბევრისმთქმელია. „კამათი, ჩემი რწმენის დაცვა, სახეზე ოფლს მაღვრევინებს“, – ამბობს ის. (მესმის შენი, ჯეი-დენ). როდესაც „Vox in Excelso“ ვითარდება, უკუკადრებში ვხედავთ, თუ როგორ აიძულებდა ჯეი-დენის მამა მუდმივად, მეომრის გზას დასდგომოდა. მისთვის რთულია, ოჯახისთვის ხმამაღლა თქვას, რომ არ სურს მეომრობა, და ეს ზეწოლა და იმის შიში, რომ მათ იმედს გაუცრუებს – და საკუთარი აზრის გამოთქმა და ნამდვილ გრძნობებზე საუბარი – მისთვის დამთრგუნველია. სიტუაცია კიდევ უფრო რთულდება, როდესაც ირკვევა, რომ მისი ოჯახი იმ გემზე იმყოფებოდა, რომელიც ცოტა ხნის წინ ჩამოვარდა; გადარჩნენ თუ არა ისინი, ამჟამად უცნობია. ამასობაში, ფედერაციამ იპოვა პლანეტა, რომელიც შესანიშნავ ახალ სახლს შექმნიდა გადაადგილებული კლინგონებისთვის, მაგრამ თავად კლინგონები ბოლო საუკუნის განმავლობაში უარს აცხადებდნენ დახმარებაზე. როდესაც ეს ამბავი – კატასტროფა, ახალი სამშობლოს პოტენციალი – აქტიური განხილვის საგანი ხდება, ის დებატების სცენაზეც გადადის, სადაც ჯეი-დენს გარკვეული პრობლემების გადაჭრა უწევს. ეპიზოდში აწმყოდან წარსულში გადასვლები საინტერესოდ არის გადმოცემული სერიალის რეჟისორ დუგ არნიოკოსკის (Doug Aarniokoski) მიერ. ვხედავთ ჯეი-დენის ინტროსპექტულ ვოისოვერებს, რომლებსაც მეხსიერების ციმციმები და მელანქოლიური მუსიკა ახლავს თან. ეს გარკვეულწილად მახსენებს, თუ როგორ ამუშავებდა „Battlestar Galactica“ მსგავს მომენტებს ხოლმე (განსაკუთრებით ქარა თრეისის (Kara Thrace) მოგონებებს ყველა დროის საუკეთესო ეპიზოდში „Scar“). ასევე აღსანიშნავია ჯეი-დენის სიბრაზე კალების მიმართ, რომელიც, სინამდვილეში, უბრალოდ კარგი მეგობრობას ცდილობს. მაგრამ სწორედ ის მოგონებები, განსაკუთრებით დაღუპული ძმის შესახებ, აიძულებს ჯეი-დენს ასე ძლიერად რეაგირებდეს კალებზე. მსახიობთა შესრულება, ზოგადად, შესანიშნავია, განსაკუთრებით კი ამ ორის. ჰოლი ჰანტერს (Holly Hunter) ასევე აქვს მეორეხარისხოვანი სიუჟეტი და, საბედნიეროდ, მისი სიტყვების გაგება ბევრად უკეთ შემეძლო, ვიდრე გასულ კვირაში, როდესაც კანცლერი ეიკი (Chancellor Ake) თავის ძველ კლინგონურ სიყვარულს, გენერალ ობელ ვოჩაკს (General Obel Wochak, დევიდ ქილი – David Keeley) ხვდება. გეგმა ისაა, რომ ობელმა ხელი შეუწყოს ფედერაცია-კლინგონების შეთანხმებას, რათა კლინგონებს ახლად აღმოჩენილი სამყარო, ფაან ალფა (Faan Alpha) გადაეცეთ. ჰანტერი და ქილი სიამოვნებით თამაშობენ ერთად და მათი ურთიერთობა ასევე გამოიყენება იმ გრძელი ისტორიის შესასწავლად, რომელიც ეიკს, როგორც 400 წლის ლანთანაიტს, აქვს. სამწუხაროდ, მიუხედავად იმისა, რომ ჯეი-დენის ისტორიის ემოციური კულმინაცია ეფექტურია, როდესაც ის დებატებში კლინგონური ცხოვრების წესის პატივისცემის მოწოდებას აკეთებს, მაშინაც კი, თუ ფედერაციის წევრთა უმეტესობას ეს არ ესმის, კლინგონების დარწმუნების გეგმა, მიიღონ საჩუქარი, რომელსაც ვერ მიიღებენ – ფაან ალფა – დამაჯერებლად არ გამოიყურება. უსისხლო ბრძოლა, სადაც რამდენიმე ხომალდი ერთმანეთს ესვრის რამდენიმე წუთის განმავლობაში და შემდეგ ყველა ამბობს „ურა, კლინგონებმა გაიმარჯვეს“? არა, ეს არ მუშაობს. Q